Δυο τραγούδια

Να κλείσουμε τις αναρτήσεις για αυτή τη χρονιά με μουσική. Ίσως όχι πολύ χαρούμενη, όμως είναι η μουσική που έτυχε να παίζει από το cd player σήμερα το μεσημέρι. Να μου συγχωρεθεί ο προσωπικός τόνος των τελευταίων αναρτήσεων:

Γεννήθηκε το 1892 στο προάστιο Αρναούκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Το κανονικό του όνομα ήταν Αντώνης Διαμαντίδης, τον έβγαλαν Νταλγκά λόγω του πάθους του και των γυρισμάτων που έκανε η φωνή του. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια, ο πατέρας του ήταν ράφτης στη συνοικία Ισκουτάρ, στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Έτσι κατάφερε ο Νταλγκάς να τελειώσει το σχολείο, μιλούσε αγγλικά και γαλλικά και αυτό του επέτρεψε να ταξιδεύει με τα υπερωκεάνια που πήγαιναν στην Αμερική και να τραγουδά με την ορχήστρα του καραβιού. Μορφωμένος λοιπόν και με αστικούς τρόπους, ο Νταλγκάς ανέβηκε γρήγορα τη μουσική κλίμακα όσον αφορά τη φήμη του. Οι Τούρκοι σήμερα τον θεωρούν τον σπουδαιότερο, μαζί με τον Χαβίζ Μπουρχάν, έναν άλλο, Τούρκο τραγουδιστή. Το 1922, ενώ ταξίδευε με το υπερωκεάνιο «Βασιλεύς Αλέξανδρος» μαθαίνει τα νέα για τη μικρασιατική καταστροφή και εγκαθίσταται με την οικογένειά του μόνιμα στην Ελλάδα, στον Πειραιά αρχικά και αργότερα στα Πετράλωνα. Στην Ελλάδα αρχίζει να εργάζεται ως τραγουδιστής ή μουσικός σε διάφορα κέντρα με Σμυρνέικα, λαϊκά, και ρεμπέτικα συγκροτήματα. Μετά το 1933, και ενώ έχει ήδη εγκαταλείψει το ούτι και παίζει κιθάρα, εξαφανίζεται από τη δισκογραφία και αρχίζει να εμφανίζεται σε διάφορες αριστοκρατικές ταβέρνες τραγουδώντας ελαφρά (καντάδες, ρομάντζες, επιθεωρησιακά κ.λ.π.) τραγούδια. Συνεχίζει τις εμφανίσεις του μέχρι το 1941. Με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, εγκαταλείπει το πάλκο, βυθίζεται στη μελαγχολία και πεθαίνει τελικά στις αρχές του 1945.
(μέρος των στοιχείων προέρχεται από το rebetiko wiki).


Σε μια παρέλαση στη Νέα Υόρκη, με μουσικές, με χρώματα και με πλημμυρισμένη από κόσμο την 5η Λεωφόρο, βρισκόμουν μια Κυριακή απόγευμα το φθινόπωρο του 1963, όταν συνάντησα μια γυναικούλα να περπατάει μοναχή με μιαν απελπισμένη αδιαφορία για ό,τι συνέβαινε γύρω της χωρίς κανείς να την προσέχει, χωρίς κανέναν να προσέχει, μόνη, έρημη μες στο άγνωστο πλήθος, που την σκουντούσε, την προσπερνούσε ανυποψίαστο, εχθρικό, αφήνοντάς την να πνιγεί μες στη βαθιά πλημμύρα της Λεωφόρου, μέσα στη θάλασσα που ακολουθούσε, μέσα στ'αγέρι που άρχισε να φυσά. Έμεινα στυλωμένος, ο μόνος που την πρόσεξε, κι έκαμα να την πάρω από πίσω, να την ακολουθήσω και πλησιάζοντας την να της μιλήσω, χωρίς να ξέρω τι να της πω, μα ίσαμε ν'αποφασίσω την έχασα από τα μάτια μου. Έτρεξα λίγο μπρος, ανασηκώθηκα στα πόδια μου για να την ξεχωρίσω μα η μεγάλη μαύρη θάλασσα του κόσμου την είχε καταπιεί. Μέσα μου κάτι σκίρτησε οδυνηρά.
Χωρίς να καταλάβω, είχα σταθεί έξω από το βιβλιοπωλείο του Ριτζιόλλι και στη βιτρίνα του, απέναντί μου ακριβώς, βρισκόταν ένα βιβλίο για τον Ντα Βίντσι, με την Τζοκόντα στο εξώφυλλό του να μου χαμογελά απίθανα αινιγματική, αυτόματα μεγεθυμένη, όσο η γυναίκα που χάθηκε στο δρόμο. Δεν ξέρω γιατί όλ'αυτά μπερδεύτηκαν περίεργα μέσα μου, μαζί μ'ένα εξαίσιο θέμα του Βιβάλντι που είχα ακούσει πριν από λίγες μέρες και εξακολουθούσε να επανέρχεται τυραννικά στη μνήμη μου. Τα δέκα αυτά τραγούδια του δίσκου γράφτηκαν μ'ένα συγκερασμό απελπισίας και αναμνήσεων. Το θέμα είναι η γυναίκα έρημη μες στην μεγάλη πόλη. Το κάθε τραγούδι είναι και ο μονόλογός της, κι όλα μαζί συνθέτουν την ιστορία της. Μια ιστορία σύγχρονη και παλιά μαζί.
(Μάνος Χατζιδάκις)

Εικόνες παραμονής πρωτοχρονιάς

Στην Ασία, με τη διαφορά ώρας που έχουμε, το 2011 βρίσκεται πιο κοντά από ό,τι στην Ευρώπη. Εδώ ένας πιστός Ινδός Σιχ προσεύχεται ενώ στο βάθος, μέσα στα νερά της λίμνης, διακρίνεται ο παραμυθένιος Χρυσός Ναός του Αμριτσάρ. Ένα γνωστό ευφυολόγημα μάς εξηγεί γιατί η Ινδία έχει τόσους ναούς: πού αλλού να ησυχάσεις με τόσα κορναρίσματα στους δρόμους;


Στο Κολόμπο, πρωτεύουσα της Σρι Λάνκα, ένα αγόρι πουλάει πυροτεχνήματα και κροτίδες μπροστά από έναν υπαίθριο πάγκο. Το 2010 ενδεχομένως να ήταν μια καλή χρονιά για το νησί. Ο -άγνωστος σχετικά στη Δύση- εμφύλιος πόλεμος που κράτησε 37 χρόνια και άφησε πίσω του 100.000 νεκρούς (σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ), έλαβε τέλος επίσημα.


Άγρυπνοι στο Σιάτλ. Χτεσινοβραδινή φωτογραφία, νύχτα 30ής Δεκεμβρίου, στην αμερικανική πόλη του Ειρηνικού. Πολύ μικρά παιδιά, αφροαμερικανικής και ασιατοαμερικανικής καταγωγής περιέργαζονται πίσω από τα τζάμια μιας βιτρίνας πολυκαταστήματος ένα τραινάκι.

Οι ευχές

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα του 2010 οι εφημερίδες μιλούν για επιδημία κατάθλιψης, στις λαϊκές αγορές καλοντυμένοι κύριοι περιμένουν να απογευματιάσει για να προμηθευτούν ζαρζαβατικά από το σωρό, το χαμόγελο σπάνια το συναντάς αβίαστο, η εργασιακή αβεβαιότητα είναι καθημερινότητα, η διασκέδαση γίνεται λιγότερο ηχηρή, ένα παιδί σε κοιτάζει στα μάτια και σου λέει ψέμματα, οι φαρμακοποιοί χορηγούν περισσότερα ψυχοφάρμακα από κάθε άλλη φορά, ο ηθοποιός Δημήτρης Καταλειφός λέει ότι προτιμά την κρίση από τον νεοπλουτισμό και το λαϊφστάιλ του Καγιέν, οι επιχειρήσεις μάς προτείνουν φτηνά δώρα, αρκετοί συνεχίζουν να κάνουν γιορτές στο Λονδίνο, ο Νικόλας έκλεισε το μαγαζί του και βιοπορίζεται παίζοντας μουσική στο δρόμο, η τηλεόραση αναπαράγει πλήξη μοναξιά και ψέμματα, το ραδιόφωνο παίζει επαναληπτικά πλέιλιστ από υπολογιστή, ο στίχος της Κικής Δημουλά «δύσκολα μετά βίας προχωρείς/λες κι έχει συλλαλητήριο/η ερημιά στους δρόμους» φαίνεται τόσο επίκαιρος, η Μαρία Κατζουράκη λέει πως οι ευχές της Πρωτοχρονιάς έπαψαν να είναι πληθωριστικές και μαξιμαλιστικές, περιοριζόμαστε σε πιο συμβατικά επιτεύγματα. Ακούγεται σαρκαστικό να ευχηθεί κανείς «ευτυχία» σε αυτό το περιβάλλον. Θα είναι φωτεινό το 2011; Τα νέα τιμολόγια της ΔΕΗ αποκλείουν το ολόφωτο.

Σε κάθε περίπτωση, εύχομαι απλώς καλή χρονιά με την ελπίδα να πραγματωθούν οι μικρούληδες προσιτοί και ορατοί στόχοι που βάζει ο καθένας. Και να συνεχιστούν οι μικρές προσωπικές νίκες στη φθορά και το χρόνο, που συμβολίζονται με κάθε ημερολογιακή αλλαγή έτους. Τις μεγαλεπήβολες ευχές ας τις αφήσουμε στο συρτάρι για το άδηλο μέλλον.
Να θυμηθούμε, κάνοντας ένα άλμα στο ιστορικό κενό και διατηρώντας την παράδοση του ιστολογίου να αναπαράγουμε κάθε φορά, τέτοια μέρα, αριστουργηματικές σκηνές από κινηματογραφικές πρωτοχρονιές, πως είδε ο Αγγελόπουλος την παραμονή πρωτοχρονιάς του 1946 στο «Θίασο». Δεκάλεπτης διάρκειας σκηνή, με τραγούδια και χορό, που είναι κατά τη γνώμη μου από τις κορυφαίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Αξίζει να την παρακολουθήσετε ολόκληρη:

Πανελλήνια Πρωταθλήματα Κ18 & Κ20

Η Πνευματική Στέγη Περιστερίου διοργανώνει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα Εφήβων – Νεανίδων (Κ18) και Νέων Ανδρών – Γυναικών (Κ20) στο χώρο του Κ.Υ.Β.Ε (Εθνάρχου Μακαρίου 1) από τις 3 έως τις 9 Ιανουαρίου 2011. Οι συμμετοχές θα πρέπει να επιβεβαιωθούν την Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011 και ώρα 12:00 – 14:00 είτε με φυσική παρουσία των αθλητών στο χώρο των αγώνων, είτε με τηλεφωνική επικοινωνία με έναν εκ των: Γιώργο Μιχαηλίδη (Διευθυντή αγώνων) τηλ. 6976707106, Έφη Σαλταμάρα (Επικεφαλής διαιτητής) τηλ. 6944914867,Μιχάλη Πρεβενιό (υπευθ. κληρώσεων) τηλ. 6936858968. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι σκακιστές και σκακίστριες που α) προκρίθηκαν από τα πρωταθλήματα των περιοχών τους, β) οι σκακιστές και σκακίστριες που δικαιούνται απευθείας συμμετοχή στους τελικούς αγώνες και γ) όσοι άλλοι επιθυμούν να συμμετάσχουν και γίνουν δεκτοί, με την υποχρέωση να καταβάλουν παράβολο 30 ευρώ εφόσον έχουν αγωνιστεί στους προκριματικούς ή παράβολο 60 ευρώ εφόσον δεν αγωνίσθηκαν σε αυτούς.
Site αγώνων: http://panellinia11.peristerichess.gr/

Οι πύργοι της Κρακοβίας

Είναι μια ιστορική πόλη, το καλλιτεχνικό και ακαδημαϊκό κέντρο της χώρας, με πολύ νεαρόκοσμο και ατμόσφαιρα Κεντρικής Ευρώπης, με διατηρημένα κτίρια εποχής και ένα επιβλητικό κάστρο να δεσπόζει. Τα πάνω από 300 ιστορικά κτίρια, οι 60 εκκλησίες και παλάτια της Παλιάς Πόλης έβαλαν την Κρακοβία μέσα στην πρώτη Λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς που έφτιαξε η UNESCO το 1978. Την εποχή αυτή, σκακιστικοί πύργοι τοποθετούνται σε όλα τα κεντρικά σημεία της Κρακοβίας, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων για το Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα 2011 που θα διεξαχθεί τον Απρίλιο στον πολωνική πόλη. Υπολογίζεται πως η Κρακοβία θα στολιστεί με πάνω από 100 γιγαντιαίους πύργους. Η σύγκριση με ανάλογες σημαντικές διοργανώσεις που έγιναν στην Ελλάδα και είχαν μηδενική προβολή, είναι συντριπτική (μέρος των στοιχείων για την πόλη, από την εφημερίδα «Καθημερινή»).

Πάει και το δωρεάν σχολικό βιβλίο

Η γενική επίθεση του Μνημονίου συνεχίζεται. Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων. "Οταν Έχω Διάβασμα Βαριέμαι". Έτσι δεν παράφραζαν οι παλαιότεροι τα αρχικά του ΟΕΔΒ; Αυτή ήταν η σχέση των παιδιών με το βιβλίο, που παράχθηκε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, όσο κι αν φαίνεται πολλές φορές πως γινόταν μέσω καταναγκασμών και περιττών πειθαρχοποιήσεων και συστημάτων ελέγχου. Ακόμα και στην περίπτωση που όταν έληγαν οι σχολικές περίοδοι τα βιβλία γίνονταν φύλλο και φτερό και σ' όλα τα σχολεία γύρω γύρω ήταν σαν να έχει χιονίσει σελίδες, ακόμα κι αυτό, ήταν μια κατάσταση που περιέγραφε την τριβή κάθε παιδιού με το βιβλίο, με το εργαλείο της μάθησης, και για τον εκπαιδευτικό και για το παιδί. Ήταν μια σχέση αγάπης και μίσους. Αυτή ήταν η σχέση μας με τη μάθηση, μέσω του δωρεάν βιβλίου που παρείχε ο Οργανισμός, που τώρα καταργείται. Έτσι πολύ απλά, με μια απόφαση της κυβέρνησης. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που θα παρουσιάσει σήμερα η Α. Διαμαντοπούλου, "ο βασικός άξονας του νέου σχολείου είναι ο ψηφιακός". "Ο σχεδιασμός, η οργάνωση και ο συντονισμός της παραγωγής και διανομής σχολικών βιβλίων, τόσο σε έντυπη όσο και σε ηλεκτρονική μορφή" είναι πλέον συμπληρωματική δραστηριότητα ενός φορέα που θα λειτουργεί με καθεστώς ιδιωτικού δικαίου!

***Ακολουθεί σχετικό άρθρο της Π. Στεφανάκου από τη σημερινή ΑΥΓΗ:
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=589927

Ολόκληρο τον 20ό αιώνα, το δημόσιο σχολείο, στην Ελλάδα, στηριζόταν σε δύο θεσμούς: στον δάσκαλο και στο δωρεάν σχολικό βιβλίο. Αυτοί οι πυλώνες της εκπαιδευτικής διαδικασίας αποτελούσαν βασική υπόσχεση του κράτους. Συνιστούσαν τη στοιχειώδη κανονικότητα του σχολείου. Αμφισβητήθηκαν μόνον σε εθνικές έκτακτες καταστάσεις, σε πολέμους και καταστροφές.

Χθες ανακοινώθηκε η κατάργηση του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, του γνωστού ΟΕΔΒ με σήμα την κουκουβάγια. Η αρμοδιότητά του να επιμελείται την παραγωγή των σχολικών βιβλίων υπάγεται σε άλλο οργανισμό, ο οποίος, όμως, θα έχει ως πρωταρχική αρμοδιότητά του τη συγκρότηση του ψηφιακού βιβλίου. Στην ουσία, βαδίζουμε προς την κατάργηση του έντυπου σχολικού βιβλίου, προφανώς για λόγους περικοπών του προϋπολογισμού. Η εξέλιξη αυτή επενδύεται ψευδώνυμα με την “πρόοδο” του ψηφιακού βιβλίου. Ποιος μπορεί να υποστηρίξει βασίμως ότι η διαδικασία της μάθησης, το διάβασμα και η εμβάθυνση, η μεθυστική σχέση με το βιβλίο, θα αντικατασταθούν αποτελεσματικά από την ηλεκτρονική ροή των πληροφοριών;

Ακόμη και αυτό το “ψηφιακό βιβλίο” θα παράγεται όχι με χρήματα του προϋπολογισμού, αλλά με χρήματα των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Η ιστορία είναι γνωστή. Όπως συνέβη με την ενισχυτική διδασκαλία ή τα προγράμματα ψυχικής υγείας, μόλις τελειώσει η ευρωπαϊκή χορηγία, ουσιαστικά διαλύονται οι δομές.

Το σχολείο δέχεται την επίθεση του Μνημονίου. Η εκπαίδευση θεωρείται πολυδάπανη και περιττή. Άλλο ένα κοινωνικό αγαθό εκδιώκεται από τη σφαίρα του δημόσιου ενδιαφέροντος. Η αρχή έγινε με τη μετατροπή των μονίμων εκπαιδευτικών σε συμβασιούχους.

Ποια αναβάθμιση μπορεί να υπάρξει με σχολεία χωρίς δασκάλους και χωρίς βιβλία; Τι είδους πρόοδος είναι αυτή που αφήνει στον ήδη περιορισμένο οικογενειακό προϋπολογισμό ακόμη μεγαλύτερα βάρη για τη μόρφωση των παιδιών; Σε ποιου είδους εκπαίδευση και καινοτομία αποσκοπούν οι κομπορρημοσύνες των κρατούντων;

Ευχόμαστε να μην επιβεβαιωθούν οι χειρότερες προβλέψεις. Δεν αρκεί, όμως! Αποδεικνύεται ότι η επίθεση σε βάρος του επιπέδου ζωής δεν αφορά μόνο τη συρρίκνωση του εισοδήματος. Επεκτείνεται στην αποχώρηση του κράτους από αυτονόητες, εδώ και έναν αιώνα, δεσμεύσεις του δημόσιου βίου, όπως είναι η δωρεάν παιδεία και υγεία, καθώς και η αξιοβίωτη κοινωνική ασφάλιση.

Πτήση για το Βερολίνο

Ο εβδομηντάχρονος Μορίς Φαρίμι, αλγερινής καταγωγής, συντροφιά με τη σκακιέρα στο αεροδρόμιο της Ελευθερίας, στο Νιούαρκ των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά τη διάρκεια πολύωρης αναμονής, καθώς λόγω των θυελλωδών καιρικών φαινομένων που πλήττουν τις ανατολικές πολιτείες, εκατοντάδες πτήσεις ακυρώθηκαν. Ο Φαρίμι, πριν μεταναστεύσει το 1978 στην Αμερική για να εργαστεί στις οικοδομές, σε νεαρή ηλικία είχε κάποιες σκακιστικές διακρίσεις στη χώρα καταγωγής του. Φωτογραφία του πρακτορείου AP, 27 Δεκεμβρίου 2010.

Ευφροσύνη (Φρόσω) Κασιούρα, 1957-2010

Λίγες μέρες πριν από τις γιορτές, η Φρόσω Κασιούρα, πρωταθλήτρια Ελλάδας 1986 (μαζί με την Άννα-Μαρία Μπότσαρη), επί πολλά χρόνια μέλος της Εθνικής Γυναικών, έριξε για τελευταία φορά τον βασιλιά της στη σκακιέρα. Η αρρώστιά της, με την οποία πάλευε γενναία τα τελευταία χρόνια, ξαναθέριεψε και είπε την τελευταία λέξη.

Οι φίλοι της και ο σκακιστικός κόσμος θα θυμούνται έναν εξαιρετικό άνθρωπο, ένα ευγενικό πλάσμα που έδειχνε ολόκληρο το δυναμισμό και τη μαχητικότητά της με το επιθετικό της στιλ στη σκακιέρα. Χαρακτηριστικό ήταν το ποσοστό της που σημείωσε στις δύο Ολυμπιάδες που συμμετείχε ('84 και '86): +10 = 5 -6.

(από το site της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας)

Η αθάνατη παρτίδα

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΠΑΡΤΙΔΑ
(She cried for chess; I played a game with her
JOHN KEATS, “The Cup and Bells”)

Το πλάνο γενικό: νύχτα, χειμώνας,
και κάθονται οι δυο τους πλάι στο τζάκι.
(Σαν άλλου κόσμου να έφτασε αεράκι,
καθένας τους κρυώνει κατά μόνας.)

Κάθονται από νωρίς: εφημερίδα
διαβάσαν, διαφώνησαν λιγάκι,
συμφώνησαν μετά να παίξουν σκάκι –
κι αφήσανε στη μέση την παρτίδα.

Κάθονται – και αργεί να φέξει η μέρα.
Καινούργιες δεν θυμούνται ιστορίες
του γάμου τους κοιτούν φωτογραφίες –
κι ακούν διπλή της νύχτας τη φλογέρα.

Ασπρόμαυρες κοιτούν φωτογραφίες:
αμίλητοι, σαν πιόνια σε σκακιέρα,
(αγάπη μου, θυμάσαι την ημέρα;)
ποζάρουν με κυρίους και κυρίες.

Όλοι συγκινημένοι, όλοι δακρύζουν
η νύφη κι ο γαμπρός χαμογελάνε.
Εδώ φιλιούνται, εδώ αποχαιρετάνε…
Εδώ – παίζουν τα μαύρα και κερδίζουν.

Ποιήμα του Γιώργου Κοροπούλη, ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπούδασε οδοντιατρική και ειδικεύτηκε στο να μην την ασκεί. Από το 1980 εργάζεται ως διορθωτής και επιμελητής κειμένων και αρθρογραφεί (άλλοτε συστηματικά, άλλοτε όχι) σε εφημερίδες και περιοδικά. Κατά καιρούς, εργάστηκε επίσης ως παραγωγός στο ραδιόφωνο και συνέγραψε κείμενα για ντοκυμαντέρ και ταινίες.

Lolita

Μια σκηνή με σκάκι από τη Λολίτα του Kubrick, ταινία που βασίζεται στο εμβληματικό ομώνυμο μυθιστόρημα του Vladimir Nabokov.
Ένας μεσήλικας καθηγητής νοικιάζει δωμάτιο στο σπίτι μιας όμορφης χήρας, έλκεται όμως από τη 14χρονη κόρη της με την οποία και δημιουργεί δεσμό με ολέθρια αποτελέσματα. Το προκλητικό μυθιστόρημα, σε μια συναρπαστική μεταφορά στην μεγάλη οθόνη.

Η υποδούλωση της ψυχής του καθηγητή είναι προμελετημένη. Το άσβεστο πάθος του, τον ωθεί σε ανεπίτρεπτες και απερίσκεπτες ενέργειες. Καταφέρνει και παντρεύεται την μητέρα του κοριτσιού και έτσι πλέον εγκαθίσταται στο σπίτι και με το νόμο. Μετά την ανακάλυψη του κρυμμένου πάθους για την κόρη από την μητέρα της και ένα ατύχημα το οποίο στερεί τη ζωή από την τελευταία, το καταραμένο ζεύγος είναι ελεύθερο αλλά και φυλακισμένο ταυτόχρονα για να περάσει τη ζωή του όπως αυτοί θέλουν. Αλλά τα πράγματα ποτέ δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο απλά. Η απεριόριστη λατρεία και ευγνωμοσύνη από πλευράς Humbert Humbert (ένας εξαίσιος James Mason) και αντίθετα, η απόλυτη έπαρση και αδιαφορία από πλευράς Λολίτας, προδιαγράφουν ένα θλιβερό φινάλε με την πλήρη απογύμνωση κάθε αξίας που περιβάλλει τον βασικό ήρωα.

Ο Kubrick δεν βάδιζε τυφλά. Ζήτησε και είχε ως συνεργάτη για την συγγραφή του σεναρίου τον ίδιο τον Nabokov. Με έναν εξαιρετικό James Mason και μία αμφιλεγόμενη Sue Lion αποτύπωσε τον μύθο στο κινηματογραφικό πανί με τρόπο μαγικό. Όπως είναι φυσικό η Lolita ξεσήκωσε αρκετό κόσμο. Η συντηρητική κοινωνία της Αμερικής των αρχών της δεκαετίας του '60 παραήταν εχθρική για το καινούργιο έργο του σκηνοθέτη και αυτό απετέλεσε την αφορμή της οριστικής μετακόμισης του Kubrick από την Νέα Υόρκη στην εξοχή της Αγγλίας για το υπόλοιπο της ζωής του.

(Μιχάλης Ζώης)

Εικόνες

Ονομάζεται Σάμιουελ Σεβιάν, οι γονείς του είναι Αρμένιοι μετανάστες, κατοικεί στη Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνιας και είναι ο νεαρότερος μετρ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις 11 Δεκεμβρίου (σε ηλικία 9 ετών, 11 μηνών και 15 ημερών) ξεπέρασε το φράγμα του 2200 στους πίνακες αξιολόγησης και κατέκτησε τον τίτλο, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από τη Σκακιστική Ομοσπονδία των ΗΠΑ. Έμαθε να παίζει σκάκι σε ηλικία 5 ετών. Μελετάει περίπου 2 ώρες καθημερινά σκάκι και προπονείται στο ίντερνετ, μέσω του προγράμματος Skype, με τον διεθνή μετρ Αντρανίκ Ματικοζιάν, που μένει στο Λος Άντζελες. Ο Ματικοζιάν εκφράζεται με τα πιο ενθουσιώδη λόγια για τον μικρό μαθητή του. Τον θεωρεί χαρισματικό στο συνδυαστικό παιχνίδι και στις περιπλοκές. Παράλληλα με την καθορισμένη ύλη της σκακιστικής προπόνησης, ο Σάμιουελ Σεβιάν μελετάει (με υπόδειξη του προπονητή του) κλασικά σκακιστικά βιβλία δικής του επιλογής. Την εποχή αυτή νεαρός Σάμιουελ ασχολείται με τις παρτίδες του Κέρες, αναλυμένες από τον ίδιο τον Εσθονό πρωταθλητή (Paul Keres: The Quest for Perfection). Παραείναι ισχυρός για να λαμβάνει μέρος στους σκακιστικούς αγώνες που διεξάγονται μεταξύ των σχολείων της περιοχής, όμως οι επιτυχίες του έχουν παρακινήσει πολλούς συμμαθητές του να ασχοληθούν κι εκείνοι με το παιχνίδι.

Νεανικά Πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης 2011

Σε αίθουσα του Grand Hotel Palace (Μοναστηρίου 305-307), διεξάγεται η προκριματική φάση των Ατομικών Νεανικών Πρωταθλημάτων 2011 των κατηγοριών 8 έως 16 ετών της περιοχής Θεσσαλονίκης - Χαλκιδικής. Οι αγώνες ολοκληρώνονται το πρωινό της 31ης Δεκεμβρίου.
Φωτογραφικό ρεπορτάζ φιλοξενεί η γνωστή διεθνής ιστοσελίδα chessdom
http://reports.chessdom.com/news-2010/thessaloniki-youth-championship
Πληροφορίες και κληρώσεις: http://www.theschess.gr/

50 χρόνια σχολή Κασπαριάν

Ανήμερα τα Χριστούγεννα, ο Οίκος του Σκακιού στο Εριβάν της Αρμενίας οργάνωσε ένα τουρνουά γρήγορου σκακιού αφιερωμένο στα 50 χρόνια από την ίδρυση της περίφημης σκακιστικής σχολής του Χένρικ Κασπαριάν.
Απόφοιτοι της σχολής, που φέρει το όνομα του ιδιοφυούς συνθέτη καλλιτεχνικού σκακιού, είναι ο Λέβον Αρονιάν, ο Γκαμπριέλ Σαργκισιάν, ο Βλαντιμίρ Ακοπιάν, ο Τιγκράν Ναλμπαντιάν, ο Χραντ Μελκουμιάν, καθώς και η Ελίνα Ντανιελιάν και η Λίλιτ Μκρτσιάν.
Η σκακιστική σχολή διαθέτει 36 παραρτήματα σε όλες τις επαρχίες της Αρμενίας.
Στο τουρνουά μετείχαν 90 σκακιστές (ανάμεσά τους 20 GM) και πρώτευσαν ο Τιγκράν Πετροσιάν στους άνδρες και η Λίλιτ Μκρτσιάν (φωτ.) στις γυναίκες.

Εικόνες παραμονής Χριστουγέννων

Δυο πρώην ιερόδουλες χορεύουν, στην Κάσα Ξοτσικουετζάλ, στην Πόλη του Μεξικού (23 Δεκεμβρίου 2010). Οι ηλικιωμένες απόμαχες Μεξικανές πόρνες, που πολλές απ' αυτές συντηρούνται από την επαιτεία, συγκεντρώνονται κάθε φορά στο ίδρυμα, όταν φτάνουν αυτές οι μέρες, για να ξεγελάσουν τη μοναξιά και την εγκατάλειψη.


Νεαρή καθολική Πολωνέζα, πρωινό παραμονής Χριστουγέννων 2010, ανάβει ένα κερί στο ναό της Γεννήσεως, στη Βηθλεέμ της Δυτικής Όχθης. Δεν πίστεψα ποτέ σε θεό, ούτε καν σαν παιδί, όμως υπάρχουν στιγμές που ζηλεύω την ηρεμία που μπορεί να προσφέρει σε μερικούς ανθρώπους η θρησκευτική πίστη.


Μαύροι σκακιστές, στη Λαγκούνα Μπιτς της Καλιφόρνιας, 23 Δεκεμβρίου 2010. Θαλασσινό χειμωνιάτικο τοπίο, μετά από βροχή και αέρα. (φωτ. Reuters).
Εύχομαι καλά Χριστούγεννα σε όλους και όλες.

Διασυλλογικά Πρωταθλήματα Αττικής

Πραγματοποιήθηκαν στον χώρο που διεξάγονται τα Ατομικά Νεανικά Πρωταθλήματα Αττικής οι κληρώσεις των αριθμών των πουλ για τις κατηγορίες Π.Ο. Α' Εθνικής , Β' Εθνικής Κατηγορίας και Γ' Εθνικής Κατηγορίας 2011.

Οι κληρώσεις για τους ομίλους της Α' Τοπικής Κατηγορίας θα πραγματοποιηθούν στις 26/12 και ώρα 19:00 στον ίδιο χώρο. Η κλήρωση για την Β'Τοπική Κατηγορία (Ελβετικό σύστημα) θα πραγματοποιηθεί στις 7/1/2011.

Π.Ο. Α' Εθνικής Κατηγορίας

1. Σ.Ο. ΑΙΓΑΛΕΩ
2. Α.Σ. ΠΑΠΑΓΟΥ
3. Γ.Σ. ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
4. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ Γ.Σ.
5. Σ.Ο. ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ
6. ΠΕΙΡΑΪΚΟΣ Ο.Σ.
7. Σ.Ο. ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ
8. Α.Ο. ΖΗΝΩΝ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

Β' Εθνική Κατηγορία

1. Δ.Η.Κ.Ε.Π. ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ
2. ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ
3. Σ.Ο. ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ
4. Α.Ο. ΚΗΦΙΣΙΑΣ
5. ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
6. Α.Ο. ΤΡΕΙΣ ΑΣΤΕΡΕΣ 89
7. ΑΠΟ ΑΙΓΛΗ ΠΑΠΑΓΟΥ
8. Σ.Μ.Σ. ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
9. Α.Ο. ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ
10. Α.Σ.Ο. ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ "ΔΙΑΣ"

Γ' Εθνική Κατηγορία

1. ΓΑΣ ΧΟΛΑΡΓΟΥ
2. Σ.Ο. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
3. Σ.Ο. ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
4. ΣΚ. ΚΥΚΛΟΣ ΙΛΙΟΥ
5. Α.Ο. ΠΕΥΚΗΣ
6. Α.Ο. ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
7. Σ.Ο. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
8. ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ
9. Σ.Ο. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
10. Α.Κ. ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Συνοπτικό Πρόγραμμα Αγώνων

Π.Ο.Α' Εθνικής Κατηγορίας

1η αγ. 1:8 2:7 3:6 4:5
2η αγ. 8:5 6:4 7:3 1:2
3η αγ. 2:8 3:1 4:7 5:6
4η αγ. 8:6 7:5 1:4 2:3
5η αγ. 3:8 4:2 5:1 6:7
6η αγ. 8:7 1:6 2:5 3:4
7η αγ 4:8 5:3 6:2 7:1

Β' Εθνική Κατηγορία - Γ' Εθνική Κατηγορία

1η αγ. 1:10 2:9 3:8 4:7 5:6
2η αγ. 10:6 7:5 8:4 9:3 1:2
3η αγ. 2:10 3:1 4:9 5:8 6:7
4η αγ. 10:7 8:6 9:5 1:4 2:3
5η αγ. 3:10 4:2 5:1 6:9 7:8
6η αγ. 10:8 9:7 1:6 2:5 3:4
7η αγ. 4:10 5:3 6:2 7:1 8:9
8η αγ. 10:9 1:8 2:7 3:6 4:5
9η αγ. 5:10 6:4 7:3 8:2 9:1

Καρλ Μαρξ και Σκάκι

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χρήστου Κεφαλή Σκακιστική Εγκυκλοπαίδεια που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κέδρος» και αποτελεί μια εξαιρετική πρόταση για δώρο στις γιορτές. Για περισσότερες πληροφορίες, εκδ. Κέδρος, Γενναδίου 3, τηλ. 210-3809712.



Ο ιδρυτής του επιστημονικού σοσιαλισμού ήταν ισχυρός σκακιστής. Στα χρόνια της συγγραφής του Κεφαλαίου στο Λονδίνο συναγωνιζόταν με φίλους του από τους αριστερούς κύκλους. Τακτικός αντίπαλός του ήταν ο διακεκριμένος Γερμανός επαναστάτης Βίλχελμ Λίκμπνεχτ.

Το σκάκι ταίριαζε στο μαχητικό πνεύμα του Μαρξ και οι αναμετρήσεις με τον Λίκμπνεχτ συχνά κρατούσαν όλο το βράδυ. Ο γιος του Λίκμπνεχτ Καρλ δίνει μια ζωντανή περιγραφή τους: "Ο Μαρξ έπαιρνε το σκάκι πολύ σοβαρά και όταν έχανε ζητούσε επίμονα ρεβάνς. Κάποτε ισχυρίστηκε ότι είχε εφεύρει ένα νέο εντυπωσιακό άνοιγμα. Νίκησε τον Λίκμπνεχτ μερικές φορές, αλλά μετά έχασε. Επέμενε ότι θα έπρεπε να επαναλάβουν την αναμέτρηση το επόμενο πρωί και πέρασε το βράδυ αναλύοντας. Το άλλο πρωί ήταν έτοιμος για μάχη. Μια νίκη τον κατενθουσίασε αλλά μετά ξανάχασε. Πήρε το επόμενο παιγνίδι πολύ ζεστά, συγκεντρώθηκε και κέρδισε πάλι. Ολημερίς το ματς συνεχιζόταν με διακυμάνσεις ώσπου ξαναπήγε μεσάνυχτα. Όταν επιτέλους ο Λίκμπνεχτ κέρδισε δυο διαδοχικά παιγνίδια και σηκώθηκε, θεωρώντας το ματς τελειωμένο, ο Μαρξ προσπάθησε να τον κρατήσει με το ζόρι και μόνο χάρη στη γυναίκα του πείστηκε να βάλει τέρμα στο μαραθώνιο".

Σύμφωνα με τους σκακιστικούς ιστορικούς Μ. Φοξ και Ρ. Τζέιμς, ο Μαρξ ήταν "ο πιο δυνατός φιλόσοφος" που διακρινόταν για την υψηλή επίδοσή του στο σκάκι. Η ακόλουθη παρτίδα του, η μόνη του που σώζεται, παρουσιάζει ενδιαφέρον για το χτίσιμο της θέσης πριν την τελική επίθεση.

Μαρξ-Μέγιερ, 1867 (Γκαμπί του Βασιλιά).

1.ε4 ε5 2.ζ4 εζ4 3.Αγ4 η5 4.Ιζ3 η4 5.0-0 ηζ3 6.Βxζ3 Βζ6 7.ε5 Βχε5 8.δ3 Αθ6 9.Ιγ3 Ιε7 10.Αδ2 Ιβγ6 11.Παε1 Βζ5 12.Ιδ5 Ρδ8 13.Αγ3 Πη8 14.Αζ6 Αη5 15.Αxη5 Βxη5 16.Ιxζ4 Ιε5 17.Βε4 δ6 18.θ4 Βη4 19.Αxζ7 Πζ8 20.Αθ5 Βη7 21.δ4 Ι5γ6 22.γ3 α5 23.Ιε6+ Αxε6 24.Πxζ8+ Βxζ8 25.Βxε6 Πα6 26.Πζ1 Βη7 27.Αη4 Ιβ8 28.Πζ7 1-0.

Ο Ολλανδός γκρανμέτρ Χανς Ρέε εκτιμά πως πρόκειται για "μια παρτίδα για την οποία κανείς μαρξιστής δεν θα έπρεπε να ντρέπεται", εγκωμιάζοντας τον πλούσιο χειρισμό της επίθεσης. Παραθέτει όμως στοιχεία που εγείρουν αμφιβολίες αν η παρτίδα παίχθηκε όντως από τον Μαρξ ή αποδόθηκε λαθεμένα σε αυτόν όταν ανακαλύφθηκε και δημοσιεύθηκε το 1926 σε σοβιετικά περιοδικά.

Σύμφωνα με αυτά, δεν είναι βέβαιο αν ο αναφερόμενος Μαρξ είναι ο ιδρυτής του μαρξισμού ή πρόκειται για συνωνυμία με κάποιο Μαρκ Μαρξ. Για τον αντίπαλο του Μαρξ, πιθανολογείται ισχυρά ότι ήταν ο Γερμανός συνθέτης προβλημάτων Χάινριχ Μέγιερ, που εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο γύρω στα 1870. Κατά άλλη μαρτυρία, του βιογράφου του Μαρξ Φ. Γουίν, η παρτίδα παίχθηκε πράγματι από τον Μαρξ στη διάρκεια επίσκεψής του το 1867 στη Γερμανία, στο σπίτι του Γερμανού μετρ Γκ. Νόιμαν. Το θέμα παραμένει έτσι ανοιχτό για την έρευνα.

(το κείμενο «Επαναστάτες και Σκάκι» υπάρχει online στην ιστοσελίδα της εφημερίδας ΑΥΓΗ http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=267662 )

Εικόνες

Λαϊκό παιχνίδι είναι το σκάκι στην Ουκρανία. Σε στεγασμένο σημείο κάποιου πάρκου του Κιέβου, οι σκακιστές συναντιούνται σε όλη τη διάρκεια της μέρας για παρτίδες μπλιτς χρησιμοποιώντας τα κλασικά λευκά σκακιστικά χρονομέτρα Jantar, ρωσικής κατασκευής, που αποδείχθηκαν ιδιαίτερα ανθεκτικά στο χρόνο και τη βίαια μεταχείριση.



Στο ξενοδοχείο Avant Garde, που βρίσκεται στην περιοχή Ζιντσιρλίκογιου της Κωνσταντινούπολης, στις 9 Δεκεμβρίου ο Στράτος Γρίβας έδωσε σιμουλτανέ χάντικαπ εναντίον 15 αντιπάλων που καλύφθηκε με λεπτομέρειες από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Στην επάνω φωτογραφία οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση ποζάρουν στο φακό -υπό το βλέμμα του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας- και στην κάτω φωτογραφία ο Γρίβας αντιμετωπίζει έναν πεισματάρη αντίπαλο.

Αρχηγικό μοντέλο στο σκάκι

Από τον κ. Βασίλη Μπετσάκο, πρόεδρο της Σκακιστικής Παρέμβασης Τριανδρίας, έλαβα το παρακάτω κείμενο, που περιέχει θλιβερές διαπιστώσεις για τα σκακιστικά δρώμενα, αλλά ελπίζω τουλάχιστον να αποτελεί έναυσμα για γόνιμη συζήτηση:


Το αρχηγικό μοντέλο στη διοίκηση των σκακιστικών κοινών
(και οι παρενέργειές του)

Και τα σκακιστικά κοινά περνάνε κρίση. Ποικίλα συμπτώματα μας επιτρέπουν να τη διαπιστώσουμε:

• Καταφανής δυσαρμονία ανάμεσα στις αποφάσεις της διοίκησης και το κοινό αίσθημα σωματείων και σκακιστών (βλ. ενδεικτικά την απόφαση της ΕΣΟ για τη σύνθεση της Α΄ Εθνικής).
• Πολιτειακή απαξίωση (βλ. με ποια άλλα αθλήματα συγκαταλέχθηκε το σκάκι στα γκρουπ χρηματοδότησης από την Πολιτεία).
• Διαρκής αμφισβήτηση για πολλά και ποικίλα ζητήματα· δεν υπάρχει σχεδόν καμία προοπτική ή ιδέα που να συσπειρώνει τον σκακιστικό κόσμο (βλ. γκρίνια για τα Διασυλλογικά Πρωταθλήματα).
• Παντελής έλλειψη μακροπρόθεσμου κεντρικού σχεδιασμού, πλειοδοσία σε συγκυριακές επιλογές.
• Διαρκής αύξηση του κόστους για τους σκακιστές –και μάλιστα για τους νεαρούς αθλητές (βλ. ενδεικτικά την αύξηση κατά 66,% στο παράβολο των Προκριματικών της ΕΣΣΘ-Χ, από 12 σε 20 Ευρώ, και την καθιέρωση για πρώτη φορά παραβόλου στις Περιφερειακές Σχολικές Διοργανώσεις της Θεσσαλονίκης).
• Υποβάθμιση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος (σε ποιο άλλο άθλημα απείχαν τόσες ομάδες από την κορυφαία εθνική διοργάνωση;).
• Στροφή του σκακιστικού κόσμου στα πολυδάπανα Ατομικά Τουρνουά, που σχεδόν πάντα συνδυάζονται με τη διαμονή σε κάποιο πολυτελές ξενοδοχείο.

Μέρος του προβλήματος οφείλεται στο αρχηγικό μοντέλο διοίκησης των σκακιστικών κοινών, το οποίο επικράτησε στη χώρα μας τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια (βλ. ενδεικτικά ΕΣΟ και ΕΣΣΘ-Χ). Είναι προφανές ότι το μοντέλο αυτό, καθώς και οι άνθρωποι που το προσωποποίησαν, πρόσφερε ό,τι είχε να προσφέρει. Εδώ και πολλά χρόνια συντηρείται μέσω παρασκηνιακών συναλλαγών, πρόσκαιρων επιλογών, ανίερων συμμαχιών.
Οι αρνητικές παρενέργειες του αρχηγικού μοντέλου ομαδοποιούνται, κατά τη γνώμη μου, σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

Α) Υποβάθμιση των δημοκρατικών διαδικασιών.
- Αδιαφάνεια στη λήψη αποφάσεων. Καίριες επιλογές περνάνε από τα Συμβούλια χωρίς ψηφοφορίες.
- Συμμετοχή σε Γενικές Συνελεύσεις σωματείων που θα έπρεπε βάσει Καταστατικού να έχουν διαγραφεί από τις Ενώσεις τους. Σωματεία-φαντάσματα!
- Συνελεύσεις που συζητάνε θέματα ανύπαρκτα στην Ημερήσια Διάταξη. Σύμβουλοι που απουσιάζουν πάντοτε και δεν αναπληρώνονται ποτέ. Απαρχαιωμένα Καταστατικά. Συμβούλια που μπορούν να παραμείνουν νόμιμα και ενεργά, ακόμα κι αν έχουν παραιτηθεί περισσότερα από τα μισά μέλη τους.
- Πλειοψηφικά εκλογικά συστήματα. Σύμβουλοι-πρόβατα, παρατάξεις-μαντριά.
- Άγνοια ή και απαξίωση των διαδικασιών δημόσιου διαλόγου.
- Ανενεργείς Επιτροπές. Αποτελμάτωση.

Β) Υποβάθμιση του καθαρά αγωνιστικού τομέα, αλλά και της σχετικής με αυτόν δημοσιότητας.
- Απαξίωση των Διασυλλογικών Πρωταθλημάτων τόσο από τον σκακιστικό κόσμο όσο και από την κοινωνία.
- Παντελής αδιαφορία των ΜΜΕ για το σκάκι και τις μεγάλες εγχώριες διοργανώσεις.
- Αδυναμία διείσδυσης στα σχολεία και τη σχολική ζωή.
- Παραθεώρηση των αξιών του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Ενίσχυση ενός (ανεδαφικού) πνεύματος επαγγελματισμού και πρωταθλητισμού.

Γ) Οικονομικά και διοικητικά προβλήματα .
- Κρατικοδίαιτο οικονομικό μοντέλο.
- Παντελής αδυναμία αυτοχρηματοδότησης. Ομοσπονδίες και Ενώσεις «χωρίς πρόσωπο» απέναντι στην πολιτεία αλλά και την κοινωνία.
- Συντήρηση ενός πνεύματος νεοπλουτισμού σε πλήρη δυσαρμονία με την ευρύτερη οικονομική κρίση.
- Και ίσως το κυριότερο και θλιβερότερο: Απροθυμία ανθρώπων που αγαπούν ειλικρινά το σκάκι να ασχοληθούν και να προσφέρουν στη διαχείριση των κοινών.

Πρέπει να τελειώνουμε πια με το αρχηγικό μοντέλο. Μια αρχή θα μπορούσε να γίνει, αν οι ίδιοι οι επί δεκαετίες κρατούντες το συνειδητοποιήσουν και αφήσουν τις καρέκλες. Με την εμπειρία τους μπορούν να προσφέρουν και από μη αρχηγικές θέσεις. Αν δεν το κάνουν όμως οι ίδιοι, πρέπει επιτέλους να ενωθούμε και να τους εξαναγκάσουμε.

ΥΓ
Τα παραπάνω γράφονται με ειλικρινές ενδιαφέρον για το σκάκι και –απολύτως- χωρίς καμία βλέψη συμμετοχής σε οποιαδήποτε δημόσια θέση έξω από τον μικρό σκακιστικό σύλλογό μου.

Το στοίχημα του Σλέβιν

Ο Μόργκαν Φρίμαν παίζει με γυάλινους πεσσούς σκακιού, στο ρόλο ενός αρχηγού του εγκλήματος που κανονίζει τις δουλειές του από το φρούριό του, στην ταινία Lucky Number Slevin (2006, ελληνικός τίτλος: το στοίχημα του Σλέβιν). Από το θεατρικό σανίδι στην τηλεόραση και από εκεί στον κινηματογράφο, ο Μόργκαν Φρίμαν δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Από τους κορυφαίους μαύρους ηθοποιοιούς παγκοσμίως, βραβεύτηκε με όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Million Dollar Baby». Έχει προταθεί για όσκαρ άλλες τέσσερις φορές, εκ των οποίων τρεις φορές για όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου. Τον είδαμε πρόσφατα σαν παρουσιαστή της επιστημονικής σειράς «Το Σύμπαν», παραγωγής του History Channel.

Σεμινάριο Προπονητών FIDE

Από τη Δευτέρα 10 έως και το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011, στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Νέας Ιωνίας (Πατριάρχου Ιωακείμ 4), 60 μέτρα από το σταθμό Η.Σ.Α.Π. «ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ», θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στην Αττική, σεμινάριο κατάρτισης και πιστοποίησης προπονητών σκακιού FIDE. Στο σεμινάριο, το οποίο αποτελείται από 32 διδακτικές ώρες, θα διδάξουν οι FIDE Senior Trainers GΜ Γρίβας (στα ελληνικά) και GM Mikhalchishin (αγγλικά).

To σεμινάριο συνδιοργανώνουν η Παγκόσμια Ομοσπονδία Σκακιού (FIDE) , η Ε.Σ.Ο., η Ε.Σ.Σ.Ν.Α., ο Δήμος Νέας Ιωνίας Αττικής και η Ένωση Σπάρτης Μικράς Ασίας.

Οι θέσεις συμμετοχής είναι περιορισμένες, σαράντα (40) τον αριθμό. Η προθεσμία δήλωσης συμμετοχής και καταβολής του παραβόλου συμμετοχής (100€) είναι η Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011.

Για δηλώσεις συμμετοχής/ πληροφορίες επικοινωνείτε με τον κ. Στράτο Γρίβα e-mail: grivasefs@yahoo.co.uk

Αναλυτικές πληροφορίες σεμιναρίου: http://freepdfhosting.com/92e5bbcc07.pdf