Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

The Norwegian Factor

Τη δόξα του Κάρλσεν ζήλεψαν και ερασιτέχνες Νορβηγοί σκακιστές, όπως ο Βίκτορ Χάβικ (έλο 2093), ο οποίος απέσπασε μια καταπληκτική νούλα από τον Βούλγαρο γκρανμέτρ Ιβάν Τσεπαρίνοβ (έλο 2660) στο διεθνές όπεν του Γιβραλτάρ:

Cheparinov 2660 - Havik 2093
8th Gibraltar Chess Congress, Round 3, 28.01.2010

61...Qxd6!! στην πραγματικότητα και άλλες κινήσεις μπορεί να οδηγούσαν σε ισοπαλία, όταν όμως αντίπαλος είναι ένας ισχυρός GM, πάντα μπορεί να βρεθείς από το πουθενά χαμένος. Από εδώ και πέρα όλα είναι φορσέ!
62. Qxd6 Ng4+ 63. Kh3 Nf2+ 64. Kh2 Ng4+ 65. Kh3 Nf2+ 66. Kh4 και τώρα το κλειδί του συνδυασμού:

66...Bg5+! ½-½. Μετά από 67. Kxg5 Ne4+ 68. Kf4 Nxd6 69. Ke5 Nxc4+ η ισοπαλία είναι εξασφαλισμένη.

Ο συγγραφέας ως σκακιστής

Της Μικέλας Χαρτουλάρη - ΤΑ ΝΕΑ 26 Ιανουαρίου 2008

Η μορφή του είναι ντοστογιεφσκική. Πρόσωπο σκαμμένο, μάτια γαλαζογκρίζα διερευνητικά, βλέμμα ζεστό, έκφραση που είναι στραμμένη προς τα μέσα, ψηλός, στραβοκάνης, εκφραστικά μακριά δάχτυλα που γράφουν αλλά και... σκάβουν. Τα μήλα από τον κήπο του είναι το καμάρι του, και κάθε πρωί τροφοδοτεί με σπόρια ένα μπιτόνι, που το κρέμασε σε ένα δέντρο και του έκοψε ένα πορτάκι για να ΄ρχονται τα σπουργίτια να τσιμπολογούν. Δυο ώρες έξω από τη Μόσχα, στην παγωμένη Μπούκοβα, ο Βλαντίμιρ Συμιόνοβιτς Μακάνιν μάς φιλεύει στο φτωχικό εξοχικό του· στην ξύλινη «ντάτσα» που αγόρασε πριν από μία εικοσαετία, όταν βγήκε επιτέλους από το σκοτάδι και αναγνωρίστηκε ως η κορυφαία φωνή της ρωσικής «γενιάς του ΄70». Γνωστός στο ελληνικό κοινό από το εξαιρετικό Αντεργκράουντ ή Ένας ήρωας του καιρού μας, όπου αποτυπώνει κριτικά (το 1998) τη μετάβαση στη μετασοβιετική εποχή μέσα από ένα μωσαϊκό χαρακτήρων και πεπρωμένων, γνωστός και από το σπονδυλωτό Μυθιστόρημα του Κλουτσαριώφ (Καστανιώτης) όπου μεταξύ άλλων αναδεικνύει το σύνδρομο της ανάκρισης και την αίσθηση ενοχής που έχει δηλητηριάσει τον ρωσικό λαό, ο Μακάνιν είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Φωνή ανεξάρτητη και ασυμβίβαστη, δεν υπήρξε ποτέ μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος ούτε όμως και «διαφωνών», επειδή «δεν ήθελα να ενταχτώ σε κανένα κατεστημένο». Η συνέπεια ήταν ότι έμεινε περιθωριοποιημένος για μια 15ετία, όπως και ο πρωταγωνιστής τού Αντεργκράουντ ο οποίος προβληματίζεται για την ελευθερία και τoν σεβασμό της προσωπικότητας, αντιπαραβάλλοντας στον παλιό κόσμο, τον καινούργιο. Αυτόν της νεόκοπης δημοκρατίας με τις λαμπρές προθέσεις και τα μεγάλα ψέματα... Όπως μας έλεγε ειδικότερα, το κομμουνιστικό πείραμα απέτυχε στην ΕΣΣΔ «αλλά έριξε τον σπόρο των αλλαγών στη Δύση»· οι Γκορμπατσωφικοί είχαν όραμα και καλές προθέσεις «αλλά ήσαν άπειροι στη διαχείριση της εξουσίας»· ο Πούτιν κατάφερε ένα πλήγμα στη φτώχεια και «εγκαινίασε μια περίοδο Βοναπαρτισμού», που μπορεί να κολακεύει τις ανασφάλειες του ρωσικού λαού «αλλά έχει κι αυτή ημερομηνία λήξεως...». Όσο για τον ίδιο, το μόνο που διεκδικούσε ήταν και είναι η αφοσίωση στο έργο του.

«Γράφω τα βιβλία μου άλλοτε με τα άσπρα πιόνια, άλλοτε με τα μαύρα», εξομολογείται ο Μακάνιν. Μικρός, στην πολίχνη του Ορσκ στα Ουράλια, ήταν παιδί-θαύμα στο σκάκι. Όμως άφησε τα τουρνουά για να ακολουθήσει καριέρα μαθηματικού, που κι αυτήν την εγκατέλειψε στα 30 του για να σπουδάσει κινηματογράφο, κι από εκεί (επί Χρουστσώφ) να στραφεί αποκλειστικά στο γράψιμο. Αλλά τον περίμενε η φτώχεια. Μέχρι το 1979 που το Μπρεζνιεφικό καθεστώς, για να αποφύγει το σκάνδαλο, του επιτρέπει να παρευρεθεί στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης. Τότε αρχίζει να αποκτά κοινό, και από το 1983 τα βιβλία του σαρώνουν, ενώ το σκάκι παραμένει πάντα το πάθος του.... Αλλά και μια στάση ζωής: «Το να γράφεις με τα άσπρα πιόνια, σημαίνει ότι κάνεις επιθετικές κινήσεις, ο ρυθμός σου είναι γρήγορος, τα γραπτά σου έχουν μια δύναμη, μια καθαρότητα, ο αναγνώστης κρατιέται σε εγρήγορση και ξαφνιάζεται διαρκώς, έχεις ευρεία απήχηση. Στη μουσική θα το παραλληλίζαμε με ένα κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα. Το να γράφεις με τα μαύρα πιόνια σημαίνει ότι σκέφτεσαι την κάθε σου κίνηση διότι το θέμα σου είναι λιγότερο γνωστό, προχωράς σταδιακά, με τον ρυθμό της αναπνοής, κρατώντας χαμηλούς τόνους, χωρίς ποτέ να θριαμβολογείς. Στη μουσική θα μιλούσαμε για συμφωνία. Ποιος παίζει καλύτερα απ΄ όλους; Μα, όπως έλεγε και ο αήττητος πρωταθλητής Αλεξάντρ Αλιόχιν, εκείνος που ξέρει να νικάει με τα μαύρα· χωρίς δηλαδή να βασίζεται στις επιθέσεις!». Είναι προφανής εδώ, η αλληγορία για τα πιο απαιτητικά βιβλία. Εξάλλου ο Μακάνιν που έχει τις ρίζες του στους μετρ του 19ου αιώνα, δεν το κρύβει: έγραψε το Ισπούκ (Τρομάρα- Σοκ- Πανικός), την πλέον πρόσφατη νουβέλα του, με τα άσπρα πιόνια, ενώ το μεγάλο έργο του, το Αντεργκράουντ, με τα μαύρα!

Ο μύθος του Σάτυρου και της Νύμφης βρίσκεται στον πυρήνα του Ισπούκ. Όμως ο συγγραφέας δεν υιοθετεί τη δημοφιλή σκοπιά της κατατρεγμένης Νύμφης, αλλά του Σάτυρου ο οποίος γερνά, αισθάνεται τη μοναξιά του και αρπάζεται από τον έρωτα για να κρατηθεί ζωντανός κόντρα σε όσα τον οδηγούν στην παραίτηση. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν ρωτήσαμε τον Μακάνιν ποιον προτιμά από τους ποιητές στους οποίους αναφέρεται, τον Πούσκιν ή τον Λέρμοντοφ, απάντησε:

«Τον Πούσκιν επειδή με έμαθε να εκτιμώ την ομορφιά της ζωής, κάτι που θεωρώ πιο δύσκολο από το να οργίζομαι με τη ζωή». Γι΄ αυτό και τώρα, που έχει δει τόσα, έχει πια αναγνωριστεί, το μότο του είναι: «Να αγαπάς και να μην ξεχνάς ότι είσαι θνητός».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=53589

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Στο Πλόβντιβ, στο Πλόβντιβ!



Του Μέτοικου στη Νίσυρο

Το Πλόβντιβ της Βουλγαρίας είναι γνωστό στις ελληνικές πηγές με το όνομα Φιλιππούπολη και η ιστορία του ξεκινά κάπου 6.000 χρόνια πριν. Είναι ένας από τους αρχαιότερους τόπους στον κόσμο με αδιάλειπτη ανθρώπινη παρουσία. Εκεί, ξεκινά αύριο το 32ο ανοικτό πρωτάθλημα της χώρας που είναι αφιερωμένο στην μνήμη του Τρίνγκοβ. Σαρανταεπτά(!) Έλληνες σκακιστές αναμένεται να πάρουν μέρος στους αγώνες -κυρίως νεαροί από τη βόρεια Ελλάδα. Στις ελληνικές συμμετοχές ξεχωρίζουν η Κατερίνα Φαχιρίδου και η Μαρίνα Μακροπούλου.
Πλήρης κατάλογος στο http://www.chessfed.gr/files/applications.htm, επίσημος ιστότοπος των αγώνων ο http://tringov-memorial-2010.chessmix.com/ .

Και ενώ το ελληνικό καραβάνι φτάνει στη γειτονική χώρα, ένας νεαρός Σαλονικιός αγωνίζεται στην πόλη που θα 'πρεπε κανονικά να βρίσκεται στον τίτλο του κειμένου. Ο Οδυσσέας Κεσίδης (1991,1984 Elo) παίζει σήμερα το πρώτο του παιχνίδι στην ρωσική πρωτεύουσα, στο Β' Moscow open, αντιμετωπίζοντας σκακιστές με Elo μεγαλύτερο του 2300. To τουρνουά συγκεντρώνει πάνω από 1.200 σκακιστές (ανάμεσά τους 100 GM), στα διάφορα τμήματά του, κυρίως από την παλιά Σοβ.Ενωση και αποτελεί προάγγελο του Aeroflot open, που αρχίζει αμέσως μετά. Στο βασικό πρωτάθλημα ξεχωρίζουν οι:

Rublevsky 2697 RUS 1974
Motylev 2697 RUS 1979
Bologan 2692 MDA 1971
Bu Xiangzhi 2673 CHN 1985
Georgiev Kir. 2672 BUL 1965
Zhigalko 2668 BLR 1989
Kurnosov 2668 RUS 1985
Najer 2665 RUS 1977
Vescovi 2660 BRA 1978
Lastin 2659 RUS 1976
Nepomniachtchi 2658 RUS 1990
Sasikiran 2653 IND 1981
Grachev 2653 RUS 1986
Khismatullin 2651 RUS 1984
Inarkiev 2649 RUS 1985
Le Quang 2647 VIE 1991
Bareev 2643 RUS 1966

ενώ στο γυναικείο που αποτελεί και προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπλιτς γυναικών που θα γίνει τον Σεπτέμβριο στην Μόσχα, πρώτες στην αρχική κατάταξη είναι οι :

Ju Wenjun 2512 CHN 1991
Zhao Xue 2504 CHN 1985
Paehtz 2484 GER 1985
Gunina 2448 RUS 1989
Romanko 2433 RUS 1986
Melia 2431 GEO 1987
Munguntuul 2427 MGL 1987

Για πρώτη φορά διεξάγεται τουρνουά βετεράνων (για τους Ρώσους πρέπει να φτάσεις τα 65 για να ανήκεις στην κατηγορία), ενώ αρκετά ψηλά είναι τα έπαθλα, 5 εκατομμύρια ρούβλια συνολικά, 1ο βραβείο στο κυρίως τουρνουά 500.000 ρούβλια (περίπου 11.770 ευρώ). Επίσημο site των αγώνων το http://www.moscowchessopen.ru/eng/

Ανακοινώθηκαν και οι πρώτες ελληνικές συμμετοχές στο Ατομικό Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που θα γίνει τον Μάρτιο στην Ριέκα της Κροατίας. Στους άνδρες, πέρα από την εθνική ομάδα (Παπαϊωάννου, Μπανίκας, Κοτρωνιάς, Χαλκιάς, Μαστροβασίλης Δ.και Μαστροβασίλης Αθ.), έχουν δηλώσει συμμετοχή και οι Παυλίδης Αντώνης, Παυλίδης Τάσος, Σανδαλάκης Αγγ., Λογοθέτης, Τασσόπουλος, Παπαδάκης Μ., Μυλωνάκης, Νάκας, ενώ στις γυναίκες θα αγωνιστούν οι: Ντέμπο, Μακροπούλου, Φαχιρίδου, Παπαδοπούλου Βέρα, Μάκκα Ιουλία, Κουβάτσου, Παυλίδου Κ. και Οικονομοπούλου. Όλες οι μέχρι τώρα συμμετοχές στο http://chess-results.com/tnr29567.aspx?lan=1 ενώ το επίσημο site των αγώνων είναι http://www.eurorijeka2010.com/home

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Πανελλήνια Σχολικά


(φωτογραφία από σχολικούς αγώνες στη Νέα Υόρκη, την άνοιξη του 1941)

Η Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία διοργανώνει το 22ο Πανελλήνιο Ατομικό Σχολικό Πρωτάθλημα και το 8ο Πανελλήνιο Ομαδικό Σχολικό Πρωτάθλημα. Προβλέπεται και φέτος προκριματική φάση (Περιφερειακά Σχολικά Πρωταθλήματα Ενώσεων- Τοπικών Επιτροπών, τα οποία θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι την Κυριακή 21 Μαρτίου 2010) και τελική φάση (23-25 Απριλίου). Δικαίωμα συμμετοχής στο ατομικό πρωτάθλημα έχουν οι μαθητές και μαθήτριες των Νηπιαγωγείων, των Δημοτικών Σχολείων, των Γυμνασίων και των Λυκείων, Δημοσίων και Ιδιωτικών όλης της χώρας. Αναλυτική προκήρυξη στο site της ΕΣΟ http://www.chessfed.gr/

Εικόνες

«Οι σκακιστές», ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα που βρίσκεται στο προαύλιο του καθεδρικού ναού, στην Καρταχένα της Κολομβίας (Cartagena de Indias, όπως είναι το πλήρες όνομά της). Το κέντρο της πόλης μοιάζει να αποτελεί το κατάλληλο πλατό για ταινία εποχής. Στην ευρύτερη επαρχία της Καρταχένα διαδραματίζονται μερικές από τις ιστορίες του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Φτάνοντας στην Καρταχένα, το βλέμμα μαγνητίζεται από τα τείχη περιμετρικά του λιμανιού, χτισμένα από τους Ισπανούς αποικιοκράτες, για να αποτρέπουν τους πειρατές και τους επίδοξους πορθητές της. Μέχρι και σήμερα παραμένουν σχεδόν ανέπαφα, φυλάσσοντας ως μυστικό τις επικές μάχες που έλαβαν χώρα εκεί. Το λιμάνι, εξαιτίας της κομβικής θέσης και της εμπορικής του σημασίας, αποτέλεσε περιστασιακά το μήλο της έριδος για διάφορους λαούς στην ευρύτερη περιοχή της κεντρικής και νότιας Αμερικής, ακόμα και πριν το 1533, έτος ιδρύσεως της σύγχρονης πόλης. (στοιχεία από το travelstyle.gr).

Ομαδικά Πρωταθλήματα Αττικής 2010


Συνεχίζονται την Κυριακή 31 Ιανουαρίου τα Ομαδικά (διασυλλογικά) Πρωταθλήματα Αττικής, με τις συναντήσεις του 4ου γύρου.

Το πρόγραμμα στον Προκριματικό Όμιλο Α' Εθνικής (οι δυο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας θα αγωνιστούν το καλοκαίρι στην Α' Εθνική κατηγορία): ΔΚΠ Άνω Λιοσίων - Πανελλήνιος, Ζήνων Γλυφάδας - Πειραϊκός, Πανιώνιος - ΑΕΚ, Δίας Πετρούπολης - Γ.Σ. Ασπροπύργου, ρεπό ο ΣΟ Αιγάλεω.

Πρόγραμμα στη Β' Εθνική: ΣΟ Νέας Φιλαδέλφειας - Δεξαμενή Μεταμόρφωσης, ΑΚ Ζωγράφου - ΣΟ Πετρούπολης, ΑΟ Κηφισιάς - ΣΚ Ιλίου (α' όμιλος), Εστία Νέας Σμύρνης - Σκακιστική Άνοιξη, ΣΟ Παγκρατίου - Τρεις Αστέρες, ΣΟ Χαλανδρίου - ΑΕΠ Μελισσίων (β' όμιλος).

Συνεχίζονται επίσης οι αγώνες Γ΄ Εθνικής, Α΄ και Β΄ Τοπικής Κατηγορίας, καθώς και το Κύπελλο Αττικής Φιλίας.

Ιστοσελίδα: http://www.essnachess.gr/

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

Στάιν

Κάπως ξεχασμένος από τις νεότερες γενιές, ο Λεονίντ Ζαχάροβιτς Στάιν ήταν σοβιετικός γκρανμέτρ (με καταγωγή από την Ουκρανία) ο οποίος κατέκτησε τρεις φορές το πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (το 1963, το 1965 και το 1966) και συγκαταλεγόταν στους καλύτερους παίκτες του κόσμου εκείνη την εποχή. Εκπροσώπησε τη Σοβιετική Ένωση στις σκακιστικές ολυμπιάδες του Τελ Αβίβ και της Αβάνας κερδίζοντας και τις δυο φορές μετάλλιο στη σκακιέρα του. Το στυλ παιχνιδιού του ήταν επιθετικό, με σαφείς επιρροές από τον Τσιγκόριν και τον Αλιέχιν. Ο Ρέιμοντ Κιν έχει γράψει ένα καλό βιβλίο με τίτλο Leonid Stein – Master of Attack όπου αναλύει πολλές δημιουργίες του χαρισματικού παίκτη. Πέθανε το 1973, νεότατος, σε ηλικία 38 ετών, από καρδιακή προσβολή, στο ξενοδοχείο Ροσίγια της Μόσχας ενώ ετοιμαζόταν να αναχωρήσει με την σοβιετική αποστολή για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ήταν από τους λίγους σκακιστές που είχε ισόπαλο συνολικό σκορ με τους Πετροσιάν, Σμίσλοβ και Μποτβίνικ και θετικό σκορ με τον Ταλ, τον Σπάσκι και τον Κέρες!

Ημερολόγιο 2010, σκάκι

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κέδρος» ένα ημερολόγιο εμπνευσμένο από το σκάκι με ζωγραφιές του Νικόλα Σφήκα. Όπως γράφει η Στέλλα Λάβδα, Καθηγήτρια Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ., «ο Νικόλας Σφήκας ζει και δημιουργεί ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον πνευματικό κόσμο της Ανατολής που γέννησε και τελειοποίησε την τέχνη του σκακιού και εκείνον της Δύσης που την αγκάλιασε και την καθιέρωσε ως ύψιστη μορφή πνευματικής άσκησης και επικοινωνίας. Παθιασμένος αθλητής ο ίδιος, στην υπηρεσία μιας παλιάς παράδοσης εικαστικών καλλιτεχνών με άποψη στο σκάκι, ο Νικόλας Σφήκας βιώνει μ’ αισθαντικό τρόπο τη συνεχιζόμενη αγωνία για την τελειότητα της παρτίδας. Και αυτή ακριβώς η σκακιστική παρτίδα, είτε ως τέχνη που παρουσιάζεται με μορφή παιχνιδιού είτε ως μέσον αντιπαράθεσης αλλά και επικοινωνίας, καθίσταται επί σειρά ετών σταθερή θεματική του ζωγραφικού του έργου».

Αποσπασματικές σκέψεις για τα στερεότυπα



«Είναι όλες ανίδεες από σκάκι, όλες οι γυναίκες. Δεν πρέπει καν να παίζουν σκάκι. Είναι σαν αρχάριες. Χάνουν πάντα από τους άνδρες. Μπορώ να χαρίσω έναν ίππο στην καλύτερη γυναίκα του κόσμου και πάλι θα την κερδίσω» αφόριζε ο Μπόμπι Φίσερ στο Harper's Magazine το 1962. Αλλά ας απομακρυνθούμε από την προκλητικότητα του Φίσερ για να δούμε τα πράγματα με κάποια σοβαρότητα. ΄

Το σκάκι διαχωρίζεται πολλές φορές σε ανδρικό και γυναικείο. Η κατηγοριοποίηση είναι σχετική, μιας και οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να μετέχουν στα «γενικά» τουρνουά, ενώ οι άνδρες αποκλείονται εκ των πραγμάτων από τα γυναικεία.
Το σκάκι είναι ένα πνευματικό άθλημα (ή πνευματικό παιχνίδι, αυτή είναι μια άλλη συζήτηση) και η φυσική δύναμη δεν έχει σημασία. Η αντοχή επίσης δεν παίζει μεγάλο ρόλο, άλλωστε οι γυναίκες είναι συνήθως ανθεκτικότερες από τους άνδρες. Μερικοί ισχυρίζονται ότι είναι το επίπεδο της τεστοστερόνης που επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα -οι άνδρες εδώ ίσως να υπερέχουν λίγο από τις γυναίκες. Ωστόσο, αν κοιτάξουμε τον αριθμό των λεγόμενων «ισοπαλιών σαλονιού», θα παρατηρήσουμε πως αυτές, ποσοστιαία, είναι πολύ πιο συχνές στα ανδρικά τουρνουά. Οι γυναίκες μάλλον είναι μαχητικότερες.
Τότε; Είναι ίσως οι άνδρες ικανότεροι εγκεφαλικά από τις γυναίκες; Όλες οι αξιόπιστες επιστημονικές μελέτες αποκρίνονται με ένα μεγαλοπρεπέστατο «όχι». Τότε; Πώς εξηγείται το πρόβλημα;

Οι γυναίκες άρχισαν να παίζουν επαγγελματικά πολύ αργότερα από τους άνδρες. Σήμερα ο αριθμός των επαγγελματιών σκακιστριών αυξάνεται, αλλά το ποσοστό εξακολουθεί να είναι ασύγκριτα μικρότερο. Υπάρχουν πολύ λίγες γυναίκες στο σκάκι, έτσι έχουν πενιχρές πιθανότητες να εισέλθουν στη σκακιστική ελίτ.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι ότι, προκειμένου να γίνει κάποιος κορυφαίος σκακιστής/τρια πρέπει να μελετήσει το σκάκι με επιμέλεια από την πρώιμη παιδική ηλικία. Οι γονείς (οι οποίοι έχουν μεγάλη επίδραση στην επιλογή των χόμπι των παιδιών τους) θεωρούν συχνά το σκάκι ως ένα περίεργο παιχνίδι για ένα κορίτσι.

Ο Ρόι Γκέιτς θυμάται: «Νομίζω πως υπάρχει κάποιος πολιτισμικός/κοινωνικός προϊδεασμός που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολο για τις γυναίκες να διακριθούν στο σκάκι. Συνειδητοποίησα πριν από λίγα χρόνια ότι όταν μάθαινα τα μυστικά του σκακιού στον ανηψιό μου και στην ανηψιά μου, αφιέρωνα πολύ περισσότερο χρόνο δουλεύοντας με τον μικρό, ενώ όμως η ανηψιά μου έδειχνε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το παιχνίδι! Υποσυνείδητα δεν είχα αξιολογήσει σοβαρά το ενδιαφέρον της για το σκάκι και ένιωσα ντροπή όταν κατάλαβα πως στεκόμουν άδικος μαζί της».

Ακόμα σπουδαιότερος είναι ο ψυχολογικός παράγοντας. Το στερεότυπο που υπάρχει ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να ανταγωνιστούν επάξια τους άνδρες. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό δηλητηριάζει την παιδική ηλικία πολλών κοριτσιών. «Διδάσκονται» πως ποτέ δεν θα φτάσουν το επίπεδο των ανδρών σκακιστών, ότι κάτι τέτοιο είναι εξωπραγματικό. Η πρώτη γυναίκα που κατέρριψε στην πράξη αυτό το μύθο ήταν η Ουγγαρέζα Τζούντιτ Πόλγκαρ, η ισχυρότερη σκακίστρια όλων των εποχών.

Η Τζούντιτ και οι δυο μεγαλύτερες αδελφές της, η Σούζαν και η Σοφία, αποτέλεσαν -εκ των πραγμάτων- μέρος ενός εκπαιδευτικού πειράματος. Ο πατέρας τους, ο Λάσλο Πόλγκαρ, θέλησε να αποδείξει ότι οι άνθρωποι μπορούν να καταφέρουν άθλους αν εκπαιδευτούν σε ένα ειδικό θέμα από πολύ νεαρή ηλικία. «Μεγαλοφυίες γίνονται, δεν έχουν γεννηθεί» ισχυρίζεται. Οι τρεις αδελφές δεν πήγαν ποτέ σε σχολείο, η εκπαίδευσή τους (με έμφαση στο σκάκι) έγινε κατ' οίκον. Ωστόσο, δεν διδάχθηκαν το σκάκι αποκλείοντας τη γενική παιδεία, όπως συνέβη με τον Γκάτα Κάμσκι. Κάθε ένα από τα κορίτσια έχει διπλώματα και μιλά τέσσερις με οκτώ γλώσσες. Ο πατέρας δίδαξε επίσης στις τρεις κόρες του τη διεθνή γλώσσα Εσπεράντο.

Polgar J - Kasparov G, Moscow 2002, Russia vs. The Rest of the World rapid match (Ruy Lopez, C67)
1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3. Bb5 Nf6 4.O-O Nxe4 5.d4 Nd6 6.Bxc6 dxc6 7.dxe5 Nf5 8.Qxd8+ Kxd8 9.Nc3 h6 10.Rd1+ Ke8 11.h3 Be7 12.Ne2 Nh4 13.Nxh4 Bxh4 14.Be3 Bf5 15.Nd4 Bh7 16.g4 Be7 17.Kg2 h5 18.Nf5 Bf8 19.Kf3 Bg6 20.Rd2 hxg4+ 21.hxg4 Rh3+ 22.Kg2 Rh7 23.Kg3 f6 24.Bf4 Bxf5 25.gxf5 fxe5 26.Re1 Bd6 27.Bxe5 Kd7 28. c4 c5 29.Bxd6 cxd6 30.Re6 Rah8 31.Rexd6+ Kc8 32.R2d5 Rh3+ 33.Kg2 Rh2+ 34.Kf3 R2h3+ 35.Ke4 b6 36.Rc6+ Kb8 37.Rd7 Rh2 38.Ke3 Rf8 39.Rcc7 Rxf5 40.Rb7+ Kc8 41.Rdc7+ Kd8 42.Rxg7 Kc8 1-0.
Μπορείτε να δείτε την παρτίδα
εδώ

(Μεταφρασμένα αποσπάσματα από άρθρο της Natalia Pogonina και του Peter Zhdanov στο site της Chessbase:
http://chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=5523)

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Gibtelecom Chess Festival 2010


Αρχίζει σήμερα στο νοτιότερο άκρο της ιβηρικής χερσονήσου, με τη συμμετοχή του Στέλιου Χαλκιά, του Σπύρου Καπνίση και του Κώστα Νικολαΐδη, το 8ο διεθνές φεστιβάλ του Γιβραλτάρ. Πρόκειται για ελβετικό τουρνουά 10 γύρων με χρόνο σκέψης 100'/40+ 50'/20 +15'+30''/κίνηση. Αν και δυσκολεύεται να προσελκύσει τα κορυφαία ονόματα της σκακιστικής ελίτ, δεν συμβαίνει το ίδιο και στις γυναίκες καθώς τα βραβεία στην κατηγορία τους είναι ιδιαίτερα ψηλά (1ο βραβείο στην open κατηγορία 15.000 λίρες ,1ο γυναικείο 8.000 λίρες).

Στις ανδρικές συμμετοχές ξεχωρίζουν τα ονόματα των:
Bacrot FRA GM 2713,
Movsesian SVK GM 2708,
Vallejo Pons ESP GM 2705,
Adams ENG GM 2694,
Kamsky USA GM 2693,
Fressinet FRA GM 2670
Cheparinov GM 2660,
Fridman GER GM 2665,
Gustaffson GER GM 2627.
Sandipan IND GM 2622

ενώ στις γυναίκες οι Koneru IND GM 2614, Stefanova BUL GM 2545, Cramling SWE GM 2528, Kosteniuk RUS GM 2523, Dzagnidze GEO GM 2506, Javakhishvili GEO IM 2493, Cmilite LIT IM 2489, Harika IND IM 2471, Arakhamia IM SCO 2470, Zatonskih IM USA 2466, Zhukova UKR IM 2462 και Skripchenko FRA IM 2456.

Αξιοπρόσεκτη και η παρουσία δύο νεαρών Περουβιανών,του 15χρονου Cori Tello Jorgi Moses (2489) και της 17χρονης αδελφής του Deysi Estella (2412), δυο ονόματα που πολύ πιθανό να τα ξανακούσουμε στο μέλλον.
Οι διοργανωτές επέλεξαν να κόψουν το καρπούζι στην μέση όσον αφορά την καθυστέρηση στην έναρξη της παρτίδας (30'), ενώ οι ισοπαλίες απαγορεύονται πριν τις 30 κινήσεις.
Όσοι ενδιαφέρονται για τα βιογραφικά γνωστών και άγνωστων σκακιστών θα βρουν την χαρά τους με την στήλη Who's who στον επίσημο ιστότοπο των αγώνων:
http://www.gibraltarchesscongress.com/gib2010/index.html

Kαι ένα μικρό κουίζ για να πάρετε μια ιδέα για το τι είδους πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο επίσημο site:
Ποιός βετεράνος, αλλά απόλυτα ενεργός GM ισχυρίζεται ότι δεν έχει κάνει πρόταση ισοπαλίας από το 1978; Τι σχέση έχει αυτό με την υπέροχα προκλητική ταινία των Μonty Python «Life of Brian» που γυρίστηκε ένα χρόνο μετά; Πού μπορεί να βρει κάποιος ολόκληρο το σενάριο της ταινίας στο διαδίκτυο; Πώς λέγεται η σύζυγος του εν λόγω σκακιστή, που τ'όνομά της είναι γνωστότερο στον σκακιστικό κόσμο; Αν κάποιος βρει και απέναντι σε ποιόν έγινε η τελευταία πρόταση ισοπαλίας (δεν το γνωρίζω) τι να πω; Chapeau...
Οι αγώνες αρχίζουν καθημερινά στις 16.00 ώρα Ελλάδας.

(Ανάρτηση του Μέτοικου στη Νίσυρο)

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Μπόρις Γκέλφαντ Σουπερστάρ

Για ένα μήνα μπορούσε να δει κανείς ένα συμπαθητικό τυπάκο με γυαλιά και σκούρο γκρι παλτό να διασχίζει γρήγορα και μεθοδικά τους δρόμους του Χάντι-Μανσίσκ καθώς πήγαινε από το ξενοδοχείο του στο τοπικό πολιτιστικό κέντρο. Αυτή η εικοσάλεπτη καθημερινή βόλτα στην Σιβηρική πόλη, στην καρδιά του χειμώνα, με τη θερμοκρασία στους -30 βαθμούς ήταν αποτέλεσμα συνειδητής απόφασης. Ο περιπατητής, ένας Ισραηλινός στα σαράντα του, προτίμησε ν'απαρνηθεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς, για να γεμίζει τα πνευμόνια του με οξυγόνο και να ετοιμαστεί για την πολύωρη μάχη απέναντι σε ισάξιους αντιπάλους. Μέσα στο δεκεμβριανό ψύχος, ο Μπόρις Γκέλφαντ κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, στη Σιβηρία. Η νίκη του, τού απέφερε περίπου 100.000 δολάρια και μια θέση στα ματς των διεκδικητών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Μια τέτοια επιτυχία είναι σπάνια για σκακιστές στην ηλικία του. Στην τελευταία σκακιστική Ολυμπιάδα οδήγησε την ομάδα του Ισραήλ στο ασημένιο μετάλλιο. Το Ισραήλ είναι η τρίτη χώρα που εκπροσωπεί ο γεννημένος στο Μινσκ εμιγκρές. Το 1990 κατέκτησε το χρυσό με τη Σοβιετική Ένωση που είχε επικεφαλής τον Κασπάροβ, ενώ μετά την διάσπαση της χώρας έπαιξε μερικά χρόνια με την Λευκορωσία. Κάποια στιγμή όταν ήταν γύρω στα 20, είχε την τρίτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη πίσω από τους Κασπάροβ και Κάρποβ. Σχεδόν όλοι οι συνομήλικοί του εγκατέλειψαν το αγωνιστικό σκάκι, αλλά ο Μπόρις συνεχίζει.

«Επαγγελματισμός» λέει ο αρχηγός της ομάδας Γκρίνφελντ, «στον ύψιστο βαθμό. Μπορεί να υπάρχουν ισάξιοί του σε ταλέντο, γνώσεις και κατανόηση του παιχνιδιού, αλλά ελάχιστοι μπορούν να είναι τόσο συνεπείς σε επίπεδο προετοιμασίας, για τόσο καιρό. Είσαι μόνος σου, σε τουρνουά, ματς, αλλά και στο σπίτι. Είναι πολύ εύκολο να αφήσεις τον εαυτό σου να χαλαρώσει μία στις τόσες. Ο Μπόρις γύρισε εξαντλημένος από την Σιβηρία. Κάποιος άλλος στην ηλικία του θα επαναπαυόταν στις δάφνες του, αυτός όμως ακολούθησε τους συμπαίκτες του στην Τουρκία».

Ο ίδιος μιλά για τα παιδικά του χρόνια: «Όταν ήμουν 5 χρονών, ο πατέρας μου, μου έμαθε τις κινήσεις και μου χάρισε ένα σκακιστικό βιβλίο. Ήξερα λίγο να διαβάζω, το βιβλίο είχε γράμματα κι αριθμούς και εγώ φανταζόμουν τα παιχνίδια. Καταλάβαινα τι γινόταν, γιατί κουνάνε το αλογάκι έτσι ή τον αξιωματικό. Μέσα σε λίγες βδομάδες ήξερα απ'έξω όλο το βιβλίο».

Το καθημερινό πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο στην παραμικρή λεπτομέρεια. «Κάθε πρωί δουλεύω μόνος, κοιτάζω παρτίδες, σκέφτομαι ιδέες. Σήμερα για παράδειγμα διέτρεξα εκατοντάδες παρτίδες στο ίντερνετ, παρτίδες που παίχτηκαν την προηγούμενη βδομάδα. Καθώς περνάω γρήγορα από την μια στην άλλη συναντώ πότε-πότε μια κίνηση ή μια θέση που μου φαίνεται ενδιαφέρουσα και σταματάω για να την μελετήσω».

Πριν το γεύμα είναι η ώρα της σωματικής άσκησης και γύρω στις 3 αρχίζει το κανονικό ωράριο. Τέσσερις φορές την εβδομάδα τον επισκέπτεται ο προπονητής του Αλεξάντερ Χούζμαν, με τον οποίο δουλεύει 19 χρόνια. «Εδώ και 2-3 χρόνια έχουμε αρχίσει να προσκαλούμε νεαρούς ταλαντούχους σκακιστές στις προπονήσεις» λέει ο Γκέλφαντ, «όπως τον Μίκαελ Ροίζ και τον εικοσάχρονο Μαξίμ Ροντστάιν .Όλοι βγαίνουν ωφελημένοι. Οι νεαροί ωριμάζουν πιο γρήγορα κι εγώ βρίσκω πολύ χρήσιμη την δική τους προσέγγιση στο παιχνίδι. Συνεχίζουμε την δουλειά ως τις 9 ή 10 το βράδυ. Όλη την ώρα είμαστε στους υπολογιστές ελέγχοντας και εξετάζοντας ιδέες. Αναλύουμε παρτίδες, πολύ συχνά αυτές που έπαιξαν οι ανταγωνιστές μου. Ψάχνουμε νέες ιδέες γιά τους μελλοντικούς αγώνες. Πως να ξαφνιάσεις τον αντίπαλο, πως ν'αμυνθείς, πως ν'αντιμετωπίσεις κάποιες καταστάσεις. Κάνουμε τα πάντα για να κρατάμε το μυαλό σ'ετοιμότητα».

Άνθρωπος εναντίον υπολογιστή

Πόσες κινήσεις βλέπει μπροστά; Δεν θα του πάρετε απάντηση. «Εξαρτάται από το χρόνο που θα διαθέσω για μια κίνηση και την κατάσταση στην σκακιέρα» εξηγεί χαμογελώντας. «Σε μια απλή θέση μπορείς να φτάσεις πολύ μακριά. Αλλά, αν αντιμετωπίζεις δυσκολίες, μπορείς να κάνεις λίγα πράγματα. Έτσι είναι σημαντικό να κάνεις μόνο ό,τι είναι απαραίτητο. Οι πιθανότητες είναι άπειρες, αν βρεις ένα τρόπο να βελτιώσεις την θέση σου αυτό αρκεί». Οι υπολογιστές δεν έχουν τέτοια προβλήματα. Ο σκακιστικός κόσμος πάγωσε όταν αποδείχτηκε ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα εξελιγμένα σκακιστικά προγράμματα, αλλά ανακουφίστηκε όταν κατάλαβε ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι πολύ πιό ενδιαφέρον ακριβώς γιατί δεν είναι αλάνθαστο.

Ο Γκέλφαντ λέει πως στην αρχή ήταν κι αυτός μπερδεμένος. «Το 2000 περίπου, όταν πρωτάρχισα να δουλεύω πολύ με υπολογιστή, δεν το έκανα σωστά. Η δημιουργικότητά μου κουτσουρεύτηκε, επειδή όλη την ώρα κοιτούσα πως έπαιζε ο υπολογιστής, τι κινήσεις πρότεινε. Μου πήρε πολύ καιρό να το ξεπεράσω. Φυσικά ο υπολογιστής θα νικήσει τον άνθρωπο σ'ένα ματς γιατί δεν κάνει λάθη. Αλλά δεν σκέφτονται βαθιά σε κάθε κίνηση. Άλλοτε το κάνουν κι άλλοτε όχι. Σημαντικό είναι να τους χρησιμοποιούμε μ΄έξυπνο τρόπο στην προετοιμασία. Αν πάντα παίρνεις τις κινήσεις που σου προτείνει δεν θα καταφέρεις τίποτα. Όταν βρεθείς αντιμέτωπος με έναν πραγματικό αντίπαλο, δεν θα μπορείς να θυμηθείς όλες τις βαριάντες που εξέτασε ο υπολογιστής καθώς έχει την δική του λογική που δεν θα μπορέσεις ν'ακολουθήσεις. Έτσι αυτό που επέλεξα να κάνω είναι να μην τον χρησιμοποιώ μέχρι να βρω την δική μου κίνηση. Δουλεύω πετυχημένα μ'αυτόν τον τρόπο πολλά χρόνια. Όταν είμαι έτοιμος τον συμβουλεύομαι και βλέπω τι προτείνει, αν η ιδέα μου είναι καλή ή όχι. Μια άλλη δυσκολία είναι αν θα τον εμπιστευτείς σε μια δεδομένη θέση. Σε κάποιες είναι 99% αξιόπιστος αλλά σε κάποιες άλλες δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσει».

Μιλώντας για τη διαίσθηση λέει: «Κάποιες φορές βρίσκεσαι αντιμέτωπος με επιλογές που μοιάζουν περίπου ισάξιες, πρέπει να τις εξετάσεις παραπάνω, αλλά ο χρόνος τρέχει και τότε η διαίσθηση είναι πολύ σημαντική. Κάποιοι άλλοι βασίζονται στην ικανότητά τους να κάνουν υπολογισμούς ή στα μαθηματικά, αλλά εγώ προτιμώ το ένστικτο. Δεν μπορείς πάντα να ζυγίζεις το κάθε τι, πρέπει να'χει κανείς εμπιστοσύνη στον τρόπο του ν'αντιμετωπίζει τα πράγματα. Έτσι δεν γίνεται και στη ζωή;»

Παρ'όλο το φορτωμένο πρόγραμμα προσπαθεί πάντα να βρει χρόνο για τους αγώνες της Μπαρτσελόνα. «Eίμαι πολλά χρόνια οπαδός των μπλαουγκράνα και το πάθος μου μεγαλώνει με τα χρόνια. Αυτό που κατάφεραν το 2009, έξι τίτλους, είναι ιστορικό αλλά πιο πολύ με ενθουσιάζει ο τρόπος που παίζουν και ο τρόπος που σκέφτεται ο προπονητής τους, ο Γκουαρντιόλα. Nομίζω ότι το σκάκι με βοηθάει να καταλάβω πώς δουλεύουν οι προπονητές στο ποδόσφαιρο. Πώς τοποθετούν τους παίκτες τους, πώς τους ζητούν να κινηθούν μέσα στο γήπεδο. Το ποδόσφαιρο είναι πολύ κοντά στο σκάκι, αν και οι περισσότεροι δεν το καταλαβαίνουν. Σαν προπονητής προετοιμάζεσαι γιά ένα συγκεκριμένο αντίπαλο. Τον μελετάς, βρίσκεις τ'αδύνατα σημεία του, επιλέγεις την τακτική σου, καθορίζεις τους στόχους σου. Κάποιες φορές ο αντίπαλος είναι θεωρητικά ισχυρότερος από εσένα, αλλά αν κατανοήσεις την τακτική του μπορείς να τον εξουδετερώσεις. Κι αν καταφέρεις ν'αξιοποιήσεις στο παιχνίδι τα δικά σου ταλέντα, τα σημεία που εσύ υπερέχεις, ίσως και να νικήσεις. Κάπως έτσι γίνεται και στο σκάκι κορυφής».

(Πηγή: http://www.haaretz.com/hasen/spages/1142718.html. Διασκευή και μετάφραση: Μέτοικος στη Νίσυρο)

Εικόνες


Σκακιέρα σε ένα από τα λιγοστά ξενοδοχεία του Πράσινου Ακρωτηρίου (Κάμπο Βέρντε). Μια χώρα που δεν γνωρίζει τον χειμώνα, τα πιο κρύα βράδυα είναι απλώς εκείνα που οι κοπέλες περπατούν στην ακτή φορώντας μια ζακετίτσα.
Τη νησιωτική χώρα του Ατλαντικού τη γνωρίσαμε κυρίως μέσα από τη μουσική και την ξυπόλητη ντίβα, τη Σεζάρια Εβόρα, «η οποία κατάφερε έπειτα από μεγάλη φτώχεια, πολυετείς άκαρπες προσπάθειες και μια παρατεταμένη κατάθλιψη, να σκαρφαλώσει στο διεθνές στερέωμα».
Ο σκηνοθέτης Αλέξης Τσάφας, ο μοναδικός Έλληνας που ζει και εργάζεται στο Πράσινο Ακρωτήριο, λέει στη Γαλέρα: «Το Πράσινο Ακρωτήριο δεν είναι αυτό που τόσο παραπλανητικά ισχυρίζεται το όνομά του. Δεν είναι ένας ακόμη τροπικός παράδεισος σαν κι αυτούς που κατά καιρούς η τουριστική βιομηχανία προσπαθεί να κάνει μόδα. Είναι απλά δέκα άγονα νησιά, δέκα γκρίζοι βράχοι σπαρμένοι καταμεσής του Ωκεανού. Είναι οι λιγοστές ψυχές που το κατοικούν δίνοντας έναν άνισο αγώνα επιβίωσης».

Εικόνες


Ιούνιος 2008: Θρησκευόμενος Ισραηλινός παρακολουθεί -με ανάμικτα ίσως συναισθήματα για την εισβολή του καινούργιου- ένα μεγάλο υπαίθριο τουρνουά μπλιτς «μεσονυκτίου» σε πεζόδρομο του σύγχρονου κέντρου της ιερής πόλης τριών μεγάλων θρησκειών (Ιερουσαλήμ για τους χριστιανούς, Γιερουσαλάιμ για τους εβραίους, Αλ Κουντς για τους μουσουλμάνους). «Εξεδέχετο γαρ την τους θεμελίους έχουσαν πόλιν, ης τεχνίτης και δημιουργός ο Θεός»...

Συνθέσεις από το διαγωνισμό λύσης ISC - 2

Τρεις ακόμη συνθέσεις από τον Έκτο Διεθνή Παράλληλο Διαγωνισμό Λύσης Σκακιστικών Προβλημάτων, όλες από το «ισχυρό» γκρουπ δυναμικότητας:

J.C. Morra, The Field 1961

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις (#2)

G. Backsi, Magyar Sakkszovetzeg 1959

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις (#3)

J.H. Marwitz, Schakend Nederland 1984

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

***Όλα τα προβλήματα του διαγωνισμού θα δημοσιευθούν στο ιστολόγιο http://kallitexniko-skaki.blogspot.com/

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Συνθέσεις από το διαγωνισμό λύσης ISC

Δυο προβλήματα και μια σπουδή, από τον Έκτο Διεθνή Παράλληλο Διαγωνισμό Λύσης Σκακιστικών Προβλημάτων που διεξήχθη σήμερα Κυριακή, ταυτόχρονα σε 29 χώρες:

B. Atanackovic, Yug. Sahovski glasnik 1956

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις (#2)

V. Kopaev, Magyar Sakkelet 1980

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις (#2)

T.B. Gorgiew, Shakmatny Listok 1929

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

***Όλα τα προβλήματα του διαγωνισμού θα δημοσιευθούν αύριο στο ιστολόγιο http://kallitexniko-skaki.blogspot.com/

Ο θάνατος του Μπάνι Μανρό


Ο θάνατος του Μπάνι Μανρό. Του Νικ Κέιβ. Μετάφραση: Αντώνης Καλοκύρης, εκδόσεις Τόπος http://www.toposbooks.gr/ (1η έκδοση: Οκτώβριος 2009).

Οι πρώτες σελίδες:
«Είμαι ξοφλημένος», σκέφτεται ο Μπάνι Μανρό σε μια στιγμή αναπάντεχης διαύγειας σαν αυτές που χαρακτηρίζουν τους ετοιμοθάνατους. Νιώθει ότι σε κάποιο σημείο της ιστορίας έκανε ένα τραγικό λάθος, αλλά αυτή η συνειδητοποίηση δεν διαρκεί παρά μια φευγαλέα,φριχτή στιγμή κι αμέσως μετά περνάει – αφήνοντάς τον σ’ ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο Γκρένβιλ, με τα εσώρουχα και μόνη παρέα τον εαυτό του και τις ορέξεις του. Κλείνει τα μάτια και σκέφτεται ένα αιδοίο στην τύχη κι αμέσως μετά κάθεται στην άκρη του κρεβατιού και, σαν σε αργή κίνηση, γέρνει πίσω στο υφασμάτινο κεφαλάρι. Συγκρατεί το κινητό με το πιγούνι και με τα δόντια αφαιρεί την ασφάλεια από ένα
μπουκαλάκι μινιατούρα με κονιάκ. Αδειάζει το περιεχόμενο στο στόμα του, πετά το μπουκάλι στην άλλη άκρη του δωματίου κι αμέσως ανατριχιάζει, πνίγεται και λέει στο κινητό «Μην ανησυχείς, γλύκα, όλα θα πάνε καλά».
«Φοβάμαι, Μπάνι», λέει η γυναίκα του, η Λίμπι.
«Τι φοβάσαι; Δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς».
«Τα πάντα, φοβάμαι τα πάντα», λέει εκείνη.
Όμως ο Μπάνι συνειδητοποιεί πως κάτι έχει αλλάξει στον τόνο της φωνής της, τα τρυφερά βιολοντσέλα έχουν χαθεί και έχει προστεθεί ένα οξύτονο βιολί, παιγμένο από έναν δραπέτη πίθηκο ή κάτι τέτοιο.
Το αντιλαμβάνεται, αλλά δεν καταλαβαίνει ακόμα την ακριβή σημασία του.
«Μην λες τέτοια. Ξέρεις ότι δεν σε βγάζουν πουθενά», λέει ο Μπάνι και με τρόπο σχεδόν ερωτικό παίρνει βαθιά τζούρα από ένα Λάμπερτ & Μπάτλερ. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή πιάνει τι συμβαίνει –ο μπαμπουίνος στο βιολί, η απαρηγόρητη κατάπτωση της διάθεσής της– και λέει «Γαμώτο!» και ξεφυσά οργισμένα δυο χαυλιόδοντες καπνού απ’ τα ρουθούνια του.
«Έκοψες τα Τεγκρετόλ; Λίμπι, πες μου ότι εξακολουθείς να παίρνεις τα Τεγκρετόλ!»
Ακολουθεί παύση στην άλλη άκρη της γραμμής κι αμέσως μετά ένα σπασμένος, απόμακρος λυγμός.
«Ξαναπήρε ο πατέρας σου. Δεν ξέρω τι να του πω. Δεν ξέρω τι θέλει. Μου βάζει τις φωνές. Παραληρεί», λέει εκείνη.
«Λίμπι, για όνομα του Θεού, άκουσες τι είπε ο γιατρός. Αν δεν παίρνεις τα Τεγκρετόλ παθαίνεις κατάθλιψη. Ξέρεις πολύ καλά ότι είναι επικίνδυνο να παθαίνεις κατάθλιψη. Πόσες φορές θα λέμε τα ίδια, ρε γαμώτο;»
Ο λυγμός σπάει στα δύο, και ξανά στα δύο, καταλήγοντας σ’ ένα χαμηλόφωνο, αξιολύπητο κλάμα που θυμίζει στον Μπάνι το πρώτο τους βράδυ – η Λίμπι ήταν ξαπλωμένη στην αγκαλιά του, βυθισμένη σ’ ένα ανεξήγητο, έντονο κλάμα, σ’ ένα άθλιο δωμάτιο ξενοδοχείου στο Ίστμπερν. Τη θυμάται να ανασηκώνει το κεφάλι και να λέει «Με συγχωρείς, μερικές φορές γίνομαι υπερβολικά συναισθηματική» ή κάτι τέτοιο, και ο Μπάνι πιέζει την άκρη της παλάμης του στον καβάλο του και τον ζουλάει, απελευθερώνοντας ένα κύμα ηδονής στο κάτω μισό της σπονδυλικής του στήλης.
«Γαμώτο, πάρε ένα Τεγκρετόλ», λέει μαλακώνοντας.
«Φοβάμαι, Μπαν. Είναι κι αυτός ο τύπος που γυρίζει κι επιτίθεται
σε γυναίκες».
«Ποιος τύπος;»
«Βάφει το πρόσωπό του κόκκινο και φορά πλαστικά κερατάκια».
«Τι;»
«Πάνω, βόρεια. Το δείχνει η τηλεόραση».
Ο Μπάνι πιάνει το τηλεκοντρόλ απ’ το κομοδίνο και με κινήσεις που θυμίζουν ξιφομάχο ανοίγει την τηλεόραση που βρίσκεται πάνω στο μίνι μπαρ. Έχοντάς τη στο αθόρυβο αλλάζει κανάλια μέχρι που πετυχαίνει κάτι ασπρόμαυρες εικόνες από τις κάμερες ασφαλείας ενός εμπορικού κέντρου στο Νιουκάσλ. Ένας άντρας με φόρμα, γυμνός από τη μέση και πάνω, ελίσσεται ανάμεσα στο πλήθος των τρομοκρατημένων πελατών.
Το στόμα του είναι ανοιχτό βγάζοντας μια κραυγή δίχως ήχο. Φαίνεται να φορά κερατάκια και κραδαίνει κάτι που μοιάζει με μακρύ, μαύρο ραβδί.
Ο Μπάνι βρίζει από μέσα του κι εκείνη τη στιγμή όλη του η ενέργεια, σεξουαλική ή άλλη, τον εγκαταλείπει. Πετά το τηλεκοντρόλ στη συσκευή, η οθόνη γεμίζει φευγαλέα με χιόνι κι έπειτα σβήνει, και εκείνος κρεμάει το κεφάλι του προς τα πίσω. Εστιάζει στο ταβάνι, σ’ έναν υγρό λεκέ σε σχήμα μικρής καμπάνας ή γυναικείου στήθους.
Κάπου στα έσχατα σημεία του μυαλού του αντιλαμβάνεται έναν μανιασμένο, νευρικό ήχο, έναν βόμβο από οργισμένες διαμαρτυρίες, ηλεκτρονικούς ήχους και μπουμπουνητά, αλλά ο Μπάνι δεν τον αναγνωρίζει, αντίθετα ακούει τη γυναίκα του να λέει «Μπάνι; Με ακούς;».
«Λίμπι. Πού βρίσκεσαι;»
«Στο κρεβάτι».
Ο Μπάνι κοιτά το ρολόι του, ανοιγοκλείνει το μπράτσο του σαν τρομπόνι, αλλά δεν μπορεί να εστιάσει.
«Για όνομα του Θεού. Πού είναι ο Μπάνι Τζούνιορ;»
«Στο δωμάτιό του μάλλον».
«Κοίτα, Λίμπι, αν ξαναπάρει ο μπαμπάς μου...»
«Κουβαλάει τρίαινα», λέει η γυναίκα του.
«Τι;»
«Ένα δικράνι».
«Τι; Ποιος;»
«Ο τύπος, στον βορρά».
Τότε ο Μπάνι συνειδητοποιεί ότι ο ήχος του διαπεραστικού ουρλιαχτού έρχεται απέξω. Τώρα πια τον ακούει δυνατότερα απ’ τον βόμβο του κλιματιστικού, είναι ζοφερός, σχεδόν σε σημείο που να του κινήσει την περιέργεια. Όχι όμως αρκετά.
Στο ταβάνι ο λεκές του νερού μεγαλώνει αλλάζοντας σχήμα –ένα μεγαλύτερο στήθος, ένα κωλομέρι, ένα σέξι γυναικείο γόνατο– και σχηματίζεται μία σταγόνα· επιμηκύνεται, τρέμει, ξεκολλά απ’ το ταβάνι, κάνει ελεύθερη πτώση και σκάει στο στήθος του Μπάνι. Ο Μπάνι τη χαϊδεύει σαν σε όνειρο και λέει «Λίμπι, μωρό μου, πού μένουμε;».
«Στο Μπράιτον».
«Και πού είναι το Μπράιτον;» λέει περνώντας το δάχτυλο πάνω από μια σειρά μπουκαλάκια με αλκοόλ αραδιασμένα στο κομοδίνο, για να διαλέξει τελικά μία Σμιρνόφ.
«Νότια».
«Διάολε, δηλαδή όσο πιο μακριά από τον βορρά μπορεί να βρίσκεσαι χωρίς να πέσεις στη θάλασσα. Λοιπόν, γλύκα, κλείσε την τηλεόραση, πάρε το Τεγκρετόλ σου, πάρε ένα υπνωτικό –τι διάολο, πάρε δύο υπνωτικά– και θα ’ρθω αύριο. Νωρίς».
«Η προβλήτα καίγεται», λέει η Λίμπι.
«Τι;»
«Η Δυτική Προβλήτα καίγεται. Από δω που είμαι μυρίζω τον καπνό».

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Tania Sachdev


Όταν η εικοσιτετράχρονη Τάνια Σάτσντεβ (Tania Sachdev) μπαίνει στο εστιατόριο Μπονσάι, στο κέντρο του Νέου Δελχί, όλα τα μάτια στρέφονται πάνω της, στη ντίβα του σκακιού. Το προσωπικό αναρωτιέται: είναι μοντέλο; Η ίδια δηλώνει: «Το σκάκι είναι ένα πνευματικό παιχνίδι, αλλά ένα υγιές μυαλό απαιτεί και ένα υγιές σώμα. Δουλεύω πολύ σε μια παρτίδα. Ήμουν υπερκινητική σαν παιδί και εξακολουθώ να κάνω πολύ διαφορετικά πράγματα στον ελεύθερο χρόνο μου».

Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει σε μια ισλαμική, αλλά σχετικά εύπορη συνοικία της ινδικής πρωτεύουσας, της πόλης με τις χαώδεις κοινωνικές ανισότητες. Είναι γκρανμέτρ γυναικών, με βαθμό αξιολόγησης 2435 και επίσης δραστηριοποιείται στο χώρο της μόδας. Οι φιλοδοξίες της όμως είναι κυρίως σκακιστικές, δεν σκοπεύει να κάνει καριέρα στην πασαρέλα. Συμμετέχει μονάχα στις επιδείξεις μόδας που τα έσοδα διατίθενται για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Προπονείται συστηματικά με τον Ισπανό γκρανμέτρ (γεννημένο στη Γεωργία) Ουμπίλαβα. Έμαθε σκάκι σε πολύ μικρή ηλικία και οι πρώτες διακρίσεις ήρθαν στα οκτώ της χρόνια. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο του Νέου Δελχί και αποφοίτησε το 2008. Χαρακτηρίζει το παιχνίδι της δυναμικό και παραδέχεται πως βαριόταν τις ποζισιονέλ θέσεις με πολλούς ελιγμούς. Στη διάρκεια της σκακιστικής της εξέλιξης όμως, έμαθε να χειρίζεται όλους τους τύπους των θέσεων.

Tania Sachdev 2423 - Arun Prasad 2552, Montcada 2009 (Queen's Gambit Accepted, D27)
1. d4 d5 2. c4 dxc4 3. Nf3 Nf6 4. e3 e6 5. Bxc4 c5 6. O-O a6 7. Bb3 b5 8. a4 b49. Nbd2 Bb7 10. e4 Be7 11. Bc2 cxd4 12. e5 Nfd7 13. Nc4 Nc6 14. Bf4 Rc8 15. Rc1O-O 16. Nxd4 Nxd4 17. Qxd4 Bc5 18. Qd3 g6 19. Nd6 Bxd6 20. Qxd6 Nc5 21. Be3 Qa522. Bxg6 hxg6 23. Bxc5 Qxa4 24. Qb6 Bd5 25. Bxf8 Rxf8 26. Qd4 a5 27. Rfe1 Qb528. Re3 Qb7 29. Rg3 Rc8 30. Rxc8+ Qxc8 31. h4 Qc1+ 32. Kh2 Kh7 33. h5 g5 34.Qa7 Qf4 35. Qxa5 g4 36. Qa7 Be4 37. Qd4 b3 38. Qd1 Bf5 39. Qxb3 Qxf2 40. Qc3Qf1 41. Qe3 Qb5 42. b3 Qb8 43. Qf4 Qd8 44. h6 Kg6 45. b4 Qd5 46. Rxg4+ 1-0.
Μπορείτε να δείτε την παρτίδα εδώ

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Εικόνες


4 Αυγούστου 2006: Ανηλεές σφυροκόπημα της Βηρυτού και της Κοιλάδας Μπεκάα, με θύματα πολίτες. Με 190 ρουκέτες απάντησε η Χεζμπολάχ. Μια παρέα παιδιών παίζει σκάκι μέσα σε πάρκο που μετατράπηκε σε καταυλισμό για τους άστεγους-θύματα των βομβαρδισμών. Φωτογραφία Life.

Τρίδυμο πρόβλημα

Ο φίλος του ιστολογίου Κάρλο ντε Γκράντι μάς έστειλε μια ενδιαφέρουσα σύνθεσή του, ένα τρίδυμο πρόβλημα (με μία μικρή μετατόπιση στη θέση ενός κομματιού, βλέπουμε διαφορετικό πρόβλημα, με διαφορετική λύση).

Carlo de Grandi, 1989 (ανέκδοτο)

α) θέση διαγράμματος: Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις (#3)
β) ο αξιωματικός στο h6 (αντί για το b8): Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις (#3)
γ) ο αξιωματικός στο d8 (αντί για το b8): Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 4 κινήσεις (#4)

Ομαδικά Πρωταθλήματα Αττικής 2010


Συνεχίζονται την Κυριακή 24 Ιανουαρίου τα Ομαδικά (διασυλλογικά) Πρωταθλήματα Αττικής, με τις συναντήσεις του 3ου γύρου:

Το πρόγραμμα στον Προκριματικό Όμιλο Α' Εθνικής (οι δυο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας θα αγωνιστούν το καλοκαίρι στην Α' Εθνική κατηγορία):
ΓΣ Ασπροπύργου - Πανιώνιος, ΑΕΚ - Ζήνων Γλυφάδας, Πειραϊκός - ΔΚΠ Άνω Λιοσίων, Πανελλήνιος - ΣΟ Αιγάλεω, ρεπό ο ΑΣΟΠ Δίας.

Πρόγραμμα στη Β' Εθνική:
ΑΟ Κηφισιάς - ΣΟ Ν. Φιλαδέλφειας, ΣΚ Ιλίου - ΑΚ Ζωγράφου, ΣΟ Πετρούπολης - Δεξαμενή Μεταμόρφωσης (α΄ όμιλος) ΣΟ ΧΑλανδρίου - Εστία Νέας Σμύρνης, ΑΕΠ Μελισσίων - ΣΟ Παγκρατίου, Τρεις Αστέρες - Σκακιστική Άνοιξη (β΄ όμιλος).

Συνεχίζονται επίσης οι αγώνες Γ΄ Εθνικής, Α΄ και Β΄ Τοπικής Κατηγορίας, καθώς και το Κύπελλο Αττικής Φιλίας.

Ιστοσελίδα: http://www.essnachess.gr/

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

I'm with Lucy



Σκάκι στην κομεντί «I'm with Lucy» (ελληνικός τίτλος: Για τη Λούσι), παραγωγής 2002, με την ξανθιά Μόνικα Πότερ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ζήτημα αν η ταινία διασώζεται στα ράφια των βιντεοκλάμπ. Κοιτώντας πίσω, όσο προετοιμάζεται για το γάμο της, η Λούσι αναπολεί τη χημεία που είχε με τον Γκάμπριελ, την αγάπη που μοιράστηκε με τον Λουκ, τις βολές που έριχνε με τον μπασκετμπολίστα Μπόμπι, την επικοινωνία με τον πωλητή ηλεκτρονικών υπολογιστών Μπάρι και τη μυστηριώδη σχέση με τον αναξιόπιστο Νταγκ. Στις φωτογραφίες, η συνάντησή της με ένα σκακιστή, σε σκακιστικό σύλλογο της Νέας Υόρκης.

Ρεμπέτικο σκάκι


Εγώ παίζω μπουζουκάκι/ Κι άλλοι δύο παίζουν σκάκι/ Έχω κάνει και ροκέ/ Μου 'φαγες το πύργο ρε/ Θά σου κάνω ένα σαχ / Θα φωνάξεις αχ και βαχ

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Αναφορά στον Φίσερ

Δύο χρόνια συμπληρώθηκαν από το θάνατο του χαρισματικότερου σκακιστή όλων των εποχών, του Ρόμπερτ Τζέιμς Φίσερ. Έφυγε στις 17 Ιανουαρίου του 2008, σε ηλικία 64 ετών, στη σιωπή της Ισλανδίας. Ο σκακιστικός κόσμος θαύμαζε πολλούς παίκτες, τον Φίσερ τον αγαπούσε. Ο καλύτερος τρόπος για να θυμηθούμε ένα σκακιστή είναι οι δημιουργίες του. Ας παρακολουθήσουμε μια λιγότερη γνωστή παρτίδα του, με σύντομα σχόλια του Λεόν Γκαρσία, από την «Ελ Παΐς»:
Saidy - Fischer, New York 1969 (English, A25)
1. c4 e5 2. Nc3 Nc6 3. g3 f5 4. Bg2 Nf6 5. e3 Bc5 6. d3 f4!?
φαίνεται πρόωρο, αλλά τα μαύρα βασίζονται στο ότι έχουν ένα κομμάτι παραπάνω αναπτυγμένο 7. exf4 O-O 8. Nge2 Qe8! 9. O-O d6 10. Na4 Bd4! το καλύτερο κομμάτι του μαύρου φεύγει από τη σκακιέρα, όμως η θέση του λευκού ίππου στο a4 είναι πολύ άσχημη 11. Nxd4 exd4 12. h3 h5! 13. a3 a5! ο Φίσερ περιορίζει την κινητικότητα του λευκού και αρχίζει να στοχεύει στο d3 14. b3 Qg6 15. Nb2 Bf5 16. Qc2 Nd7! 17. Re1 Nc5 18. Bf1

18...Ra6! τα μαύρα προσανατολίζονται σε δεύτερο στόχο, το b3 19. Bd2 Rb6 20. Bxa5 Rxb3 21. Bd2 Ra8 22. a4 Ra6! 23. a5 Kh7 24. Red1 b6 25. Be1 25. axb6 Raxb6 26. Rdb1 h4! 25...bxa5 26. Na4 Rxd3! 27. Bxd3 Bxd3 28.Qa2 Nb4 29. Qa3 Nc2 30. Qb2 Nxa1 31. Rxa1 Nxa4 32. Rxa4 Qe4 33. Bxa5 Rxa5 34.Rxa5 Qe1+ 35. Kh2 Qxa5 36. Qxd4 και τα λευκά εγκατέλειψαν χωρίς να περιμένουν απάντηση 0-1.
Μπορείτε να δείτε την παρτίδα εδώ

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Η Κόστενιουκ στον «Ταχυδρόμο»

Στις 2 Ιανουαρίου, το περιοδικό «Ταχυδρόμος» που κυκλοφορεί κάθε Σάββατο μαζί με την εφημερίδα «Νέα», περιείχε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα για την παγκόσμια πρωταθλήτρια Αλεξάνδρα Κόστενιουκ, το οποίο επιμελήθηκε ο Κοσμάς Κέφαλος. Ζήτησα από την εφημερίδα άδεια για την αναδημοσίευση (η ύλη του «Ταχυδρόμου» δεν υπάρχει στο site των «Νέων») και η απάντηση ήταν θετική. Οι φωτογραφίες είναι αδημοσίευτες και αποτελούν ευγενική προσφορά της φωτογράφου Αλεξίας Τσαγκάρη.


Βγαλμένη από την υποδειγματική σκακιστική σχολή που κληροδότησε η Σοβιετική Ένωση στη Ρωσία και με έντονη και διαρκή την παρουσία του σκακιστή πατέρα της, ανέβηκε γρήγορα ψηλά στο σκακιστικό στερέωμα και ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας της, κατακτώντας από ηλικία 12 ετών πανευρωπαϊκούς και παγκόσμιους τίτλους. Σε ηλικία 14 ετών πήρε τίτλο γκραν μετρ γυναικών (WGM), ενώ 6 χρόνια αργότερα έγινε μία από τις δέκα γυναίκες με τίτλο GM. Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1984 και, όπως λέει, «20 από τα 25 χρόνια της ζωής μου παίζω σκάκι, μελετώ σκάκι και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το σκάκι». Τη συναντήσαμε όχι στην Αγία Πετρούπολη αλλά στην Πετρούπολη. Εδώ δίπλα.

Η Αλεξάνδρα Κόστενιουκ είναι η γυναίκα που ανέτρεψε την εικόνα του σκακιστή, το στερεότυπό του. Του υπερβολικά σοβαρού, του αμίλητου, πολλές φορές απόμακρου, του ανθρώπου που δεν νοιάζεται για τίποτε άλλο έξω από όσα διαδραματίζονται στη σκακιέρα. Γοητευτικό μείγμα ευστροφίας, επικοινωνιακού ταλέντου, ομορφιάς και θηλυκότητας, απένειμε στον εαυτό της τον τίτλο της πρέσβειρας του σκακιού και μέσα από συνεντεύξεις, φωτογραφήσεις (ορισμένες χαρακτηρίστηκαν ασυνήθιστα τολμηρές, τουλάχιστον για τα έως τότε ειωθότα στο σκάκι), ακόμα και με συμμετοχή της σε ταινία, προσπάθησε να διαδώσει το πνευματικό άθλημα, να το κάνει «τόσο δημοφιλές όσο το μπάσκετ και το τένις».

Την απάντηση για το κατά πόσο θεμιτά είναι όλα αυτά την έδωσε παλιότερα στο CNN: «Στόχος μου είναι να δείξω ότι το σκάκι μπορεί να είναι ένα δημοφιλές άθλημα, όπως το τένις ή το μπάσκετ. Αν ο στόχος αυτός απαιτεί να γίνω η ίδια το sex symbol του σκακιού, τότε είμαι έτοιμη!»

Σιμουλτανέ στην Πετρούπολη


Η Κόστενιουκ, παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι και επικεφαλής της Εθνικής Ρωσίας στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εθνικών Oμάδων που έληξε πρόσφατα και απ’ όπου γεύτηκε έναν ακόμα θρίαμβο (πρωταθλήτρια Ευρώπης η χώρα της και χρυσό μετάλλιο η Αλεξάνδρα για το υψηλότερο ποσοστό στην 1η σκακιέρα), ήρθε στην Αθήνα τον περασμένο Oκτώβριο, προσκεκλημένη του δραστήριου Αναγεννησιακού Σκακιστικού Oμίλου Πετρούπολης «Δίας» για επίδειξη σιμουλτανέ σε 35 σκακιέρες. Oι αντίπαλοί της, στην πλειονότητα νεαροί (τα μικρότερα, η Σωτηρία-Αφροδίτη Γραφάκου και τα δίδυμα αδέρφια Χρήστος Ανθόπουλος και Ιωάννα Ανθοπούλου είναι μόλις 8 ετών!), που είχαν αποκτήσει δικαίωμα συμμετοχής από προκριματικούς αγώνες, αποδείχθηκαν «σκληρά καρύδια» και κράτησαν την πρωταθλήτρια κόσμου επί 5 ώρες στην κεντρική πλατεία της Πετρούπολης. Το τελικό σκορ (27 νίκες της Κόστενιουκ, 4 ισοπαλίες και 4 ήττες από τους Σιγούρο, Μαλαματά, Μεγαλιό και Κουτουκίδη) θεωρείται πενιχρό για μια παγκόσμια πρωταθλήτρια! Από μια άλλη οπτική γωνία, εξαιρετικά τιμητικό για τους νεαρούς Έλληνες αντιπάλους της.

Προσιτή στο κοινό και πάντα χαμογελαστή, η Κόστενιουκ ήταν εξαιρετικά συνεργάσιμη, τόσο κατά τη φωτογράφηση, πριν και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, όσο και στη συνέντευξη, αμέσως μετά.

Κάτι που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση στις συνεντεύξεις της Ρωσίδας πρωταθλήτριας είναι η προσπάθειά της να αποσείσει τον τίτλο του σκακιστικού ταλέντου και να αποδώσει τις επιτυχίες της στη σκληρή δουλειά: «Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου ταλαντούχα σκακίστρια. Δεν ξέρω γιατί. Έχω μιλήσει με πολύ κόσμο και θεωρώ πως το ταλέντο στο σκάκι είναι κάτι διαφορετικό. Υπάρχει επίσης έμφυτο μέσα μου το στοιχείο της άμιλλας. Δεν θέλω να χάνω, θέλω να κερδίζω. Συνεπώς η περίπτωσή μου είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς. Κάποιοι άνθρωποι έχουν σκακιστικό ταλέντο, ιδιαίτερες ικανότητες ακριβώς για να παίζουν σκάκι, και κάποιοι άλλοι άνθρωποι ξέρουν να δουλεύουν. Είναι κι αυτό κάποιου είδους ταλέντο, να μπορείς να δουλεύεις πολλές ώρες την ημέρα».

Η καθημερινή της προπόνηση περιλαμβάνει 10 ώρες σκακιστικής μελέτης και 5 χιλιόμετρα τρέξιμο. Προσέχει τη διατροφή της, αλλά έχει αδυναμία στη σοκολάτα! Άλλοτε το πρόγραμμα έβγαινε ευκολότερα. Από τις 22 Απριλίου 2007 έχει μπει στη ζωή της ένας ακόμα άνθρωπος, η κόρη της Φραντσέσκα. Προσπαθεί να ισορροπήσει στο ρόλο της επαγγελματία σκακίστριας, του κήρυκα του σκακιού, στον οποίο είχε αρχικά αυτοαναγορευτεί αλλά τώρα της αναγνωρίζεται και επισήμως (ήρθε στη Χαλκιδική ως συμπρόεδρος της Επιτροπής Γυναικών για να προωθήσει στο Συνέδριο της Παγκόσμιας Σκακιστικής Oμοσπονδίας το γυναικείο σκάκι), καθώς και στο ρόλο της μητέρας. Κουράζεται περισσότερο, αλλά, όπως μας λέει, «όταν μου χαμογελάει η κόρη μου, ξεχνώ τα πάντα!».

Ανέκαθεν παρουσίαζε ενδιαφέρον η άποψη κορυφαίων σκακιστών και σκακιστριών για το πού οφείλεται η διαφορά επιπέδου μεταξύ αντρών και γυναικών (με εξαίρεση την Oυγγαρέζα Τζούντιθ Πόλγκαρ, καμία σκακίστρια δεν έφτασε στους 10 πρώτους του πίνακα διεθνούς αξιολόγησης και δεν διεκδίκησε τίτλο παγκόσμιου πρωταθλητή).

Προσπερνώντας τον αφορισμό του Φίσερ, ότι οι γυναίκες δεν είναι ικανές να παίζουν σκάκι, να πούμε ότι κάποιοι γενικά παραδεκτοί λόγοι, τους οποίους αναφέρει και η Κόστενιουκ, είναι το γεγονός ότι ασχολούνται με το σκάκι πολύ λιγότερα κορίτσια και ότι από αυτά ορισμένα το εγκαταλείπουν ευκολότερα από τα αγόρια λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων, καθώς επίσης και ότι οι άντρες παίζουν επαγγελματικά σκάκι εδώ και 100 χρόνια, ενώ οι γυναίκες μόνο 30. Η Αλεξάνδρα προχωράει ένα βήμα παραπάνω: «Το σκάκι απαιτεί αυτοσυγκέντρωση. Αν χάσεις την αυτοσυγκέντρωσή σου κάνεις λάθη κι αν κάνεις λάθη χάνεις την παρτίδα. Oι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στα σφάλματα. Μια κίνησή τους είναι πολύ δυνατή και η αμέσως επόμενη αδύναμη. Oι άντρες σκακιστές έχουν πιο σταθερή απόδοση».

Τελικώς, αυτό είναι καλό ή κακό για τις γυναίκες; Η Αλεξάνδρα είναι απόλυτη: «Όταν έμαθα πως θα γεννήσω ένα κοριτσάκι, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν “τι ωραία, θα μπορεί να παίξει σκάκι!”, διότι είναι πιο εύκολο για μια γυναίκα να πετύχει στο σκάκι. Λιγότερα κορίτσια παίζουν σκάκι, λιγότερα τουρνουά σε υψηλό επίπεδο, άρα περισσότερες πιθανότητες για ένα κορίτσι να πετύχει».

Το 2001 φτάνει στον τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Γυναικών, όπου χάνει δύσκολα (το ματς κρίθηκε στο δεύτερο μπαράζ!) από την Κινέζα Ζου Τσεν. Το 2008 είναι περισσότερο έμπειρη και καλύτερα προετοιμασμένη. Νικάει κατά σειρά την Ιρανή Ατούσα Πουρκασιάν, τη Ρωσίδα Τατιάνα Κοσίντσεβα, την Oυκρανή Άννα Oυσένινα και τη Σουηδή Πία Κράμλινγκ. Βρίσκεται ξανά στον τελικό με Κινέζα αντίπαλο, αυτή τη φορά την ανερχόμενη Χόου Γιφάν. Η νεαρή Κινέζα συνοδεύεται από επιτελείο τεσσάρων γκραν μετρ, καθώς και από παράγοντες της χώρας της. Η Κόστενιουκ είχε κοντά της μόνο τον πατέρα της και τον σύζυγό της, ωστόσο ένιωθε πως την υποστήριζε ολόκληρη η Ρωσία!

Μάχη των φύλων

Η Χόου Γιφάν εμφανίζεται πολύ μαχητική και σε κάθε παρτίδα διεκδικεί το μέγιστο δυνατό. Η Ρωσίδα υπερέχει σε θεωρητική προετοιμασία και σε εμπειρία μεγάλων συναντήσεων και τελικώς επικρατεί. Η χώρα της δέχεται τον τίτλο με ενθουσιασμό, κάτι που φαίνεται από τα μηνύματα των Μεντβέντεβ και Πούτιν, αλλά και των φίλων του σκακιού.

Παρότι βγαίνει από αυτή τη δοκιμασία αλώβητη (δεν υπέστη ούτε μία ήττα), δείχνει εξουθενωμένη. Χιλιάδες τα μηνύματα στο site και στο facebook, με πολλά συγχαρητήρια, αλλά και με μία απορία: «Πώς μπορεί να είσαι τόσο κουρασμένη;» Στα ματς του 2001 είχε χάσει 5 κιλά. Το 2008 δεν τόλμησε να ανέβει στη ζυγαριά!

Συζητώντας παλιότερα με τον αρχισυντάκτη του περιοδικού «Σκάκι για όλους», Δ. Σκυριάνογλου, του είπε ότι οι άντρες γκραν μετρ την αντιμετωπίζουν με σεβασμό και είναι έτοιμοι για κάθε αποτέλεσμα. Αλίμονο αν δεν ήταν έτσι. Το Νοέμβριο οργανώθηκε στη Μόσχα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπλιτς (παρτίδες πεντάλεπτης διάρκειας). Τα μεγάλα ονόματα ήταν ο 40χρονος Ινδός παγκόσμιος πρωταθλητής Βισβανάθαν Ανάντ και ο 19χρονος Νορβηγός Μάγκνους Κάρλσεν, ο παίκτης που έφτασε στην πρώτη θέση των διεθνών βαθμών αξιολόγησης. Οι αναμετρήσεις ήταν σκληρές, οι 24 αντίπαλοι έπαιξαν με όλους από δύο φορές και τελικά επικράτησε ο Κάρλσεν. Ωστόσο, την παράσταση έκλεψε η Κόστενιουκ, κερδίζοντας στη μία από τις δύο παρτίδες και τον Ανάντ και τον Κάρλσεν.

Ενδιαφέρον φλας μπακ: Η Oυγγαρέζα Σούζαν Πόλγκαρ, μεγαλύτερη αδελφή της διάσημης Τζούντιθ, ήταν η πρώτη σκακίστρια που κατάφερνε να κερδίζει μεγάλους μετρ και, μιλώντας για την αντίδρασή τους (όλοι απέδιδαν την ήττα τους σε δική τους κακή κατάσταση και όχι στην ανωτερότητα της νεαρής τότε αντιπάλου τους), είχε πει το περίφημο: «Δεν έχω νικήσει ακόμα κανέναν υγιή άντρα!»

Την είπαν Άννα Κουρνίκοβα του σκακιού, αλλά η μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο διασημοτήτων φάνηκε στη συνέχεια. Η μεγάλη τενίστρια, θαμπωμένη από τα φώτα της δημοσιότητας, επηρεάστηκε αρνητικά, η αθλητική της απόδοση έπεσε. Αντιθέτως, η Κόστενιουκ είδε τα μέσα ενημέρωσης ως μέσον περαιτέρω εξέλιξής της, αλλά και προβολής του πνευματικού αθλήματος. Κάθε συνέντευξη, κάθε φωτογράφηση, όπως αυτές για τα περιοδικά «Vogue», «Elle», «Readers Digest» και «Class», ακόμα και η συμμετοχή της ως γκεστ σταρ στην ταινία του Στανισλάβ Γκοβορούχιν με τίτλο «Ευλογημένες οι γυναίκες» («Bless the women») δεν αποτελούσαν ένδειξη καταξίωσης, αλλά σκαλοπάτι για υψηλότερο στόχο. Τα φώτα δεν τη θάμπωσαν, της πρόσθεσαν λάμψη!

BOX

Έχει πει:

«Αν στην προσπάθεια να κάνω το σκάκι δημοφιλές ο ρόλος μου απαιτεί να γίνω σύμβολο του σεξ, είμαι έτοιμη!»

«Στο Διαδίκτυο το σκάκι έχει μεγάλα πλεονεκτήματα σε σύγκριση με άλλα αθλήματα. Χρησιμοποιούμε το Internet, παίζουμε στο Internet, παρακολουθούμε τουρνουά στο Internet και κάνουμε μαθήματα on-line».

«Το σκάκι έχει την ταμπέλα της ανιαρής ενασχόλησης κι αυτό θέλω να το αλλάξω. Θέλω να δείξω πως τα παιδιά μπορούν να παίξουν σκάκι, μπορούν να διασκεδάσουν παίζοντας σκάκι, κι αληθινά διασκεδάζουν παίζοντας μια παρτίδα ή συμμετέχοντας σε κάποιο τουρνουά».

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Το Δέντρο


Η καταπληκτική διαφήμιση είναι γαλλική, λέγεται «Το Δέντρο» (L'Arbre) -αναφορά στο δέντρο της ζωής- και γυρίστηκε το 1999 από τον σκηνοθέτη Μπρούνο Αβεϊλιάν, για την ασφαλιστική εταιρία CNP Assurances. Η μουσική υπόκρουση είναι το Βαλς Νο 2, από την Τζαζ Σουίτα του Ντμίτρι Σοστακόβιτς και την ανέβασε πριν από καιρό ο Μαύρος Γάτος στο ιστολόγιό του.

Αγαπητέ Ντμίτρι. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν είχες αίσθηση του χιούμορ. Ειλικρινά δεν το νομίζω. Γιατί με απασχολεί αυτό το θέμα; Επειδή πιστεύω ότι η έλλειψη χιούμορ δεν είχε να κάνει με σένα, αλλά με την κατάστασή σου. Μπορεί κανείς να έχει αίσθηση του χιούμορ σε ένα ολοκληρωτικό κράτος; Το χιούμορ σού επιτρέπει να είσαι ανεύθυνος. Μπορεί να αναπνεύσει και να ζήσει μόνο σε ένα κλίμα ατιμωρησίας. Σε μια δικτατορία, το χιούμορ μετατρέπεται σε κάτι άλλο: μια περιπαικτική απελπισία, μια χλευαστική περιφρόνηση. Το πνεύμα ως χειρουργική επέμβαση. Το πνεύμα ως μαρτύριο: «Θα πεθάνω γελώντας». Κι έτσι πέρασες όλη σου τη ζωή ανάμεσα στην ευθυμία και την αυστηρότητα. Η μουσική σου εκφράζει τις αμφιβολίες και τις βεβαιότητές σου. Δεν μυθοποίησες τίποτα, αλλά χάρισες μια άγρια ομορφιά σε όλα. Για την υπόλοιπη ζωή μου θα ακούω τη θλιμμένη, λυρική μουσική σου, και θα λέω στον εαυτό μου: «Παίζουν τη μελωδία μας».

(Από την ανοιχτή επιστολή που έστειλε προς τον Σοστακόβιτς ο Νάιτζελ Άντριους, κριτικός κινηματογράφου στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς και «παράλογα ερωτευμένος», όπως γράφει, με τον συνθέτη).

New kid in town


Δυο κοπέλες αναρτούν μια γιγαντοφωτογραφία του Wesley So, του 16χρονου Φιλιππινέζου γκρανμέτρ, ο οποίος αγωνίζεται αυτές τις μέρες στο Corus. Σύμφωνα με τον προπονητή του, τον Tan Cardoso, στο νεαρό So δεν παρέχεται η υποστήριξη που έχουν άλλα παιδιά-θαύματα: «Δεν έχει τη δυνατότητα να προπονείται με γνωστούς GM-προπονητές και έτσι στηρίζεται στο πλούσιο ταλέντο του, στην εργατικότητά του και στην βοήθεια των Η/Υ».
Σημ: Όπως με πληροφορεί ένας επισκέπτης του ιστολογίου, η φωτογραφία δεν είναι πραγματική, υπάρχει site που φτιάχνει ανάλογες φωτογραφίες χρησιμοποιώντας επεξεργαστή εικόνας, και βάζουμε όποιο πρόσωπο θέλουμε. Κρίμα!

Εικόνες


Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον/ καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει/ τι κρύβει μέσ’ στα δόντια του το ξέρω/ καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι
Φωτογραφία από την πυρπολημένη συναγωγή Ετς Χαΐμ στην παλιά πόλη των Χανίων. 2.500 θαυμάσια βιβλία αιώνων καταστράφηκαν ολοσχερώς το βράδυ της Παρασκευής. Οι δράστες παραμένουν «άγνωστοι».


Εσωτερικό κατεστραμμένης ελληνικής εκκλησίας από Τούρκους παρακρατικούς κατά το πογκρόμ του 1955 στην Κωνσταντινούπολη. Κάθε επίθεση σε χώρο λατρείας αποτελεί ένδειξη του εκβαρβαρισμού της κοινωνίας. Το αυγό του φιδιού έχει γεννήσει.

***Διαβάστε σχετική ανάρτηση στο blog «Πόντος και Αριστερά»: http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/01/17/17-1-2010/

Η εθνική ομάδα στο σαλόνι του «Έθνους»


Αφιέρωμα για την επιτυχία της εθνικής ομάδας σκακιού στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα δημοσιεύει στο σαλόνι η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ (επιμέλεια: Χρήστος Πιλάλης).

H 6η θέση που κατέκτησε η Eθνική μας σκακιστική ομάδα στο 7ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που ολοκληρώθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Mπούρσα (Προύσα) της Tουρκίας είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του ελληνικού σκακιού. Eίναι όμως και μία από τις μεγαλύτερες ομαδικές επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού. Παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι αναδείχθηκε η Pωσία, η οποία έτσι διατήρησε τον τίτλο που είχε από το 2005, από το προηγούμενο δηλαδή παγκόσμιο πρωτάθλημα. Tο εντυπωσιακό είναι ότι η Pωσία, η υπερδύναμη αυτή του σκακιού, κινδύνευσε να χάσει την πρώτη θέση, όταν στον δεύτερο από τους εννέα γύρους του πρωταθλήματος ηττήθηκε από την εθνική μας ομάδα. Oμως η συγκλονιστική αυτή νίκη των σκακιστών μας επί των Pώσων τους αποδιοργάνωσε ψυχολογικά, όπως μας είπε ο γκραν μετρ και πρωταθλητής Eλλάδας Xριστόδουλος Mπανίκας, και έτσι δεν τα κατάφεραν την επόμενη ημέρα απέναντι στους Aιγύπτιους που μαζί με τους Tούρκους είχαν θεωρητικά τις χειρότερες ομάδες του πρωταθλήματος. Eτσι χάθηκαν κάποιοι «σίγουροι» βαθμοί. Παρ’ όλα αυτά η Eθνική επανήλθε στις νίκες τρεις μέρες μετά, όταν νίκησε τη Bραζιλία και την αμέσως επόμενη ημέρα την Aρμενία, την ομάδα που έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στις τελευταίες δύο σκακιστικές Oλυμπιάδες, το 2006 και το 2008. O ένατος και τελευταίος γύρος, με νίκη επί της Tουρκίας, βρήκε την Eθνική μας στην έκτη θέση και δύο από τους παίχτες μας να έχουν πετύχει πολύ μεγάλες διακρίσεις. O Xριστόδουλος Mπανίκας κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο μεταξύ των σκακιστών που αγωνίστηκαν στην 3η σκακιέρα των ομάδων τους και ο Θάνος Mαστροβασίλης πήρε επίσης το αργυρό μετάλλιο στην 6η σκακιέρα. Στο 7ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες ομάδες των ηπείρων, οι τρεις πρώτες της προηγούμενης σκακιστικής Oλυμπιάδας, η διοργανώτρια, και άλλες δύο ομάδες με πρόσκληση. H Eλλάδα, που βρέθηκε με τη μία πρόσκληση σε αυτή την κορυφαία διοργάνωση, στην τελική κατάταξη πέρασε δύο πρωταθλήτριες ηπείρων και απέδειξε στη σκακιέρα ότι δεν ήταν παράταιρος καλεσμένος σε αυτό το πάρτι των κορυφαίων.

Το αφιέρωμα σε pdf: 1η σελίδα, 2η σελίδα

Το «Έθνος» σε ηλεκτρονική μορφή: http://www.ethnos.gr/

Goodbye Paradise


Μια παρτίδα σκάκι στην άμμο, o ωκεανός, δυο αντίπαλοι, ένα αυτοκίνητο-αντίκα και οι ουρανοξύστες του Σίδνεϊ, στην πολιτική σάτιρα «Goodbye Paradise» που έρχεται από την Αυστραλία. Παραγωγής 1983. Στοιχεία για την ταινία στο http://www.imdb.com/title/tt0085612/

Από πρόσφατα τουρνουά

Θέσεις που προέκυψαν σε πρόσφατα τουρνουά του εξωτερικού:

Gashimov 2759 - Kotronias 2599, Bursa 2010

Στη θέση αυτή ο Βασίλης Κοτρωνιάς έπαιξε 1...Ke3? υποστηρίζοντας το πιόνι του και η παρτίδα έληξε ισόπαλη έπειτα από μερικές κινήσεις. Με ποιά συνέχεια νικούσε;

Glavina Rossi 2461 - Oms Pallise 2490, Zaragoza 2010

Πώς κερδίζουν τα λευκά;

Webb 2321 - Cafferty 2141, Hastings 2010

Από το παραδοσιακό τουρνουά του Χάστινγκς. Με ποιά κίνηση ο λευκός υποχρέωσε τον αντίπαλο σε εγκατάλειψη;

Maeurer 2310 – Nyzhnyk 2495, Gmuend 2010

Ο μικρός Ουκρανός, με τα μαύρα, έπαιξε 1...Rxf2! Πώς συνέχισε μετά από το 2. Be3; (αν 2. Kxf2 Qxd4+).

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2010

Μαθητής και γκρανμέτρ


Ο Ανίς Χίρι είναι η μεγάλη ελπίδα της Ολλανδίας στο σκάκι. Ένας έφηβος που μιλάει ελάχιστα. Τον βλέπουν οι συμμαθητές του περίεργα που παίζει τόσο πολύ σκάκι; Όχι. Είναι αγχωμένος για το επόμενο διεθνές τουρνουά που θα λάβει μέρος; Όχι. Θέλει να γίνει ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο; Ναι.

Η μητέρα του, εξηγεί στο συντάκτη της εφημερίδας NRC Handelsblad πως ο 15χρονος Ανίς είναι κάπως συνεσταλμένος. Όμως ο μικρός δεν φαίνεται καθόλου ντροπαλός όταν τον ρωτούν ποιό είναι το αγαπημένο του άνοιγμα. Γελάει όλο το πρόσωπό του, αλλά αρνείται να απαντήσει: «Δεν θα σας πω! Μπορεί να μεταφράσουν αυτό το άρθρο!»

Η σκακιστική κοινότητα ανυπομονεί για την απόδοση που θα έχει ο Χίρι στο διεθνές τουρνουά Corus, που ξεκινά σήμερα. Έγινε γκρανμέτρ στην τρυφερή ηλικία των 14 ετών. Από τον περασμένο Σεπτέμβριο είναι πρωταθλητής Ολλανδίας. Ζει εδώ και δυο χρόνια στην πόλη Ρεϊσβέικ και πολιτογραφήθηκε Ολλανδός υπήκοος. Ο πατέρας του είναι Ρώσος και η μητέρα του κατάγεται από το Νεπάλ. Πολλοί βλέπουν τον μικρό Ανίς Χίρι σαν δώρο που ήρθε εξ ουρανού για το ολλανδικό σκάκι, σε μια εποχή που όλο και λιγότερα παιδιά εγγράφονται σε σκακιστικούς συλλόγους της χώρας.

Σύμφωνα με τον γκρανμέτρ και τέσσερις φορές πρωταθλητή Ολλανδίας Χανς Ρέι, ο Χίρι είναι ένα σπάνιο ταλέντο. «Η ικανότητα στο τακτικό παιχνίδι είναι συνηθισμένη στους εφήβους της ηλικίας του» συμπληρώνει. «Η υπομονή όμως δεν είναι. Ο Χίρι έχει».

Στο περσινό Corus, ένας από τους επισκέπτες ήταν ο γνωστός Άγγλος γκρανμέτρ και πρωταθλητής στη λύση προβλημάτων Τζον Ναν. Ο Λέβον Αρονιάν, αποφάσισε να τον «εξετάσει» με ένα ωραίο «τριάρι». Αποδείχθηκε ότι ήταν μια σκληρή πρόκληση για τον Ναν, πράγματι. Μέτρα μακριά, ο Ανίς Χίρι έριξε μια ματιά στη θέση. Είκοσι δευτερόλεπτα αργότερα, μίλησε: «Η θέση είναι λάθος. Υπάρχουν πολλές λύσεις». Ο Χίρι είχε δίκιο. Ο Αρονιάν είχε ξεχάσει να σημειώσει ένα πιόνι στο χαρτί που έδωσε στο Ναν.

Έχει ζήσει με την οικογένειά του στη Ρωσία και την Ιαπωνία. Μιλά πέντε γλώσσες και είναι καλός στα μαθηματικά. Είναι επίσης μοναχικός. Δεν αισθάνεται την ανάγκη να βγει έξω. «Έχω ζήσει σε πολλά μέρη. Αυτό σημαίνει ότι κάνω νέους φίλους κάθε φορά που μετακομίζω». Δεν συζητά πολύ με τους συμμαθητές του, στην τάξη, για τη σκακιστική του πορεία. «Μαθαίνουν τις επιτυχίες από το διαδίκτυο» λέει ο Χίρι.

Σχετικοί σύνδεσμοι: NRC Handelsblad

Εικόνες


Βουδαπέστη, Ιανουάριος 2010: οδηγοί λεωφορείων παίζουν μια παρτίδα σκάκι στο κυλικείο των εργαζομένων, δίπλα στο κεντρικό αμαξοστάσιο της πόλης. Οι εργαζόμενοι της δημόσιας εταιρείας μεταφορών της Ουγγαρίας (BKV) απεργούν από την περασμένη Τρίτη γιατί οι μισθοί στη νέα συλλογική σύμβαση κυμαίνονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα (φωτ. Reuters).

Corus 2010


Ο Magnus Carlsen εικονίζεται σαν Βίκινγκ πολεμιστής και ο Garry Kasparov σαν βασιλιάς. Του José Díaz (πηγή http://www.diazcartoons.nl/)

Του Μέτοικου στη Νίσυρο

Το Wijk aan Ζee είναι ένα μικρό χωριό 2.400 κατοίκων στα παράλια της Βόρειας Θάλασσας, στην Ολλανδία. Διατηρεί ακόμα τον παραδοσιακό κοινοτικό τρόπο ζωής αν και η τοπική οικονομία βασίζεται κατά πολύ στα μπαρ και τα ξενοδοχεία. Το 1999 αυτοανακηρύχθηκε «Πολιτιστικό Χωριό της Ευρώπης» σε μια προσπάθεια να προσελκύσει την προσοχή στον τρόπο ζωής στις μικρές κοινότητες. Το όνομα του είναι πολύ δύσκολο στην προφορά ακόμη και για όσους έχουν μάθει καλά oλλανδικά. Φημολογείται οτι η σωστή άρθρωση της λέξης είναι προαπαιτούμενος όρος για την απόκτηση της ιθαγένειας.

Ωστόσο άλλος είναι ο λόγος που αυτές οι λεξούλες έχουν παγκόσμια αναγνώριση. Από το 1968 διεξάγεται εκεί ένα από τα πιο φημισμένα σκακιστικά τουρνουά του κόσμου.
Σχεδόν όλοι οι φημισμένοι σκακιστές έχουν περάσει από εκεί. Ο V.Anand έχει κατακτήσει πέντε φορές την πρώτη θέση και τον ακολουθούν Euwe, Portisch, Korchnoi με τέσσερις επιτυχίες. Αν και κατορθώνει κάθε χρόνο να συγκεντρώνει την σκακιστική ελίτ, οι διοργανωτές προσπαθούν πάντα να εξασφαλίζουν την συμμετοχή τοπικών αλλά και ελπιδοφόρων νεαρών σκακιστών. Ο έλεγχος χρόνου ακολουθεί τα πρότυπα άλλων εποχών(120'+60'+15'+30'' ανά κίνηση μετά την 61η) κάτι που το κάνει πολύ αγαπητό στους τελειομανείς.

Εδώ και 5-6 χρόνια διεξάγονται τρία τουρνουα απλών συναντήσεων με 14 συμμετοχές στο καθένα απ'αυτά. Οι νικητές των κατώτερων αποκτούν το δικαίωμα να παίξουν τον επόμενο χρόνο στην αμέσως ανώτερη κατηγορία. Μαυρισμένος αναμένεται να εμφανιστεί ο M.Carlsen (2810) καθώς πέρασε την τελευταία βδομάδα στο Μαρόκο παρέα με τον μέντορά του G.Kasparov. Φιλοδοξεί να συνεχίσει την πολύ καλή σειρά εμφανίσεων που τον έφεραν στην πρώτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης. Εμπόδια στο δρόμο του τόσο ο παγκόσμιος πρωταθλητής V.Anand (2790) που αγωνίζεται σπάνια τον τελευταίο καιρό καθώς προετοιμάζεται για την αναμέτρηση με τον Topalov τον Απρίλιο στην Σόφια, όσο και ο Vl.Kramnik (2788) που μοιάζει να διέρχεται μια δεύτερη σκακιστική νεότητα. Ο V.Ivanchuk (2749), επανεμφανίζεται σε αγώνες μετά το συναισθηματικό ξέσπασμα που ακολούθησε την ήττα του απο τον So στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ξεκούραστος μετά από πολύ καιρό. P.Leko (2739) και Αl.Shirov (2723) ψάχνουν εδώ και καιρό μια επιτυχία που θα τους ξαναφέρει στο προσκήνιο, ενώ ο S. Karjakin (2720) πολύ θα΄θελε να επαναλάβει τον περσινό του θρίαμβο. Πρόσφατα μετακόμισε στη Μόσχα σε αναζήτηση ευκαιριών και καθοδήγησης. L. Dominguez (2712) και Η.Νakamura (2709) εκπροσωπούν την Αμερικάνικη ήπειρο. Ο τελευταίος είχε πολύ καλή απόδοση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Τουρκίας και βοήθησε σημαντικά στην κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου απο τις ΗΠΑ, αλλά δεν έχει ακόμα αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει στο κλασσικό σκάκι το ίδιο καλά με το blitz. O N.Short (2696) ελπίζει σε μια καλή εμφάνιση που θα τον ξαναφέρει πάνω απο το 2700, ενώ ταχύτατη είναι η άνοδος του F.Caruana (2675). Την Ολλανδία εκπροσωπούν οι S.Tiviakov (2662), J.Smeets (2657) και L. Van Vely (2641).

Από το δεύτερο τουρνουά αξίζει να προσέξουμε τον ευρηματικό Nisipeanu (2681),τον 16χρονο W.So (2656) που είχε εντυπωσιακή παρουσία στο Παγκόσμιο κύπελλο, αλλά και τους υπόλοιπους τινέιτζερ (Negi, Howell, Giri, Anna Muzychuk). Ο 15χρονος Αμερικανός R.Robson (2570) αναμένεται να συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας από το τρίτο γκρουπ.

Οι αγώνες αρχίζουν καθημερινά στις 14:30 ώρα Ελλάδας. Επίσημο site το http://www.coruschess.com/index.php

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Σκάκι και φορολογία


«Oι εσαεί παίζοντες προς ευημερίαν του λαού» είναι ο τίτλος που φέρει αυτό το διαχρονικό σκίτσο του περιοδικού «Nέος Aριστοφάνης» της δεκαετίας του 1890. Στις θέσεις του Χαρίλαου Tρικούπη και του Θεόδωρου Δηλιγιάννη θα μπορούσε να βρίσκεται οποιοδήποτε άλλο αρχηγικό πολιτικό δίδυμο στη νεοελληνική ιστορία.
Το σκίτσο αναδημοσιεύτηκε στο «Έθνος της Κυριακής» στις 10 Ιανουαρίου 2010 και συνοδεύει το άρθρο του Τάκη Κατσιμάρδου οι στοιχειωμένοι φόροι του ελληνικού κράτους