400 εύκολες μινιατούρες σε pdf

Ο καλός φίλος του ιστολογίου καλοπροαίρετος, που επιμελήθηκε τη σειρά 15 αναρτήσεων "Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει", παραχωρεί στους επισκέπτες του ιστολογίου μια σχετική εργασία του με 400 μινιατούρες όλων των γενών. Τον ευχαριστούμε ιδιαίτερα!

Αντιγράφω την τελευταία παράγραφο του προλόγου του:

Έχω την ελπίδα ότι κάποιος, ιδανικά μια ομάδα, από τον ολιγάριθμο (20-25) πυρήνα των συστηματικών λυτών θα «εκνευριστεί» από τις ελλείψεις, ατέλειες και λάθη αυτής της εργασίας, και θα παρακινηθεί να συγγράψει κάτι πληρέστερο, που να απευθύνεται όμως στους αρχάριους και όχι στους ομοίους του, και που θα περιλαμβάνει παραδείγματα, παραδείγματα, παραδείγματα, και ασκήσεις, ασκήσεις, ασκήσεις.

***Κατεβάστε το αρχείο pdf
http://www.mediafire.com/?l42hnniwzmh
(έκδοση 1.2)

Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει

Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση της σειράς "Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει", που απευθυνόταν σε αρχάριους λύτες.

Τα 150 περίπου προβλήματα όλων των γενών που παρουσιάζονται στα παραδείγματα, στις ασκήσεις και στα σχόλια των δεκαπέντε αναρτήσεων της σειράς είναι, λογικά, υπεραρκετά για πρώτη γνωριμία με το καλλιτεχνικό σκάκι.

Οι λύσεις των προβλημάτων που ακολουθούν θα αναρτηθούν σε αυτό το νήμα την Τετάρτη. Την Τετάρτη, ελπιζόντως, θα υπάρχει και μια σχετική, τρόπον τινά, προσφορά.

Θα χαρώ να μάθω ότι η σειρά συνετέλεσε ώστε να μειωθούν οι παίκτες του αγωνιστικού σκακιού που προσπερνούν τα προβλήματα στις σκακιστικές στήλες των εφημερίδων και τις προκηρύξεις των διαγωνισμών λύσης.

Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης
aka καλοπροαίρετος

85. Bettmann Η, Gazette Times, 1915

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

86. Petrovic N, Schachmaty w SSSR, 1959, 2nd Pr.

Ματ σε 4 κινήσεις (#4)

87. Kardos T, Comité des sports de Budapest, 1956

Βοηθητικό σε 7 κινήσεις (h#7)

88. Bonavoglia M, 1987

Madrasi. Ποια ήταν η τελευταία κίνηση;

(α) διάγραμμα
(β) Αα1 -> β2 διάγραμμα
(γ) Αα1 -> η1 διάγραμμα

Στη μυθική συνθήκη Μαντράσι (*), αν δύο ετερόχρωμα κομμάτια ίδιου τύπου (πχ. λΠ και μΠ) απειλούνται αμοιβαία, τότε χάνουν όλες τους τις ιδιότητες και η μόνη δύναμη που τους απομένει, όσο διατηρείται η αμοιβαία απειλή, είναι το ένα να ακινητοποιεί (παραλύει) το άλλο.
Κάθε κομμάτι ξανακερδίζει όλες του τις ιδιότητες τη στιγμή που διακόπτεται η απειλή, π.χ. επειδή τρίτο, μη ακινητοποιημένο, κομμάτι παίρνει ένα από τα αλληλοακινητοποιούμενα κομμάτια, ή (στην περίπτωση των γραμμικών κομματιών) επειδή τρίτο κομμάτι παρεμβάλλεται μεταξύ τους.

Το ανπασάν από παράλυτο πιόνι επιτρέπεται. Το ροκέ με παράλυτο Πύργο επιτρέπεται.

Στο κανονικό Μαντράσι ο βασιλιάς δεν περιλαμβάνεται στην συνθήκη. Υπάρχει άλλη συνθήκη που τον περιλαμβάνει, το Βασιλικό Μαντράσι ή Μαντράσι που συμπεριλαμβάνει τον Βασιλιά (Madrasi Rex Inclusiv).

Υπάρχει και η συνθήκη Ισάρνταμ (Μαντράσι γραμμένο ανάποδα), όπου νόμιμες είναι μόνο οι κινήσεις που δεν οδηγούν σε αλληλοακινητοποίηση Μαντράσι.

(*) Η συνθήκη πήρε το όνομά της από την πόλη Μαδράς (σήμερα Τσεννάι) της Ινδίας, από την οποία κατάγεται ο συνθέτης Abdul Jabbar Karwatkar, που επινόησε τη συνθήκη το 1979.

Παράδειγμα: Steudel+Gruber 1987 ser-h#13 Madrasi διάγραμμα

Ο μαύρος παίζει 13 διαδοχικές νόμιμες κινήσεις χωρίς ο λευκός να απαντά, και μετά ο λευκός παίζει και κάνει ματ σε μία.

Λύση: 1.Ρζ7 2.η5 6.η1Β 7.Βγ1 8.Βγ7 9.Ρε8 12.Ρβ7 13.Ρα8 Ρ:γ7#.

Για τους... μερακλήδες, ένα πρόβλημα στο οποίο ισχύουν και οι δύο μυθικές συνθήκες Κίρκη και Μαντράσι ταυτόχρονα.

Πρόβλημα 88α. Laitinen, 1990 ser#23 Circe Madrasi διάγραμμα

Ο λευκός παίζει 23 διαδοχικές νόμιμες κινήσεις χωρίς ο μαύρος να απαντά, και στη 23η κάνει ματ τον μαύρο. Δεν επιτρέπεται να δοθεί σαχ παρά μόνο στην τελευταία κίνηση της σειράς.

89. Kakovin Α, 4th pr. Duras MT UV CSTV, 1959

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

90. Hoch Υ, 2 Comm., L' Italia Scacchistica, 1977

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

Οι λύσεις της προηγούμενης ανάρτησης

Πρόβλημα 79 (Locker 1970, #2)

(α) 1.Αζ8 (i) 1...Ρ:ε5 2.Βη5#, (ii) 1...Ρζ6 2.Βζ4#.
(β) 1.Αθ6 (i) 1...Ρ:ε5 2.Βζ4#, (ii) 1...Ρζ6 2.Βη5#.

Πρόβλημα 80 (Skuja 1940, #3): 1.Βγ7+! (α) 1...Ρ:γ7 2.δ8Β+ (α1)
2...Ρ:δ8 3.Αβ6#, (α2) 2...Ργ6 3.Βδ7#, (α3) 2...Ρβ7 3.Βγ8#, (β) 1...Ρβ5
2.Βγ5+ (β1) 2...Ρα4 3.Αδ1#, (β2) 2...Ρα6 3.Ββ6#, (γ) 1...Ρδ5 2.δ8Β+
Ρε4 3.Βζ4#.

Πρόβλημα 81 (Janevski 1979, h#2)

(α) 1.Ρε4 Ιδγ3+ 2.Ρε5 Πζ5#.
(β) 1.Ρε5 Πζ5+ 2.Ρδ4 Πδ6#.
(γ) 1.Ρδ4 Πδ6+ 2.Ρε4 Ιγ3#.

Πρόβλημα 82 (Jonsson 1985, h#2. Circe)

(α) 1.δ1Β Β:δ1[+μΒδ8] 2.Ββ6 Βα4#.
(β) 1.δ1Π Β:δ1[+μΠα8] 2.Πβ8 Βδ7#.
(γ) 1.δ1Α Β:δ1[+μΑγ8] 2.Αζ5 Βδ4#.
(δ) 1.δ1Ι Ρζ3 2.Ιγ3 Βδ5#.
Τετράδυμο με θέμα Παμπροαγωγή (Allumwandlung).

Πρόβλημα 83 (Husserl 1986)

(α) Ρθ6, Βθ8, Πη6 - λευκά, Ρη8 - μαύρο. Τελευταία κίνηση: -1.η7:θ8Β+.
Στο θ8 μπορούσε να είναι μΑ ή μΙ.
(β) Ρη8, Βθ8, Πη7 - λευκά, Ρθ6 - μαύρο. Τελευταία κίνηση: -1.θ7-θ8Β+.

Πρόβλημα 84 ( Dolgov + Maksimovskikh 1977,+-): 1.Πγ6+ Ρε5 2.Πε7+ Ρδ4
3.Πδ7+ Ρε5 4.Πδ5+ Ρζ4 5.Πζ6+ Ρε3 6.Πε6+ Ρζ4 7.Πε4+ Ρη3 8.Πη5+ Ρζ2
9.Πζ5+ Ρη3 10.Πζ3+ Ρθ2 11.Πθ4+ Ρη1 12.Πζ6 Πα7+ 13.Ρη6 Πβ8 14.Αδ5 +-

Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει

John William Waterhouse (1849-1917): Η Κίρκη προσφέρει το κύπελλο στον Οδυσσέα (1891)

«ως δ΄ αύτως Κίρκη κατερήτυεν εν μεγάροισιν
Αιαίη δολόεσσα, λιλαιομένη πόσιν είναι»
(Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία ι’)

«με κράταε στα παλάτια της η Κίρκη, η θεά της Αίας,
η δολοπλέχτρα, κι άντρας της να γίνω λαχταρούσε»
(μετάφραση Αργύρη Εφταλιώτη, 1914)

79α. Locker M, Deutsche Schachzeitung, 1970

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

79β. Σγ3 -> γ4 διάγραμμα

80. Skuja R, Schach in Lettland, 1940

Ματ σε 3 κινήσεις (#3)

81α. Janevski Z, 1979

Βοηθητικό σε 2 κινήσεις (h#2)

81β. Ιε2 -> δ2 διάγραμμα
81γ. Ιδ2 -> γ4 διάγραμμα

82α. Jonsson V, 1985

Βοηθητικό σε 2 κινήσεις, Κίρκη (h#2 Circe)

82β. μΡα5 -> γ8 διάγραμμα
82γ. μΡα5 -> ε4 διάγραμμα
82δ. μΡα5 -> δ4 διάγραμμα

Στη μυθική συνθήκη Κίρκη (Circe), κάθε κομμάτι που παίρνεται, αναγεννάται στο αρχικό του τετράγωνο. Αν το τετράγωνο είναι κατειλημμένο, το κομμάτι χάνεται.

Ο Πύργος, ο Αξιωματικός και ο Ίππος αναγεννώνται στο αρχικό τετράγωνο ίδιου χρώματος με το χρώμα του τετραγώνου όπου πάρθηκαν. Π.χ., λευκός Πύργος, Αξιωματικός, Ίππος που παίρνεται σε λευκό τετράγωνο, αναγεννάται αντίστοιχα στο θ1, ζ1, β1· λευκός Πύργος, Αξωματικός, Ίππος που παίρνεται σε μαύρο τετράγωνο, αναγεννάται αντίστοιχα στο α1, γ1, η1.

Το πιόνι αναγεννάται στο αρχικό τετράγωνο της στήλης που πάρθηκε. Π.χ., μαύρο πιόνι που πάρθηκε στο δ6 αναγεννάται στο δ7.

Επιτρέπεται το ροκέ με αναγεννημένο Πύργο.

Επακόλουθο της αναγέννησης στο αρχικό του τετράγωνο –όπως αυτό ορίστηκε παραπάνω– του κομματιού που παίρνεται, είναι ότι μπορεί κομμάτι να τοποθετείται σε ή και να δίνει σαχ εξ επαφής από τετράγωνο όπου φαινομενικά δεν υποστη­ρίζεται, αν αυτό το τετράγωνο ελέγχεται από το κομμάτι που θα αναγεννηθεί. Π.χ., η λΒα4 υποστηρίζεται «σκιωδώς» από την υπό αναγέννηση λΒδ1 (ομοίως η λΒβ3, η λΒη4 κ.ο.κ.), ο λΠθ7 από τον [λΠθ1] (ομοίως ο λΠθ5, ο λΠθ3, ο λΠζ1, ο λΠδ1, ο λΠβ1), ο λΠα7 από τον [λΠα1], ο λΑε2 από τον [λΑζ1] κ.ο.κ.

Παράδειγμα: Henning Müller 1990. h#4 Circe διάγραμμα
1.α1Π Πθ1 2.Ρη7 Π:α1[+μΠθ8] 3.Πη8 Πα7+ 4.Ρθ8 Πθ7# (Rundlauf: ο λΠ εκτελεί μια πολυγωνική διαδρομή και καταλήγει στο τετράγωνο αναχώρησης).Ο Πθ7 δεν μπορεί να παρθεί, γιατί θα αναγεννιόταν στο θ1 και θα ήταν σειρά του λευκού να παίξει, άρα ο μΡ θα αυτοεξετίθετο σε σαχ.

83α. Husserl G, 1986

Χρωματίστε τα κομμάτια και υποδείξτε την τελευταία κίνηση

83β. Πη6 -> η7 διάγραμμα

84. Dolgov V & Maksimovskikh A, 3rd Prize, Gorgiev Memorial Tourney, 1977

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

Οι λύσεις της προηγούμενης ανάρτησης

Πρόβλημα 73 (Bartolovic 1968, #2): 1.Ρη4 (α) 1...Αδ1+ 2.Πε2#, (β) 1...Α:ε4 2.Α:ε4#, (γ) 1...Αγ2~ -[δ1, ε4] 2.Π(:)α4# ή 2.Πε8#, (δ) 1...Αβ8~ 2.Πε8#. (1.Ρζ6? Αε5+!, 1.Ρη5? Αζ4+!, 1.Ρε6? Αα7!)

Πρόβλημα 74 (Chyrulik 1975, #5): 1.Ρβ6? Ρβ1! (1…Αβ1? 2.Βθ1 και 3.Βα8) 2.Βγ3 Ρα1 3.Βδ4 Αβ1 4.Βη1 Ρα2, 1.Ρβ7? Αβ1! 2.Βθ2 Ρα2. Λύση: 1.Ρβ8 Ρβ1 2.Βγ3 Ρα1 3.Βδ4 Αβ1 4.Βη1 Ρα2 5.Βα7#.

Πρόβλημα 75 (Abdurahmanovic 1959, h#2 duplex): (μ) 1.ε1Ι Αδ3 2.ζ1Α Αγ3#. (λ) 1.Αε1 ζε1Π 2.Ρζ2 εζ1Β#.

Πρόβλημα 76 (Petkov 1984, #4)

(α) 1.Ρβ3 Δβ7 2.Βδ8+ Ρα7 3.Ρα4 Ρα6 4.Βα5#.
(β) 1.Ρζ8 Δβ7 2.Βα5+ Ρβ8 3.Ρε8 Ργ8 4.Βδ8#.
(γ) 1.Βη3 Δη2 2.Βθ4+ Ρη1 3.Ρδ1 Ρζ1 4.Βε1#. Τριπλή ηχώ.

Πρόβλημα 76α (Kniest 1981. h#3*): (λ) 1...Νε5 2.Δε6 Ιδ7 3.Δα2 Ργ2# (από αποκάλυψη), (μ) 1.Δβ5 Ργ2 2.Δδ3 Νε3 3.Δβ1 Ρβ3# (από αποκάλυψη). Ματ-ηχώ.

Πρόβλημα 77 (Kozlovsky 1931, +-): 1.Ιδ7+ Ργ7 2.Ιζ8 (i) 2...Ρδ8 3.Ρζ4 Ρε8 4.Ρη5 Ρ:ζ8 5.Ρθ6 +-, (ii) 2...Ρδ6 3.Ρη4 Ρδ5 4.Ρθ5 Ρε5 5.Ρη5 Ρ~ 6.Ρθ6 +-, (iii) 2...Ργ8 3.Ρζ4 Ρδ8 4.Ρη5 Ρε8 5.Ρθ5 +-.

Πρόβλημα 78 (Selivanov 1991, =)

(α) 1.Αθ7 Ρδ5 2.Αδ3 (2.Αζ5? θ2 3.Αγ8 Ργ6 -+) 2...θ2 3.Αα6 Ργ6 4.Ργ8=.
(β) 1.Αθ7 Ρδ5 2.Αζ5 (2.Αδ3? θ2 3.Αα6 Ργ6 -+) 2...θ2 3.Αγ8 Ργ6 4.Ρα6=.

Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει

Ο κορυφαίος Κροάτης συνθέτης προβλημάτων Hrvoje Bartolovic και μπόνους στη σειρά Νυκτοπάτη ένα βραβευμένο πρόβλημά του 2 κινήσεων, με 11 κομμάτια.

73. Bartolovic H, Probleemblad, 1968

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

74. Chyrulik C, Swjasda, 1975, 1st Prize

Ματ σε 5 κινήσεις (#5)

75. Abdurahmanovic F, Europe Echecs, 1959

Βοηθητικό σε 2 κινήσεις, ντούπλεξ (h#2 duplex)

Τα προβλήματα ντούπλεξ είναι στην ουσία δύο χωριστά προβλήματα από την ίδια θέση: Στο δεύτερο αντιστρέφονται οι ρόλοι των χρωμάτων. Π.χ., στο βοηθητικό ντούπλεξ (που είναι και ο πιο συχνός τύπος ντούπλεξ) δύο κινήσεων, η ίδια θέση έχει δύο εκφωνήσεις: (α) Παίζει πρώτος ο μαύρος και συνεργάζεται με τον λευκό ώστε να γίνει ο ίδιος (ο μαύρος) ματ με την εξής σειρά κινήσεων: 1.Μ Λ 2.Μ Λ # , (β) Παίζει πρώτος ο λευκός και συνεργάζεται με τον μαύρο ώστε να γίνει ο ίδιος (ο λευκός) ματ με την εξής σειρά κινήσεων:1.Λ Μ 2.Λ Μ #.

Παράδειγμα: Pergialis Ν, 2007 h#2 duplex. διάγραμμα

Λύση: (μ) 1.Βδ4 Πε6 2.γ5 Ιγ7#. (λ) 1.Ρβ4 Βα1 2.Πβ3 γ5#.

76. Petkov, 1984

Ματ σε 4 κινήσεις (#4)

(α) διάγραμμα
(β) λΡγ2 -> η8
(γ) μΡα8 -> θ1

Η Ακρίδα (*) κινείται όπως η Βασίλισσα. Πηδά πάνω από οποιοδήποτε κομμάτι, φιλικό ή αντίπαλο, και προσγειώνεται στο τετράγωνο αμέσως μετά το εμπόδιο, που πρέπει να είναι κενό ή κατειλημμένο από αντίπαλο κομμάτι (το οποίο αιχμαλωτίζει). Τα τετράγωνα μεταξύ του τετραγώνου που βρίσκεται η Ακρίδα και του τετραγώνου που βρίσκεται το εμπόδιο πρέπει να είναι κενά. Αν η Ακρίδα δεν έχει εμπόδιο στη διαδρομή της, δεν μπορεί να κινηθεί.

Εικόνα στα διαγράμματα: ανάποδη Βασίλισσα.
Σύμβολο στα κείμενα: Δ στα ελληνικά, G στα λατινικά.

(*)Grasshopper, Sauterelle, Grashüpfer, Сверчок. Επινοήθηκε από τον Dawson το 1912.

Το μυθικό κομμάτι Grasshopper (κατά λέξη, γρύλλος) έχει αποδοθεί στα ελληνικά Ακρίδα, ενώ το μυθικό κομμάτι (για την ακρίβεια: ομάδα κομματιών, υποσύνολο των Εμποδιστών - Hoppers· οι άλλες δύο ομάδες είναι οι Δρομείς - Riders και οι Άλτες - Leapers) Locust (κατά λέξη, ακρίδα) έχει αποδοθεί στα ελληνικά... Κροκόδειλος.

Παράδειγμα 1: Ebert 1986 1 (τελική φάση) #1 διάγραμμα
Λύση: 1.Ιγ7#.
Τελική φάση του: Ρα5, Δδ4, Ιβ4 – Ρε5. h#4. Λύση: 1.Ρδ6 Ρα6 2.Ργ7 Ιδ5+ 3.Ρβ8 Δδ6 4.Ρα8 Ιγ7#.

Παράδειγμα 2: Ebert 1986 2 (τελική φάση) #1 διάγραμμα
Λύση: 1.Ρβ6#.
Τελική φάση του: Ρα5, Δδ4, Αβ4 – Ρε5. h#4 (δίδυμο με το προηγούμενο). Λύση: 1.Ρδ5 Δα4 2.Ργ6 Αγ5 3.Ρβ7 Αα7 4.Ρα8 Ρβ6#.

Στο πρώτο παράδειγμα η Ακρίδα ενεργοποιείται τοποθετώντας εμπόδιο στη διαδρομή της, στο δεύτερο ενεργοποιείται από αποκάλυψη, μετακινώντας το κομμάτι που διακόπτει την επαφή της με το εμπόδιο.

Για τους... μερακλήδες, ιδού ένα πρόβλημα με Νυκταναβάτη και Ακρίδα:

76α. Kniest 1981. h#3*. διάγραμμα
Ο αστερίσκος, *, δηλώνει ότι πρόκειται για δύο χωριστά προβλήματα από την ίδια θέση: Στο ένα παίζει πρώτος ο λευκός, και στο άλλο ο μαύρος. Στο συγκεκριμένο, η εκφώνηση αναλύεται ως εξής: (α) Παίζει πρώτος ο λευκός και συνεργάζεται με τον μαύρο ώστε να γίνει ο μαύρος ματ με την εξής σειρά κινήσεων: 1... Λ 2.Μ Λ # , (β) Παίζει πρώτος ο μαύρος και συνεργάζεται με τον λευκό ώστε να γίνει ο μαύρος ματ με την εξής σειρά κινήσεων:1.Λ Μ 2.Λ Μ #.

77. Kozlovsky S, Glos Porrany, 1931

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

78α. Selivanov Α, Na Smenu, 1991

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)

78β. Selivanov Α, Na Smenu, 1991

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)

Οι λύσεις της προηγούμενης ανάρτησης

Πρόβλημα 67 (Willemsens 1953, #2): 1.Ρζ8 (α) 1...Ρη6 2.Βζ7#, (β) 1...Ι~ 2.Βη5#.

Πρόβλημα 68 (Hannemann 1942, #3): 1.Βη7 (α) 1...Αγ7 2.Ρ:γ7 Ρα7 3.Βα1#, (β) 1...Αε7 2.Β:ε7 Ρβ8 3.Ββ7#, (γ) 1...Αδ8~ -[γ7, ε7] 2.Ββ7#.

Πρόβλημα 69 (Vecu 2008, h#3)

(α) 1.Ργ5 Ιγ2 2.Ρβ6 Ια3 3.Ρα7 Ιγ4#.
(β) 1.Ρε3 Ρη4 2.Ρζ2 Ρθ3 3.Ρη1 Ιδ3#.
(γ) 1.Ργ3 Ιδ3 2.Ρδ2 Ιγ1 3.Ρε1 Ιβ3#.

Πρόβλημα 70 (Kampmann 1983 (τελική φάση), #2): 1.Νδ4+ Ρθ1 (το θ3 ελέγχεται από τον Νδ5) 2.Νε7#.
Το αρχικό πρόβλημα είναι: Ρη3, Να4 και ε2 – Ρθ1. #5. Λύση: 1.Ρζ2 Ρθ2 2.Νβ6 Ρθ1 3.Νδ5 Ρθ2 4.Νδ4+ Ρθ1 5.Νε7# (Kampmann 1983).

Πρόβλημα 71 (Shigis 1927, =): 1.Ρη3? Αγ2 2.Ρθ4 Αδ1 -+. 1.Ρθ3! (α) 1...Ρζ4 2.Ρθ4 Αη6 3.η4=, (β) 1...Ρζ5 2.Ρθ4 Ρη6 3.η4 =.

Πρόβλημα 72 (Zakhodiakin 1931, +-): 1.Ργ5 Ιγ7 2.Ρδ6 Ιε8+ 3.Ρε7 (3.Ρδ7? Ιη7 4.Αη6 Ρη8 5.Ρε7 Ρθ8 6.Ρζ7 Ιζ5! 7.Α:ζ5=) 3...Ιη7 (3...Ιγ7 4.Ρζ7 Ιδ5 5.η6) 4.Αη6 Ρη8 5.Αζ7+ Ρθ7 6.Ρζ6 Ρθ8 7.Ρε5 (7.Ρη6? Ιε6 8.Α:ε6=) 7...Ρθ7 8.Ρε4 Ρθ8 9.Ρζ4 Ρθ7 10.Ρη4 Ρθ8 11.η6 +-.

Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει

Solving in Style, του Τζον Ναν. Ένα από τα καλύτερα βιβλία για σκακιστικά προβλήματα, που απευθύνεται κυρίως σε παίκτες αγωνιστικού σκακιού.

67. Willemsens L, Tijdschrift van den K.N.S.B., 1954

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

68. Hannemann, K, Skakbladet, 1942

Ματ σε 3 κινήσεις (#3)

69α. Vukovic M, Bilten, 1963

Βοηθητικό σε 3 κινήσεις (h#3)

69β. Πγ1->γ3 διάγραμμα εδώ

70. Kampmann B, 141 Rex Multiplex, 1983 (τελική φάση)

Ματ σε 2 κινήσεις (#2), ε2, δ5 = Νυκταναβάτης

Ο Νυκταναβάτης (*) κινείται όπως ο Ίππος συνεχίζοντας να κινείται προς την ίδια κατεύθυνση όσο υπάρχουν κενά τετράγωνα.
Εικόνα στα διαγράμματα: ανάποδος Ίππος που βλέπει ανατολικά.
Σύμβολο στα κείμενα: Ν αν οι Ίπποι συμβολίζονται με Ι, N αν οι Ίπποι συμβολίζονται με S, NR αν οι Ίπποι συμβολίζονται με N.

(*) Nightrider, Noctambule, Nachtreiter, Всадник. Ο Ζάππας τον αποδίδει Αναβάτης της Νύχτας. Ο Μανωλάς Καβαλ(λ)άρης της Νύχτας. Επινοήθηκε από τον Dawson το 1925.

Παράδειγμα:
Kampmann Β, 1983 (τελική φάση) #2 διάγραμμα εδώ
δ5 = Νυκταναβάτης

Λύση: 1.Ιε2+ Ρθ1 (το ζ1 ελέγχεται από τον Νδ5) 2.Νβ4#. Τελική φάση του: Ρη3, Ια4, Νε2 – Ρθ1. #5. Λύση: 1.Νζ4 Ρη1 2.Νδ5 Ρθ1 3.Ιγ3 Ρη1 4.Ιε2+ Ρθ1 5.Νβ4#.

71. Shigis S, 1927

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)

72. Zakhodiakin G, "64", 1931

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

Οι λύσεις της προηγούμενης ανάρτησης

Πρόβλημα 61 (Kaiser 1939, #2): 1.Βε7 Ρα2/Ρβ2 2.Βα3#.

Πρόβλημα 62 (Bwee 1976, #2)

(α) 1.Πδ3+: 1...Ργ4 2.Ιε5#, 1...Ρε4 2.Ιγ5#, 1...Ργ6 2.Ιδ8#, 1...Ρε6 2.Πδ6#.
(β) 1.Πζ5+: 1...Ργ4 2.Πγ5#, 1...Ρε4 2.Ιδ6#, 1...Ργ6 2.Ια5#, 1...Ρε6 2.Ιδ4#.
(γ) 1.Πδ7+: 1...Ργ4 2.Πδ4#, 1...Ρε4 2.Ιδ2#, 1...Ργ6 2.Ιε5#, 1...Ρε6 2.Ιγ5#.
(δ) 1.Πβ5+: 1...Ργ4 2.Ιδ6#, 1...Ρε4 2.Ιη5#, 1...Ργ6 2.Ιδ4#, 1...Ρε6 2.Πε5#.

Τετράδυμο με θέμα Χ-διαφυγές (X-flights ή star-flight). Τέσσερα ματ με Ίππο (Ιγ5, Ιδ4, Ιδ6, Ιε5) εμφανίζονται δύο φορές. Άλλα τέσσερα ματ με Ίππο (Ια5, Ιδ2, Ιδ8, Ιη5) εμφανίζονται μία φορά. Τα τέσσερα ματ με Πύργο (Πγ5, Πδ4, Πδ6, Πε5) είναι διαφορετικά.

Πρόβλημα 63 (Havel 1937, h#2): 1.Ρδ1 Πη4 2.ε1Α Πγ4#.

Πρόβλημα 64 (Hultberg 1945, r#2): 1.Αε1 ζ2 2.Πγ2 ζε1Β#. Όχι 1.Πγ2? ζ2 και σύμφωνα με τους κανόνες του ρεφλέξ ο λευκός είναι υποχρεωμένος να δώσει ματ με 2.Αγ3#.

Πρόβλημα 65 (Kubbel 1909, +-): 1.Αγ5 (1.Αδ6? Πγ8) (i) 1...Ργ8 2.Αα7 α5 3.Ρδ1 α4 4.Ργ1 α3 5.Ρβ1 α2+ 6.Ρα1, (ii) 1...Πγ8 2.Αβ6+ Ρε8 3.Αγ7 α5 4.Ρδ1 α4 5.Ργ1 α3 6.Ρβ1 α2+ 7.Ρα1, (iii) 1...Πβ8 2.Πθ8+ Ργ7 3.Αδ6+.

Πρόβλημα 66 (Herbstmann 1950, =): 1.Πη6+ Ρβ5 2.Π:θ5+ Ργ4 3.Πθ4+ (3.Πη4+? Ρδ3 4.Πθ3+ Ρε2 5.Πη2+ Ρζ1 -+) 3...Ρδ3 (3...Ρδ5 4.Πη5+ Ρε6 5.Πθ6+ Ρ~ 6.Πθ7+) 4.Πη3+ Ρε2 5.Πθ2+ Ρζ1 6.Π:α2 Βθ7+ 7.Πθ2 Βε4+ 8.Πθη2 (8.Πηη2? Βα8) 8...Βθ4+ 9.Πθ2 Β:η3 10.Πζ2+ Ρε1 11.Πε2+ =.

Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει

Το εξώφυλλο τού How to Solve Chess Problems, του Kenneth Howard. Εκδόθηκε το 1945 και πρόκειται για βιβλίο που εισήγαγε πολλούς παίκτες στον κόσμο του καλλιτεχνικού σκακιού.

61. Kaiser G, Jung-Roland-Rätsel, 1939

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

62α. Bwee Τ, Schakend Nederland, 1976

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

62β. Ρη4 -> ε2 διάγραμμα εδώ
62γ. Ρη4 -> α6 διάγραμμα εδώ
62δ. Ρη4 -> γ8 διάγραμμα εδώ

63. Havel Μ, Ceskoslovensky Sach 1, 1937

Βοηθητικό σε 2 κινήσεις (h#2)

64. Hultberg G, 1945

Ρεφλέξ-ματ σε 2 κινήσεις (r#2)

Στα ρεφλέξ-ματ (r#n), παίζει ο λευκός και αναγκάζει τον μαύρο να τον κάνει ματ στη n κίνηση (όπως στο αντίστροφο). Επιπλέον, κάθε πλευρά είναι υποχρεωμένη να δίνει ματ αν υπάρχει ματ σε μία κίνηση.

Παράδειγμα:
Surkov A, StrateGems, 2002

r#2
Λύση: 1.Πδ3 (α) 1...Ρα2/Ρα4/Ρβ4 2.Πδ2 Ββ1#, (β) 1...Ρβ2 2.Πε1 Β:γ2#, (γ) 1...Β:δ3+ 2.Πδ2 Βζ1#.

65. Kubbel L, Rigaer Tageblatt, 1909

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

66. Herbstmann A, HM, Trud, 1950

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)

Οι λύσεις της προηγούμενης ανάρτησης

Πρόβλημα 55 (Chebanov 1982, #2)

(α) 1.Βδ8 (α) 1…Ρ:γ6 2.Ια5#, (β) 1…Ρα6 2.Ιγ5#.
(β) 1.Ια1 (α) 1…Ργ3 2.Βδ4#, (β) 1…Ρβ5 2.Ββ4#.

Πρόβλημα 56 (Doukas 1958, #2): 1.Ιζ4: 1...Ρ:ζ4 2.Βε4#, 1...Ρζ6 2.Βη7#, 1...Ρδ4 2.Βδ5#, 1...Ρ:δ6 2.Βγ7#.

Στο πρόβλημα απαντάται το θέμα Χ-διαφυγές (X-flights, λέγεται και star-flight), στο οποίο, μετά το κλειδί, ο μΡ έχει τέσσερα τετράγωνα διαφυγής στα διαγώνια γειτονικά τετράγωνα που σχηματίζουν το γράμμα ‘Χ’, εδώ δ4, δ6, ζ4, ζ6.

Πρόβλημα 57 (Lyris 1943, #3): 1.Πα2 Πα1 2.Αβ1 Π~ 3.Ιη6#. Δοκιμές: (α) 1.Α~? Π:η2! (β) 1.Πβ2/Πγ2/Πδ2/Πε2/Πζ2? Πβ1/Πγ1/Πδ1/Πε1/Πζ1!

Πρόβλημα 58 Klasinc 1974 h#2

(α) 1.Πζ3 Πγ2 2.Πζ1 Πε5#.
(β) 1.Αδ4 Αδ3 2.Αζ2 Αβ4#.
(γ) 1.Ιβ1 Ιη3 2.Ιδ2 Ιδ3#.

Πρόβλημα 59 (V. + M. Platov 1914, +-): 1.Αβ1+ Ρζ6 2.Αε4 Ρε5 3.Αθ1! ((i) 3.γ7? Α:ε4 4.γ8Β Αζ5+, (ii) 3.Αδ5? Ρδ6 4.γ7 Α:δ5 5.γ8Β Αε6+, (iii) 3.Αζ3? Ρδ6 4.γ7 Α:ζ3 5.γ8Β Αη4+, (iv) 3.Αη2? Ρδ6 4.γ7 Α:η2+ 5.Ρ:η2 Ρ:γ7) 3...Ρδ6 4.γ7 Ρ:γ7 5.Α:α8 +-.

Πρόβλημα 60 (Topcheev 1927, +-): 1.Πθ8+ Ρδ7 2.Πθ7+ Ρδ6 3.Ιζ7+ (3.Π:α7 πατ) 3...Ργ7/Ργ6 4.Ιγ5+ Ρβ6 5.Ιγ4+ Ρα6 6.Πθ6+ Ρβ7 7.Ιδ6+ Ρβ8 8.Πθ8+ Ργ7 9.Ιβ5+.

Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει

Μια σπάνια φωτογραφία που είχε δημοσιευθεί στο τεύχος 15-16 (Αύγουστος 1944) του περιοδικού «ΤΟ ΣΚΑΚΙ». Το επιτελείο των συνεργατών του. Καθήμενοι (από αριστερά): Μ. Κουτίλιν, Ζ. Καρυωτάκης, Α. Ζορμπάς, Χ. Λάμπρος. Όρθιοι (από αριστερά): Ι. Κουταλίδης, Μ. Μικρουλέας, Φ. Μαστιχιάδης, Β. Λύρης, Μ. Κόντερ και Ν. Δάμπασης.
(πηγή http://kallitexniko-skaki.blogspot.com/2009/07/blog-post.html )

55α. Chebanov N, Shahmaty v SSSR, 1982

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

55β. Ανταλλάξτε τις θέσεις των βασιλέων διάγραμμα εδώ

56. Doukas N, To Mat, 1958

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

57. Lyris V, To Skaki, 1943

Ματ σε 3 κινήσεις (#3)

58α. Klasinc M, III.n. ˝Gavrilović MT˝, 1974/76

Βοηθητικό σε 2 κινήσεις (h#2)

58β. 4Π -> 4Α διάγραμμα εδώ
58γ. 4Π -> 4Ι διάγραμμα εδώ

59. Platov V&M, Sbornik Shakmatnik Etjudov, 1914

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

60. Topcheev L, "64", 1927

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

Οι λύσεις της προηγούμενης ανάρτησης

Πρόβλημα 49 (Trčala 1901, #2): 1.Ββ2 (i) 1...Ρζ3 2.Αδ5#, (ii) 1...Ρζ5 2.Αβ1#, (iii) 1...Ρδ3 2.Ιγ5#

Πρόβλημα 50 (Cook 1858, #3)

Συνοπτική απάντηση: 1.α3 (α) 1…Ρδ6/Ργ7/δ2 2.Ιβ8(+), (β) 1..Ρβ5 2.Ιδε5+, (γ) 1…Ρδ5 2.Βε5+.

Αναλυτική απάντηση: 1.α3 (α) 1…Ρδ6 2.Ιβ8 (α1) 2…δ2 3.Βε5#, (α2) 2…Ργ5/Ρδ5 3.Βγ6#, (α3) 2…Ργ7 3.Βδ7#, (β) 1…Ργ7 2.Ιβ8 (β1) 2…δ2 3.Βδ7#, (β2) 2…Ρδ6 3.Βε5#, (γ) 1…Ρβ5 2.Ιδε5+ (γ1) 2…δ2 3.Βδ7#, (γ2) 2…Ρδ6 3.Βε5#, (δ) 1…Ρδ5 2.Βε5+ (δ1) 2…Ργ5 3.Βγ6#, (δ2) 2…Ρα5 3.Ιγ4#, (ε) 1…δ2 2.Ιβ8+ (ε1) 2…Ργ5/Ρδ5 3.Βγ6#, (ε2) 2…Ρδ6 3.Βε5#, (ε3) 2…Ργ7 3.Βδ7#.

Πρόβλημα 51 (Pechyonkin 1957, #9)

(α) 1.Ρθ2 Ρθ4 2.Ιδ4 Ρη4 3.Ιε6 Ρθ4 4.Ιη7 Ρη4 5.Ιε2 Ρθ4 6.Ιγ1 Ρη4 7.Ιδ3 Ρθ4 8.η3+ Ρη4 9.Ιε5#.
(β) 1.Ρζ2 Ρη4 2.Ρε3 Ρθ4 3.Ρδ4 Ρη4 4.Ρε5 Ρθ4 5.Ρζ6 Ρη4 6.Ρη6 Ρθ4 7.Ιθ1 Ρη4 8.Ιζ2+ Ρθ4 9.η3#.

Πρόβλημα 52 (Moutecidis 1965, s#4): 1.α8Ι Β:γ2 2.Ιβ6+ Ρβ3 3.Βγ4+ Ρα3 4.Βα2+ Β:α2#.

Πρόβλημα 53 (Duras 1908, +-): 1.Αβ4 Ρζ7 2.α4 (α) 2...Ρε6 3.α5 Ρδ5 4.α6 Ργ6 5.Αα5 +-, (β) 2...Ρε8 3.α5 Ρδ8 4.Αδ6 Ργ8 5.α6 +-.

Πρόβλημα 54 (Sehwers 1900, =): 1.Πβ5+ (1.Πθ6? Αε6! 2.Π:ε6+ Ρβ5 -+) (α) 1...Ργ6 2.Πβ6+ Ρ:β6 3.Αζ2+ Ρ~ 4.Αδ4 Β:δ4 πατ, (β) 1...Ρ:β5 2.Αζ6 Β:ζ6 πατ, (γ) 1...Ρα7 2.Αζ2+ Ρα8 3.Πβ8+ Ρ:β8 4.Αδ4 Β:δ4 πατ.

Ο Σαμουήλ-Ερρίκος Νυκτοπάτης επιλέγει

Δυο λαμπροί Έλληνες προβληματιστές, ο Βύρων Ζάππας (αριστ.) και ο Παύλος Μουτεσίδης (δεξ.).

49. Trcala S, Dom i Svet, 1901

Ματ σε 2 κινήσεις (#2)

50. Cook E, Boston Saturday Evening Gazette, 1858

Ματ σε 3 κινήσεις (#3)

51α. Pechyonkin P, T. Allunion KFS, 1957

Ματ σε 9 κινήσεις (#9)

51β. Ρθ4 αντί για Ρη4 διάγραμμα εδώ

52. Moutecidis P, Biuletyn Slaskiego O. Z. Szach, 1965

Αντίστροφο σε 4 κινήσεις (s#4)

53. Duras Ο, Deutsche Schachzeitung, 1908, Special Pr.

Παίζουν τα λευκά και κερδίζουν (+-)

54. Sehwers J, Deutsche Schachzeitung, 1900

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)

Οι λύσεις της προηγούμενης ανάρτησης

Πρόβλημα 43 (Fischman 1961, #2)

(α) 1.Βδ6 (α) 1...γδ6 2.Πγ1#, (β) 1...γ6/γ5 2.Ββ8#, (γ) 1...Π~ 2.Β:δ7#.
(β) 1.Πδ6 (α) 1...γ6/γ5 2.Π(:)γ6#, (β) 1... Π~ 2.Β:δ7#.
(γ) 1.Πθ8 (α) 1…δ6/δ5 2.Βθ3#, (β) 1…γ6/γ5 2.Ββ8#, (γ) 1…Πε8/ζ8/η8 2.Π:ε8/ζ8/η8#, (δ) 1…Π:θ8 2.Π:θ8#.

Πρόβλημα 44 (Baird 1894, #3): 1.Αδ1 (α) 1…Ρδ4 2.Βθ5 Ρ:δ3 3.Βδ5#, (β) 1…Ρδ6 2.δ4 Ργ6 3.Βε6#.

Πρόβλημα 45 (Kovačević 1973, #7): 1.Αγε4 (α) 1..η6 2.Αθη4 η5 3.Α4θ3 η4 4.Αε2 ηθ3 5.Αθ1 θ2 6.Ρζ3 Ρ:θ1 7.Ρζ2#. (β) 1…η5 2.Αθ3 η4 3.Αθ1 ηθ3 4.Αε2 θ2 5.Ρζ3 Ρ:θ1 6.Ρζ2#.

Πρόβλημα 46 (Tominić 1974, h#4)

(α) 1.Ργ5 γ7 2.Ργ6 Ρζ7 3.Ρδ7 Ρζ6 4.Ρε8 γ8Β#.
(β) 1.Ργ4 γ7 2.Ρβ4 Ργ6 3.Ρα5 γ8Π 4.Ρα6 Πα8#.

Πρόβλημα 47 (Troitzky 1923, =): 1.Ρβ4 (α) 1…Ρη8 2.Ργ5 Ρζ7 3.Ρδ6 Ρε8 4.γ5 Ρδ8 5.ζ6 ηζ6 πατ, (β) 1…δ6 2.Ρα5 Ρθ7 3.Ρβ6 δ5 4.γδ5 γδ5 5.Ργ5 Ρθ6 6.Ρ:δ5 Ρη5 7.Ρε5 =.

Πρόβλημα 48 (Rinck 1917 +-): 1.Βγ7+ Ρα8 2.Βα5+ Ρβ7 (2...Ρβ8 3.Ββ6+ (i) 3…Ρα8 4.Ιγ7#, (ii) 3…Ργ8 4.Βγ7#) 3.Ιγ5+ Ρβ8 (3…Ργ8 4.Βα8+) 4.Ββ6+ Ργ8 5.Ββ7+ Ρδ8 6.Ρδ2 ΖΖ (i) 6…Βη6/Βθ5 7.Βδ7#, (ii) Βε7 7.Ββ8#.