F. Kovác

Δίδυμα καλλιτεχνικά φινάλε του του Ούγγρου συνθέτη F. Kovác. Και στις δυο θέσεις (που διαφέρουν μόνο στη τοποθέτηση του μαύρου Ίππου) , παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία. Η λύση σε καθεμία από τις σπουδές είναι σχετικά απλή:

F. Kovác, Maroczy Memorial Tourney 1952

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)

F. Kovác, Maroczy Memorial Tourney 1952

Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)

*** Υπενθύμιση: επισκεφτείτε το υποδειγματικό (θεματικό) blog του Μανώλη Μανωλά: http://kallitexniko-skaki.blogspot.com/

Ο Γιουσούποβ για το Ανάντ - Κράμνικ

Αποσπάσματα από άρθρο του γκρανμέτρ Άρτουρ Γιουσούποβ, για το επερχόμενο ματς Ανάντ - Κράμνικ του παγκοσμίου πρωταθλημάτος.

Με πρώτη ματιά, οι διαφορές δεν θα μπορούσαν να είναι μεγαλύτερες: ο «μετρ του τακτικού παιχνιδιού» Ανάντ, αντιμετωπίζει τον «μετρ των φινάλε», τον Κράμνικ. Ο Ανάντ, ο ενθουσιώδης παίκτης από την Ινδία, βρίσκεται στο στοιχείο του σε πολύπλοκες θέσεις. Ο Ρώσος Κράμνικ προτιμά το συστηματικό στρατηγικό παιχνίδι όπου μπορεί να ελέγχει τη θέση. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά στο μοντέρνο σκάκι.

Στο σκάκι κορυφής η προετοιμασία για το άνοιγμα είναι τόσο σημαντική που μπορεί να συγκριθεί με το πλεονέκτημα του σερβίς στο τένις. Γι΄αυτό, ο παίκτης που έχει ετοιμαστεί καλύτερα και μπορεί να αιφνιδιάσει τον αντίπαλό του στο άνοιγμα, έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι ο νικητής.

Φυσικά οι κορυφαίοι σκακιστές πρέπει να κατέχουν τέλεια όλες τις φάσεις του παιχνιδιού, όχι μόνο το άνοιγμα και προσαρμόζονται στις καταστάσεις που προκύπτουν. Συνεπώς το σκάκι των καλύτερων παικτών του κόσμου γίνεται ολοένα και πιο καθολικό. Κάποιος σαν τον Ανάντ δεν θα βρεθεί σε δυσχερή θέση στο φινάλε, ούτε ο Κράμνικ θα χάσει τα νερά του στις περιπλοκές. Όμως οι διαφορές του στυλ, διατηρούν ακόμη κάποια σημασία.

Ο Ανάντ είναι επιθετικός παίκτης, υπολογίζει βαριάντες πολύ γρήγορα και ποτέ δεν θα παραβλέψει κινήσεις που του διασφαλίζουν τακτικό πλεονέκτημα. Έχει επίσης καλή στρατηγική αίσθηση και έτσι παράγει ένα συνδυασμό παιχνιδιού πρωτοβουλίας και παιχνιδιού λογικής. Τα τελευταία χρόνια βελτιώθηκε σε πολλούς τομείς, ειδικά στην αμυντική ικανότητα. Πολύ ισχυρός στη φάση του ανοίγματος, δεν διστάζει να παίζει με τα μαύρα τόσο δυναμικές βαριάντες όσο και σταθερά συστήματα.

Ο Κράμνικ εξελίχθηκε σε διαφορετική κατεύθυνση. Από την ιστορική του νίκη στο ματς του Λονδίνου εναντίον του Κασπάροβ το 2000 και μετά, επικεντρώθηκε περισσότερο στην ισχυροποίηση των δυνατών του σημείων: βαθιά γνώση του ανοίγματος, μοναδικό στρατηγικό ένστικτο, εξαιρετική τεχνική στα φινάλε. Σχεδόν όλες του οι νίκες είναι με τα λευκά κομμάτια, με τα μαύρα παίζει -πρακτικά- για την ισοπαλία. Οι περισσότερες νίκες του σημειώνονται στο φινάλε. Για τον Κράμνικ η άμεση επίθεση στη διάρκεια του μέσου της παρτίδας είναι εξαίρεση. Πολύ ισχυρός στην άμυνα.

Στον παρακάτω συγκριτικό πίνακα επιχειρώ να αριθμοποιήσω την προσωπική μου γνώμη για τη δύναμη που έχουν οι δυο αντίπαλοι σε διάφορα στοιχεία του σκακιού, με βάση όχι κάποια απόλυτη αξία, αλλά την απόδοση τους εναντίον των άλλων κορυφαίων σκακιστών του κόσμου:

Άνοιγμα: Ανάντ 9, Κράμνικ 10
Τακτικό παιχνίδι: Ανάντ 10, Κράμνικ 8
Μέτρημα βαριαντών: Ανάντ 10, Κράμνικ 9
Επίθεση: Ανάντ 10, Κράμνικ 7
Άμυνα: Ανάντ 9, Κράμνικ 9
Παιχνίδι θέσεων: Ανάντ 9, Κράμνικ 10
Στρατηγική: Ανάντ 8, Κράμνικ 9
Τεχνική στο φινάλε: Ανάντ 8, Κράμνικ 10

[Universal Event Promotion. Preview World Chess Championship. October 09, 2008]

***Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Φωτοκουίζ

Βρισκόμαστε στο 1966. Ποιός είναι ο σκακιστής που εικονίζεται στη φωτογραφία να δίνει σιμουλτανέ; στην Ελλάδα, οι παλαιότεροι σκακιστές τον θυμούνται, ίσως και να τον αναπολούν.

ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά

Ένα νέο καλοστημένο ιστολόγιο, με τίτλο «ελληνικά, σκακιστικά, πολιτικά» (στη διεύθυνση http://greekchesspolitics.wordpress.com/ ) παρουσιάστηκε στο Διαδίκτυο. Ο δημιουργός του, ο Τάκης Δρεπανιώτης, υπόσχεται ένα χώρο όπου θα γίνεται διάλογος για τα ελληνικά σκακιστικά θέματα από την ευρύτερη, «πολιτική» πλευρά τους, μακριά από μικροπολιτικά σχόλια, προσωπικές αντεγκλήσεις, και -ζουμερά ή μη- κουτσομπολιά. Ελπίζω ότι με τις επισκέψεις σας και τις παρεμβάσεις σας (με σχόλια και -γιατί όχι- με άρθρα σας) θα βοηθήσατε στο στόχο αυτό.

Σε φιλικές συζητήσεις, ο ιστολόγος παραπονιέται συχνά ότι «στο σκακιστικό χώρο του χρεώνουν ακόμη και το προπατορικό αμάρτημα» -όχι παράξενο αφού βρίσκεται στο σκάκι ...περίπου από την εποχή εκείνη (για την ακρίβεια από τη μεταπολίτευση και μετά), αποκομίζοντας και το ανάλογο μερίδιο από συμπάθειες και αντιπάθειες στο χώρο.
Διεθνής διαιτητής και ομοσπονδιακός μετρ από το 1980, εισήγαγε το σύστημα αξιολόγησης (Έλο) στην Ελλάδα (οι πρώτοι πίνακες βγήκαν με μολύβι, χαρτί και αριθμομηχανάκι), έγραψε και μετάφρασε πολλά σκακιστικά θέματα, είχε την έμπνευση να διεκδικήσουμε τις Σκακιστικές Ολυμπιάδες και συμμετείχε μετά στις οργανωτικές επιτροπές τους, οργάνωσε (ως Έφορος Αγώνων της ΕΣΟ) το πρώτο διεθνές τουρνουά με ελβετικό σύστημα, και ασχολήθηκε οργανωτικά και διοικητικά με το σκάκι από πολλές και διάφορες θέσεις (διετέλεσε πρόεδρος του ΣO Καλλιθέας 1982-2007).

From London to Elista

Το «From London to Elista» των Evgeny Bareev και Ilya Levitov, που εκδόθηκε το περασμένο έτος από το New in Chess, κέρδισε τον τίτλο του βιβλίου της χρονιάς (2008) που απονέμεται από την Αγγλική Σκακιστική Ομοσπονδία. Περιγράφει τρία ματς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που έπαιξε ο Vladimir Kramnik: εναντίον του Kasparov το 2000, του Leko το 2004 και του Topalov το 2006.
Τα άλλα βιβλία που ήταν υποψήφια για τη διάκριση: 222 Opening Traps των Muller και Knaak (Edition Olms), Secret Notes των Bronstein και Voronkov (Edition Olms) και True Lies in Chess του Comas (Quality Chess).

Ο Evgeny Bareev ήταν αναλυτής του Kramnik στα ματς του 2000 και του 2004 και μίλησε πολύ με το δημοσιογράφο Ilya Levitov για το ματς της Ελίστα, του 2006. Σε όλα τα καλά βιβλία υπάρχει μια ενότητα που ξεχωρίζει (στα μέτρια βιβλία δεν ξεχωρίζει τίποτα!). Εδώ, το καλύτερο μέρος είναι το πρώτο, αυτό που αφορά το ματς Kramnik - Kasparov, το 2000 στο Λονδίνο. Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν ήδη αρκετές εκδόσεις για την αναμέτρηση αυτή. Όμως ο Bareev, ως βασικό μέλος της ομάδας των αναλυτών του Kramnik, μπορεί να δώσει την ιδιαίτερη άποψη των αγωνιστικών και ψυχολογικών λεπτομερειών του ματς. Οι δυο συγγραφείς εμβαθύνουν στις ψυχολογικές ιδιαιτερότητες των αναμετρήσεων για το παγκόσμιο πρωτάθλημα και εισχωρούν, όσο μπορούν, στο νου του Kramnik.


Φυσικά, αυτό που έκανε το ματς του Λονδίνου τόσο δραματικό, δεν ήταν η επικράτηση του Kramnik, αλλά η ήττα του Kasparov, του μεγάλου φαβορί, του καλύτερου σκακιστή του κόσμου. Οι θεατές υποστήριζαν στην μεγάλη τους πλειονότητα τον Kasparov, το παιχνίδι του οποίου ενθουσίαζε τους φίλους του σκακιού, σε αντίθεση με το σφιχτό και στεγνό στυλ του Vladimir Kramnik που δεν είχε πολλούς θαυμαστές. Ο Kramnik έπαιζε με μεγάλη σιγουριά την «Άμυνα Βερολίνου» της Ισπανικής και ο Kasparov όχι μόνο αδυνατούσε να βρει αντίδοτο αλλά υπέπεπτε σε πολλά τακτικά λάθη. Αλλά γιατί; Ο Kasparov από το 1984 και μετά ήταν αδιαφιλονίκητα ο καλύτερος σκακιστής της εποχής του και ίσως όλων των εποχών.

Η κατάθεση του Bareev είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα: περιγράφει με ενάργεια την προετοιμασία, τον καταμερισμό της δουλειάς στην ομάδα των αναλυτών, την ατμόσφαιρα και πως ο Kramnik άλλαξε τελείως πριν από το ματς: έχασε βάρος, σταμάτησε το κάπνισμα, γυμνάστηκε, δούλεψε πολύ στον ψυχολογικό τομέα και είχε μοναδικό στόχο να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο Kramnik (σελ. 30):

Ήξερα πως ο Kasparov με σεβόταν ως σκακιστή και πως καταλάβαινε περίφημα πως ήμουν για αυτόν ο δυσκολότερος αντίπαλος τη δεδομένη χρονική στιγμή. Φοβόταν την ήττα, όπως είναι άλλωστε φυσικό, αλλά από την άλλη μεριά, ήμουν ο τελευταίος παίκτης στον οποίο δεν είχε επιδείξει σαφή ανωτερότητα: είχε επικρατήσει πολλές φορές του Karpov, είχε κερδίσει τον Anand και τον Short και διέλυε σχεδόν πάντοτε τον Shirov. Αν κέρδιζε και εμένα στο ματς, η καριέρα του θα είχε ολοκληρωθεί. Οι φιλοδοξίες του, καθώς και η επιθυμία του να «ξεκαθαρίσει τις τελευταίες λεπτομέρειες της καριέρας του» συνδυάστηκαν με τον φόβο του να με αντιμετωπίσει.


Το δεύτερο μέρος του βιβλίου καταπιάνεται με το ματς Kramnik - Leko (Ελβετία, 2004). Ο Topalov, στο δικό του βιβλίο, το είχε χαρακτηρίσει ως «ένα από τα πιο ανιαρά ματς της ιστορίας». Οι Bareev και Levitov αποδεικνύουν πως η άποψη του Topalov είναι τουλάχιστον υπεραπλουστευμένη.
Για τον Kramnik και την ομάδα του, παρόλο που η αναμέτρηση είχε θετική κατάληξη, το ματς ήταν ένας εφιάλτης. O Kramnik ήταν τελείως διαφορετικός άνθρωπος από το 2000. Η προετοιμασία του ήταν πολύ πρόχειρη και στα τουρνουά που είχαν προηγηθεί είχε μετριότατη απόδοση. Ο αναγνώστης δεν νιώθει την ίδια ένταση όπως στις σελίδες που προηγούνται στο βιβλίο. Λογικό βέβαια, αν σκεφτεί κανείς πως ο Leko δεν είναι Kasparov. Οι Bareev και Levitov αφηγούνται με λιγότερο πάθος τα τεκταινόμενα του ματς του 2004. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μορφή διαλογικών συζητήσεων ανάμεσα στους δυο συγγραφείς και αποκομίζει κανείς την εντύπωση πως ο Levitov, εισερχόμενος σε θέματα που άπτονται της γενικότερης φιλοσοφίας του σκακιού, μάλλον «κάνει κακό» στη ροή του υλικού. Θα ήταν καλύτερα να έγραφε μόνο ο Bareev!


Το τρίτο μέρος εξιστορεί το ματς του 2006, στην Ελίστα, όπου ο Kramnik κέρδισε τον Topalov. Τα πράγματα διαφέρουν, γιατί στην αναμέτρηση αυτή ο Bareev δεν ήταν μέλος της αναλυτικής ομάδας του Kramnik. Όμως παρακολούθησε το ματς από κοντά και ανέλυσε όλες τις παρτίδες διεξοδικά. Στο From London to Elista φυσικά δίνεται έκταση στο toiletgate και -όπως στο βουλγαρικό βιβλίο- υπάρχει αρκετή μεροληπτικότητα από τους συγγραφείς. Ο Danailov περιγράφεται ως «άνθρωπος-σκάνδαλο» και ο Topalov ως ρομπότ που «δεν τον είδε κανείς ποτέ με γυναίκα». Η αξιοπιστία του βιβλίου μειώνεται, αλλά ίσως είναι αρκετά νωρίς για να δει κανείς τα γεγονότα της Ελίστα με ψύχραιμη ιστορική ματιά.

Παρόλα αυτά οι Bareev και Levitov έχουν πολλές στιγμές στο τρίτο μέρος του βιβλίου που βλέπουν την ιστορία του ματς Kramnik - Topalov της Ελίστα με οξυδέρκεια και ευρηματικότητα. Ο Kramnik περιγράφεται ως αυτό που είναι: ένας εκπληκτικός στρατηγικός παίκτης με σπουδαία διορατικότητα, σιδερένια θέληση, ψυχικά χαρίσματα αλλά και με αδυναμίες και τρωτά σημεία. Εκεί που ο Topalov και η βουλγαρική ομάδα υποστηρίζουν ότι έγιναν θύματα των περιστάσεων, ο Kramnik εμφανίζεται στο βιβλίο να παλεύει πρώτα από όλα με τον ίδιο του τον εαυτό.

***Το «From London to Elista» στο Amazon
***Τα στοιχεία της ανάρτησης βασίστηκαν κατά μεγάλο μέρος σε άρθρο του Arne Moll στο ChessVibes

Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Συλλόγων

Ο Gata Kamsky ανήκει στο δυναμικό του συλλόγου Ural Sverdlovskaya και είναι ένας από τους πολλούς GM κορυφής που θα αγωνιστούν στην Χαλκιδική.

82 σύλλογοι (64 στους άνδρες και 18 στις γυναίκες) θα λάβουν μέρος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Συλλόγων 2008 (European Club Cup 2008) που θα διεξαχθεί στην Καλλιθέα της Χαλκιδικής κατά το χρονικό διάστημα 16 έως 24 Οκτωβρίου.
Συμμετέχουν πάνω από 600 σκακιστές και σκακίστριες και σύμφωνα με τον τελευταίο κατάλογο Έλο της FIDE θα αγωνιστούν 23 παίκτες με Έλο μεγαλύτερο του 2700, 60 παίκτες με Έλο μεγαλύτερο του 2600 και 30 παίκτριες με Έλο μεγαλύτερο του 2400.

Μερικές ενδεικτικές συμμετοχές:
Teimour Radjabov, Alexander Grischuk, Gata Kamsky (Ural Sverdlovskaya), Alexander Morozevich (Bosna Sarajevo), Rafael Vaganian (Bank King), Peter Svidler (OSG Baden-Baden e.V.), Boris Gelfand (MIKA Chess Club), Vassily Ivanchuk (TPS Saransk).

Την πλήρη διαδικτυακή κάλυψη της διοργάνωσης έχει αναλάβει το Chessdom.
Ηλεκτρονική διεύθυνση: http://ecc2008.chessdom.com/
Κατάλογος συμμετοχών: http://ecc2008.chessdom.com/clubs-open/

Πρώτη η Rybka

Το πρόγραμμα Rybka κέρδισε το 16ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιστικών Υπολογιστών που διοργανώθηκε στο Πεκίνο, ένα βαθμό μπροστά από το βρετανικό Hiarcs. Στην τρίτη θέση το ισραηλινό πρόγραμμα Junior: 1. Rybka 8.0 2. Hiarcs 7.0 3. Junior 6.0 4. Cluster Toga 5.5 5. Shredder 4.5. κ.λ.π.

Η νίκη της Rybka ήταν αναμενόμενη, αφού το πρόγραμμα κυριαρχεί στις λίστες Έλο των υπολογιστών και γιατί έτρεχε σε πανίσχυρο hardware. H Rybka 3, δημιούργημα του Ούγγρου Vasik Rajlich, παρουσιάστηκε από την ChessBase τον περασμένο Ιούλιο. Η απόδοση του Hiarcs, του αρχαιότερου προγραμμάτος της διοργάνωσης ήταν εντυπωσιακή. Στον τελευταίο γύρο το Hiarcs κέρδισε το γερμανικό Shredder, το οποίο στο παρελθόν έχει κερδίσει πολλά παγκόσμια πρωταθλήματα. Το ισραηλινό Junior, επίσης παγκόσμιος πρωταθλητής παλαιότερα, βρέθηκε στην τρίτη θέση, ένα βαθμό πίσω από το Hiarcs.
Πληροφορίες που αναφέρουν ότι τα προγράμματα ζητούσαν στην τουαλέτα την βοήθεια των Τοπάλοβ και Κράμνικ, ελέγχονται ως ανακριβείς.

To hardware που χρησιμοποιήθηκε από το κάθε πρόγραμμα:
Rybka USA Cluster, 40 cores 3.5 4 5.0 4.50
Hiarcs GBR Intel Skulltrail, 8 x 4Ghz 3.5 4 3.0 2.50
Sjeng BEL Intel Core 2, 4 x 2.8Ghz 2.5 4 4.0 2.00
Junior ISR Intel Dunnington, 12 x 2.67Ghz 2.5 3 3.0 2.50
The Baron NLD AMD Opteron 270, 4 x 2Ghz 2.0 4 7.0 1.75
Jonny GER Cluster, 16 cores 1.0 4 12.0 2.50
Cluster Toga GER 24 cores 1.0 3 9.5 3.50
Shredder GER Intel Core 2, 8 x 3.16Ghz 1.0 3 8.0 2.25
Falcon ISR Intel Core 2, 2 x 2.1Ghz 1.0 3 6.0 0.00
Mobile Chess CHN Nokia 6120c 0.0 4 9.0 0.00

Rybka - Hiarcs, Beijing 2008 (Sicilian, B32)
1. e4 c5 2. Nf3 Nc6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 e5 5. Nb5 d6 6. N1c3 a6 7. Na3 Rb8 8.Nc4 Nf6 9. Bg5 b5 10. Bxf6 Qxf6 11. Ne3 Be7 12. a4 bxa4 13. Rxa4 Rxb2 14. Ncd5 Qg6 15. Bxa6 Bd7 16. Nc7+ Kd8 17. Qa1 Rb8 18. Bb5 Bg5 19. Ned5 Ne7 20. O-O Nxd5 21. Nxd5 Bxb5 22. Ra8 Rxa8 23. Qxa8+ Kd7 24. Qb7+ Ke6 25. Nc7+ Kf6 26. Nxb5 Qh5 27. Nxd6 Rf8 28. Nf5 Kg6 29. Qb6+ Bf6 30. Ne7+ Kh6 31. f3 Qg5 32. Nf5+ Kg6

33.f4 exf4 34. h4 Qg4 35. Qd6 1-0. Μπορείτε να δείτε την παρτίδα εδώ

Επίσημο site: http://www.grappa.univ-lille3.fr/icga/
Όλες οι παρτίδες σε pgn: http://www.chessbase.com/news/2008/games/wccc08.pgn

Η Ρουλέτα

Μέρες του 1983. Φωτογραφία από το ματς των διεκδικητών Σμίσλοβ-Χίμπνερ 5-5 που κρίθηκε στην μπίλια του καζίνο του Φέλντεν. Τα αυστριακά (κρατικά) καζίνο ήταν τη δεκαετία του 1980 μεγάλοι σκακιστικοί χορηγοί.

Δίπλα στο Σμίσλοβ κάθεται ο Κάζιτς, κορυφαίος διαιτητής της εποχής, η κυρία πίσω τους είναι η Γκερτρούντε Βάγκνερ, πρόεδρος της Αυστριακής ομοσπονδίας και ισχυρή σκακιστική παράγοντας της εποχής και ο τύπος με τα γυαλιά πάνω και δίπλα από τον γκρουπιέρη είναι ένας Κουρτ Γιούνγκβιρτ, Αυστριακός, τότε αντιπρόεδρος της FIDE και πολιτικό alpha-animal της Στυρίας. Ο Χίμπνερ δεν διακρίνεται πουθενά. Θεώρησε παρωδία την διαδικασία και δεν παραβρέθηκε...

Ο Σμίσλοβ και ο Χίμπνερ αναδείχτηκαν ισόπαλοι 5-5 κατά τη κανονική διάρκεια του ματς και 2-2 στις 4 παρτίδες του tie-break (συνολικό σκορ 7-7). Έτσι, ο νικητής θα κρινόταν στην μπίλια. Στο πρώτο γύρισμα η μπίλια σταμάτησε στο μηδέν, ενώ στο δεύτερο γύρισμα ήρθε το χρώμα που είχε επιλέξει ο Σμίσλοβ, ο οποίος με αυτόν τον τρόπο προκρίθηκε στα ημιτελικά.

***Δείτε άρθρο του Robert Byrne στους N.Y. Times (Μάιος 1983)
***Ευχαριστώ τον Τάκη Δρεπανιώτη για τη φωτογραφία και τα στοιχεία.

*** Νέα πρωτότυπα και αντικειμενικά κριτήρια άρσης ισοβαθμίας!
Σχετικά με τα κριτήρια άρσης ισοβαθμίας στο WWCC 2008 :

Νομίζω ότι πρέπει να κινηθούμε μεταξύ δύο σταθερών σημείων. Το ένα είναι το ανελαστικό χρονοδιάγραμμα του τουρνουά, και το άλλο η ανάγκη επιλογής για την άρση των ισοβαθμιών όσο πιο «σκακιστικών» κριτηρίων γίνεται.

Το πρώτο σταθερό σημείο δεν επιτρέπει στους παίκτες να παίζουν εσαεί, τουλάχιστον όχι να παίζουν εσαεί με «κανονικό» χρόνο. Μπορεί να οδηγηθούμε σε τραγελάφους όπως στο ΚΚ1 του 1984, στο οποίο, μετά από πέντε μήνες και 48 παρτίδες, δεν είχε βγει ακόμα νικητής, και αν δεν είχε, προεδρικώ δικαιώματι, διακοπεί, ποιος ξέρει μετά από πόσο χρόνο και στις πόσες παρτίδες θα έληγε.

Το δεύτερο σταθερό σημείο προκρίνει κριτήρια που έχουν να κάνουν με την άμεση σύγκριση της δυναμικότητας των παικτών τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο διεξαγωγής των αγώνων. Αντίθετα, δεν προκρίνει κριτήρια που ευνοούν π.χ. τον μικρότερης ηλικίας ή χαμηλότερου Έλο (πάλι αυτό!) παίκτη, καθώς και κριτήρια που έχουν να κάνουν με τη στεγνή τύχη, όπως έγινε στο ματς Σμύσλοβ – Χύμπνερ το 1983, στο οποίο, στην εφαρμογή του κριτηρίου ισοβαθμίας, έχασε ο μαύρος, όμως δεν κέρδισε ο λευκός, αλλά ο ...κόκκινος, και μάλιστα με τη δεύτερη, αφού στην πρώτη η μπίλια έκατσε στο ζερό!

Πλάκα πλάκα, ειδικά σε ένα τουρνουά νοκ άουτ, δύσκολα μπορεί να επινοήσει κανείς αντικειμενικότερα, ή μάλλον περισσότερο αδιάβλητα, κριτήρια από τα μπλιτς και τον ξαφνικό θάνατο ή παραλλαγές ή συνδυασμούς αυτών. ‘Οποιος προκριθεί, κέρδισε τον άλλον σε απευθείας αναμέτρηση, έστω και με μειωμένο χρόνο. Αυτή δεν είναι η πεμπτουσία του νοκ άουτ;

Επιπρόσθετα, και ανεξάρτητα από τα κριτήρια άρσης ισοβαθμίας, για τουρνουά νοκ άουτ μιλάμε πάντα, έχει συζητηθεί η πρόβλεψη ρεπασάζ ή αποκλεισμού στα δύο ή τρία χαμένα ματς, όμως αν είναι έτσι γιατί δεν το κάνουμε κατευθείαν ελβετικό σε ίσο αριθμό γύρων με το νοκ άουτ, χώρια ότι αμφιβάλλω αν θα επηρεαζόταν η ανάδειξη του τελικού νικητή, που είναι και το ζητούμενο.

Από την πλευρά μου, και επειδή σοφόν το σαφές, πού να κάθεσαι τώρα να βγάζεις μπούχολτς και προοδευτικές βαθμολογίες και πολυώνυμα Λαγκράνζ, έρχομαι να εμφυσήσω νέα πνοή στους μυκτήρες του θνησιγενούς σώματος των κριτηρίων ισοβαθμίας προτείνοντας δύο απλά κριτήρια που μπορούν να εφαρμοστούν όχι μόνο σε νοκ άουτ, αλλά και σε πουλ, και σε ελβετικά, και επίσης αν οι ισοβαθμούντες είναι όχι μόνο δύο, αλλά περισσότεροι :

- Αν όλοι ή οι περισσότεροι ισοβαθμούντες είναι μέχρι 12 ετών, κάποιο παιχνίδι αυλής, ας πούμε το πέτρα – ψαλίδι – χαρτί.
- Αν όλοι ή οι περισσότεροι ισοβαθμούντες είναι άνω των 12 ετών, κάποιο στρατηγικό παιχνίδι, ας πούμε το γιαμ.

Σκηνικό : να ισοβαθμούν, λέει, δύο ομάδες στην κανονική διάρκεια της Α΄ Εθνικής, και στο μπαράζ, στον ίδιο χώρο, με τις ίδιες συνθέσεις, να κουδουνίζουν τα ζάρια και να πέφτουν σε πεντάδες πάνω σε 12, 14, 20, ποιος ξέρει πόσες σκακιέρες θα ισχύουν τότε... «Και, ναι, αγαπητοί τηλεθεατές, ο ακαταγώνιστος Φισερόπουλος στην πρώτη προνηπιακή σκακιέρα πετυχαίνει φουλ του πέντε και περνάει μπροστά στο σκορ! Ο «Βουκεφάλας» ένα μόλις βήμα από την επικράτηση επί του «Καστρόπυργου» και από την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου που γενναιόδωρα αθλοθέτησαν οι χορηγοί που βλέπετε στη γιγαντοαφίσσα της διοργάνωσης στο φόντο! Η αδρεναλίνη στα ύψη, αγαπητοί τηλεθεατές» :-)

«Καλοπροαίρετος», 2 Σεπτεμβρίου 2008
http://skakistiko.blogspot.com/2008/08/blog-post_16.html

World Mind Sport Games

Άποψη της αίθουσας αγώνων όπου διεξάγονται οι αγώνες μπλιτς. Τη φωτογραφία έστειλε ο Στράτος Γρίβας.

Συνεχίζονται στο Πεκίνο τα World Mind Sport Games. Στο ατομικό μπλιτς ο Χρίστος Μπανίκας κατέλαβε την δεύτερη θέση στα προκριματικά (ανάμεσα σε 32 συμμετέχοντες), προκρίθηκε στα ημιτελικά και έτσι θα αγωνιστεί σήμερα το πρωί με στόχο την κατάκτηση ενός μεταλλίου.

Οι 10 πρώτοι άνδρες:
1 GM Paragua Mark PHI 2526 8,5
2 GM Banikas Hristos GRE 2572 8,0
3 IM Kravtsiv Martyn UKR 2549 8,0
4 GM Drozdovskij Yuri UKR 2587 8,0
5 GM Gurevich Mikhail TUR 2634 7,5
6 GM Korobov Anton UKR 2605 7,0
7 GM Akobian Varuzhan USA 2606 6,5
8 GM Le Quang Liem VIE 2583 6,5
9 GM Wang Hao CHN 2696 6,5
10 GM Balogh Csaba HUN 2616 6,5

Οι 10 πρώτες γυναίκες:
1 WGM Hou Yifan CHN 2578 9,5
2 GM Kosteniuk Alexandra RUS 2525 8,5
3 GM Zhao Xue CHN 2518 7,5
4 GM Stefanova Antoaneta BUL 2548 7,5
5 WGM Huang Qian CHN 2430 7,5
6 WGM Li Ruofan SIN 2426 7,0
7 IM Tania Sachdev IND 2425 7,0
8 IM Houska Jovanka ENG 2399 7,0
9 IM Harika Dronavalli IND 2461 7,0
10 GM Xu Yuhua CHN 2477 7,0

Paragua 2526 - Banikas 2572, Beijing 2008 (Blitz, Sicilian B53)
1. e4 c5 2. Nf3 d6 3. d4 cxd4 4. Qxd4 Nc6 5. Bb5 Bd7 6. Bxc6 Bxc6 7.Nc3 Nf6 8. Bg5 e6 9. O-O-O Be7 10. Qd3 O-O 11. Nd4 Qa5 12. f4 Rfe8 13.Kb1 h6 14. h4 Rac8 15. Qe2 a6 16. Nxc6 Rxc6 17. e5 dxe5 18. fxe5 Nd5 19. Nxd5 exd5 20. Bd2 Qc7 21. Rhf1 Bf6 22. Bf4 Bxe5 23. Rxd5 Rce6 24.Bxe5 Rxe5 25. Rxe5 Rxe5 26. Qd3 Qe7 27. a3 Qxh4 28. Ka2 Qe7 29. a4 Qe6+ 30. b3 Qd5 31. Qc3 g6 32. Qc8+ Kg7 33. Qc3 Kg8 34. Qc8+ Kh7 35.Qc7 Rf5 36. Rxf5 Qxf5 37. Kb2 Qd5 38. g3 g5 39. a5 h5 40. c4 Qd2+ 41.Ka3 Kg6 42. Ka4 Qg2 43. Qd6+ f6 44. Qd3+ Kh6 45. Qf5 Qc6+ 46. Kb4 Kg7 47. Qd3 h4 48. gxh4 gxh4 49. Qd4 Qh1 50. Qg4+ Kf7 51. Qh5+ Ke6 52.Qe2+ Kf5 53. Qd3+ Qe4 54. Qh3+ Kg5 55. Qd7 f5 56. Qd8+ Kg4 57. Qg8+ Kf3 58. Kc5 h3 59. Qh7 Kg2 60. Qg6+ Qg4 61. Qf7 h2 62. Qxb7+ Qf3 63.Qg7+ Qg3 64. Qb7+ Kg1 65. Kd4 0-1. Μπορείτε να δείτε την παρτίδα εδώ

Επίσημη ιστοσελίδα: http://www.2008wmsg.org/
Δημοσιογραφική κάλυψη: http://www.chessdom.com/


Η Iryna Zenyuk και ο Varuzhan Akobian στο Πεκίνο. Από την ανάρτηση «Arrival in China» στο blog της Jennifer Shahade http://main.uschess.org/content/view/8775/343/

Αλλαγές στο νόμο για τα κίνητρα

"The chess players" - (1958) - by Henry Schwartz

Ο αναγνώστης του blog «Παπινιανός», ο οποίος είναι νομικός, μας ενημερώνει για μια σημαντική εξέλιξη, που αλλάζει ριζικά τα δεδομένα στο νεανικό σκάκι. Αφορά το νέο νόμο για τα κίνητρα στα αθλήματα:

Την 30ή Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε η ψήφιση από την Βουλή του νέου νόμου για τα κίνητρα στους αθλητές και οδεύει προς το Εθνικό Τυπογραφείο. Οι αλλαγές που έγιναν αφορούν άμεσα το σκάκι, καθώς καταργήθηκε το άρθρο 26 του ν. 2009/2002, το οποίο έδινε στους σκακιστές/σκακίστριες τα προνόμια που όλοι ξέρουμε.

Έτσι το σκάκι υπάγεται στις γενικές πλέον διατάξεις των προνομίων που ισχύουν και για τα άλλα αθλήματα. Οι διαφορές σε σχέση με το παρελθόν είναι ριζικές. Δεν θα αναφερθώ στα ποσοστά εισαγωγής στα ΤΕΦΑΑ θεωρώντας ότι δεν ενδιαφέρουν (ιδιαίτερα) τους σκακιστές. Σε κάθε περίπτωση το κείμενο του νόμου μπορεί να βρεθεί εδώ

Πρέπει να σημειώσω ότι δεν υπήρξε καμία συζήτηση στον σκακιστικό χώρο – πέρα από τον αφορισμό κάποιων «να καταργηθούν τα μόρια που καταστρέφουν το σκάκι», ούτε και κάποια – φανερή τουλάχιστον σε εμάς τους απέξω – παρέμβαση της ΕΣΟ κατά την συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου.

Σχολιάζοντας τις αλλαγές πρέπει να επισημανθεί ότι, ενώ μέχρι τώρα τα κίνητρα ακολουθούσαν την αρχή the winner takes all, τώρα περισσότεροι παίρνουν πολύ λιγότερα. Ενδεικτικά πριμοδοτείται με 10% ο πρώτος/η, 8% ο δεύτερος/η και 7% ο τρίτος/η, των κατηγοριών παίδων – κορασίδων, εφήβων – νεανίδων του πανελλήνιου πρωταθλήματος για οποιαδήποτε σχολή ΑΕΙ ή ΤΕΙ.

Επίσης με 10% πριμοδοτείται η πρώτη θέση σε πανελλήνιους σχολικούς – μαθητικούς αγώνες. Αυτό έχει δύο συνέπειες: φαντάζομαι ότι η ΕΣΟ φέτος θα διοργανώσει σχολικά για τους μαθητές Λυκείου, καθώς πέρσι δεν υπήρχαν. Και δεύτερον έχουν τύχες και οι μπλιτσαδόροι (!), καθώς το σχολικό, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, είναι μπλιτς.

Προϋπόθεση για τον υπολογισμό της πριμοδότησης είναι να επιτευχθεί η διάκριση κατά την διάρκεια των τεσσάρων (4) τελευταίων ετών πριν από το ακαδημαϊκό έτος για το οποίο ο αθλητής υποβάλλει αίτηση εισαγωγής. Δηλαδή και οι 15χρονοι που πηγαίνουν τρίτη γυμνασίου έχουν πλέον τύχες για πριμοδότηση.

Στο νόμο υπάρχουν επίσης πριμοδοτήσεις για πανευρωπαϊκά, παγκόσμια κλπ. καθώς επίσης και για τα ομαδικά αθλήματα. Εδώ είναι ένα ερώτημα κατά πόσο το σκάκι είναι ατομικό ή ομαδικό άθλημα.

Κλείνοντας αυτό το σύντομο ενημερωτικό σημείωμα, καταλαβαίνουμε πλέον ότι αλλάζουν τα δεδομένα στο νεανικό σκάκι, καθώς πλέον περισσότεροι έχουν τύχες για την πριμοδότηση, η οποία όμως δεν σημαίνει πια σίγουρη εισαγωγή στη σχολή που θέλει κάποιος. Μέχρι τώρα ο πρώτος/η και μόνο, εφόσον έπιανε τη βάση, εισαγόταν σε όποια σχολή ήθελε. Τώρα το 10% σημαίνει απλώς ένα επιπλέον credit που μπορεί να βοηθήσει κάποιον/α να μπει στη σχολή που θέλει ή στην πόλη που θέλει, με την προϋπόθεση όμως ότι έχει γράψει καλά.

Συνέντευξη Ανάντ στο Spiegel

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη που έδωσε ο παγκόσμιος πρωταθλητής Βισβανάθαν Ανάντ στο γερμανικό περιοδικό Spiegel με βασικό θέμα το ματς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που αρχίζει σε 10 ημέρες στη Γερμανία. Ο Ινδός σκακιστής μιλάει επίσης για τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, για τα συναισθήματα στο σκάκι, για τη συνάντησή του με το μυθικό Μπόμπι Φίσερ.

Spiegel: Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα θα κριθεί σε δώδεκα παρτίδες, με ενδεχόμενη παράταση σε περίπτωση ισοπαλίας. Γνωρίζετε τον Κράμνικ εδώ και δεκαεννέα χρόνια. Μπορεί να σας αιφνιδιάσει;
Ανάντ: Παίζουμε στις ίδιες διοργανώσεις από το 1993. Όμως υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο να γνωρίζεις κάποιον και στο να καταλαβαίνεις κάποιον. Τα τελευταία 20 χρόνια ο Κράμνικ έπαιξε μερικές χιλιάδες παρτίδες. Αν μου δείξετε μια θέση από αυτές τις παρτίδες κατά 90% θα σας πω από που προέρχεται. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως τον καταλαβαίνω πλήρως. Πράγματι περιμένω να με αιφνιδιάσει. Και αντιστρόφως, βεβαίως.

Spiegel: Πώς ετοιμαστήκατε για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα;
Ανάντ: Μελετώ το παιχνίδι του Κράμνικ από το τέλος Απριλίου, ως και 10 ώρες την ημέρα, στο υπόγειο του σπιτιού μου, όπου βρίσκεται το γραφείο μου. Προσπαθώ να εξουδετερώσω τις θέσεις στις οποίες ο Κράμνικ είναι ισχυρός. Οπωσδήποτε το ίδιο κάνει και αυτός, στη δική του προετοιμασία, το οποίο φυσικά παίρνω υπόψην μου. Σε κάθε περίπτωση, ο καθένας εργάζεται για μήνες με εργαλείο τον ηλεκτρονικό υπολογιστή προσπαθώντας να βρει νέους δρόμους.

Spiegel: Οι υπολογιστές γίνονται όλο και πιο απαραίτητοι. Έχει γίνει το σκάκι παιχνίδι προετοιμασίας - όποιος είναι καλύτερα προετοιμασμένος κερδίζει;
Ανάντ: Έτσι ήταν πάντα τα πράγματα. Σήμερα αναλύουμε τις παρτίδες μας με το κομπιούτερ, τον 16ο αιώνα το έκαναν στη σκακιέρα. Αυτή είναι η διαφορά. Η προετοιμασία για τα παγκόσμια πρωταθλήματα ήταν πάντα ένας ανταγωνισμός οπλοστασίου, στα παλιά χρόνια με τα βιβλία, αργότερα με τους αναλυτές, σήμερα με τους υπολογιστές.

Spiegel: Αν όμως το σκάκι γίνει παιχνίδι ηλεκτρονικών υπολογιστών και κάθε κίνηση έχει υπολογιστεί εκ των προτέρων από τη μηχανή, τότε ο άνθρωπος δεν θα κουνά απλώς τα κομμάτια και κάθε παρτίδα θα λήγει ισόπαλη;
Ανάντ: Όχι. Στην πραγματικότητα ήμουν πάντα απαισιόδοξος. Δέκα χρόνια πριν είχα δηλώσει πως το 2010 θα είναι το τέλος, το σκάκι θα έχει εξαντληθεί. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια, το σκάκι δεν θα πεθάνει τόσο γρήγορα. Υπάρχουν ακόμα αρκετοί χώροι που δεν έχουμε εισέλθει. Θα γίνει αυτό το 2015; δεν νομίζω. Για κάθε πόρτα που κλείνουν οι υπολογιστές, ανοίγει μια καινούργια.

Spiegel: Τι εννοείτε με την τελευταία σας πρόταση;
Ανάντ: Πριν είκοσι χρόνια εργαζόμασταν σε τομείς του σκακιού που δεν αγγίζουμε σήμερα εξαιτίας των υπολογιστών. Πολλές φορές μπλοφάραμε στις παρτίδες μας, αλλά σήμερα οι αντίπαλοί μας αναλύουν τις θέσεις με τους υπολογιστές και βρίσκουν σε δέκατα του δευτερολέπτου τι πηγαίναμε να κάνουμε. Τα κομπιούτερ δεν πέφτουν σε παγίδες. Από την άλλη μεριά μπορούμε να προετοιμαστούμε πιο σύνθετα. Τα τελευταία χρόνια παίχτηκαν θεαματικές παρτίδες που δεν θα μπορούσαν να παιχτούν χωρίς τη βοήθεια του υπολογιστή, στην προετοιμασία. Δεν θα σκεφτόμαστε ποτέ από μόνοι μας κάποιες κινήσεις. Μοιάζει κάπως με την αστροφυσική: η δουλειά των επιστημόνων δεν είναι τόσο ρομαντική όσο παλιά, αλλά ποτέ δεν θα προχωρούσαν τόσο με χαρτί και μολύβι.

Spiegel: Ποιός ο ρόλος των συναισθημάτων;
Ανάντ: Αποφασιστικός. Η στιγμή που συνειδητοποιείς πως έκανες κάποιο λάθος είναι η πιο στενάχωρη που μπορείτε να φανταστείτε. Πρέπει όμως να προσπαθείς να ελέγχεις την εξωτερίκευση των συναισθημάτων σου. Το σκάκι είναι μια μορφή υποκριτικής. Αν ο αντίπαλός σου αντιληφθεί αβεβαιότητα, δυσφορία ή δυσθυμία, ενισχύεται η αυτοπεποίθησή του. Θα αποκτήσει πλεονέκτημα από την αδυναμία σου. Η σιγουριά είναι πολύ σπουδαία - ακόμα και η προσποίηση της σιγουριάς. Αν κάνεις ένα λάθος αλλά δεν δείξεις στον αντίπαλο τι σκέφτεσαι εκείνη τη στιγμή, τότε είναι πιθανό εκείνος να μην αντιληφθεί το λάθος.

Spiegel: Διαβάζετε καλά τα πρόσωπα των αντιπάλων;
Ανάντ: Συνήθως τα πρόσωπά τους είναι ήρεμα και ανέκφραστα. Η εξαίρεση ήταν ο Γκάρι Κασπάροβ, εναντίον του οποίου έπαιξα σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, το 1995, στη Νέα Υόρκη. Ήταν ένα ανοιχτό βιβλίο. Αυτό που κάνω, είναι να ακούω την ανάσα τους...

Spiegel: Το παρατσούκλι σας είναι «ο Τίγρης του Μαντράς». Αλλά δεν θεωρείστε αρπαχτικό θηρίο στη σκακιέρα. Μερικοί ειδικοί υποστηρίζουν πως απουσιάζει από σας το «killer instict». Έχουν δίκιο;
Ανάντ: Αυτή η ιστορία με τον τίγρη ήταν επινόηση κάποιου δημοσιογράφου που πιθανότατα δεν μπορούσε να θυμηθεί κάποιο άλλο ζώο της Ινδίας. Φυσιολογικά, δεν είμαι άνθρωπος της διαμάχης και δεν έχω το ένστικτο του φονιά, όπως είχε ο Κασπάροβ. Δεν είναι το στυλ μου. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που οι αξίες είχαν μεγάλη σημασία...


Spiegel: Ο Αμερικανός Μπόμπι Φίσερ, που πέθανε στις αρχές της χρονιάς, ήταν παρανοϊκός και μισάνθρωπος. Συναντήσατε αυτή τη σκακιστική ιδιοφυία, δυόμιση χρόνια πριν, στην Ισλανδία, όπου βρισκόταν εν εξορία. Πώς συνέβη αυτό;
Ανάντ: Έπαιζα σε ένα τουρνουά στο Ρέικγιαβικ και ο Ισλανδός γκρανμέτρ Χέλγκι Όλαφσον με ρώτησε αν ενδιαφέρομαι να συναντήσω τον Φίσερ. Ο Όλαφσον τον πήρε από το διαμέρισμά του, ενώ εγώ περίμενα στο αυτοκίνητο. Πιθανώς, ο Μπόμπι Φίσερ δεν ήθελε να μάθω εγώ σε ποιο διαμέρισμα έμενε. Ο Φίσερ μου είπε πως καμιά φορά έπαιρνε τους δρόμους με το λεωφορείο για να δει το Ρέικγιαβικ. Μου είπε πως δεν μπορούσε να βρει amrutanjan (ινδικό βότανο κατά των πόνων) στην Ισλανδία. Ξαφνικά θέλησε να πάει στα Μακ Ντόναλντς. Έτσι βρεθήκαμε στο χαμπουργκεράδικο, εγώ και ο θρύλος του παγκόσμιου σκακιού, και με ρωτούσε αν πήρα κέτσαπ.

Spiegel: Μιλήσατε καθόλου για σκάκι;
Ανάντ: Φυσικά. Καθόμασταν σε ένα πάρκο και ο Μπόμπι Φίσερ έβγαλε μια μικρή σκακιέρα τσέπης και αναλύσαμε μερικές παρτίδες από το ματς Κάρποβ - Κορτσνόι, του 1974. Ήθελε να αποδείξει ότι όλα τα ματς για το παγκόσμιο πρωτάθλημα μετά τη νίκη του το 1972, ήταν προσυμφωνημένα. Δεν με έπεισε.

***Ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης στα γερμανικά: http://www.spiegel.de/spiegel/0,1518,581101,00.html

***Ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης στα αγγλικά (μετάφραση):
http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=4933

Προσθήκη στο blog

Ένα νέο (πιστεύω χρήσιμο) gadget προστέθηκε στο skakistiko.blogspot.com: συγκεκριμένα, από την αριστερή κόκκινη στήλη, ακριβώς κάτω από την ενότητα "τελευταία σχόλια", θα μπορείτε να βλέπετε σε τίτλους τις πέντε τελευταίες ανανεώσεις στα άλλα ενεργά ελληνικά σκακιστικά ιστολόγια και να τα επισκέπτεστε, πατώντας τον σχετικό σύνδεσμο. Η δυνατότητα εμφάνισης των τίτλων των τελευταίων αναρτήσεων δεν υπάρχει για τις σκακιστικές ιστοσελίδες, περιορίζεται στα ιστολόγια (blogs).

Θα ήθελα επίσης, για μια ακόμη φορά, να ευχαριστήσω θερμά όλους τους επισκέπτες του blog μας (σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Alexa, το skakistiko είναι το δεύτερο ελληνικό σκακιστικό site σε επισκεψιμότητα -μετά από το site της ΕΣΟ), αλλά ιδιαίτερα τους σχολιογράφους για το πλήθος, την ποιότητα και την ποικιλότητα των σχολιασμών και των συζητήσεων.

Κατάλογος Έλο FIDE Οκτωβρίου 2008

Ανακατατάξεις στον κατάλογο των Έλο Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου της FIDE στους άνδρες, όπου πρώτος πέρασε ο Βούλγαρος Βεσελίν Τοπάλοβ, ενώ ο παγκόσμιος πρωταθλητής Βισβανάθαν Ανάντ υποχώρησε στην πέμπτη θέση
1 Topalov, Veselin BUL 2791
2 Morozevich, Alexander RUS 2787
3 Ivanchuk, Vassily UKR 2786
4 Carlsen, Magnus NOR 2786
5 Anand, Viswanathan IND 2783
6 Kramnik, Vladimir RUS 2772
7 Aronian, Levon ARM 2757
8 Radjabov, Teimour AZE 2751
9 Leko, Peter HUN 2747
10 Jakovenko, Dmitry RUS 2737


Στις γυναίκες η κυριαρχία της Ουγγαρέζας Τζούντιτ Πόλγκαρ είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση (βρίσκεται για 33η φορά στην πρώτη θέση του καταλόγου!)
1 Polgar, Judit HUN 2711
2 Koneru, Humpy IND 2618
3 Hou, Yifan CHN 2578
4 Xie, Jun CHN 2574
5 Cramling, Pia SWE 2550
6 Stefanova, Antoaneta BUL 2548
7 Sebag, Marie FRA 2533
8 Kosteniuk, Alexandra RUS 2525
9 Zhao, Xue CHN 2518
10 Danielian, Elina ARM 2513


Πρώτος Έλληνας σκακιστής ο Γιάννης Παπαϊωάννου με 2597
1 Papaioannou, Ioannis GRE 2597
2 Kotronias, Vasilios GRE 2587
3 Halkias, Stelios GRE 2584
4 Banikas, Hristos GRE 2572
5 Mastrovasilis, Dimitrios GRE 2572
6 Nikolaidis, Ioannis GRE 2529
7 Grivas, Efstratios GRE 2502
8 Mastrovasilis, Athanasios GRE 2495
9 Kalesis, Nikolaos GRE 2469
10 Papadopoulos, Ioannis K. GRE 2452

***Όλα τα Έλο στο http://ratings.fide.com/

Η Kosteniuk στο Russia Today

Συνέντευξη διάρκειας 25 λεπτών της νέας παγκόσμιας πρωταθλήτριας Alexandra Kosteniuk στο αγγλόφωνο Russia Today. Η εκπομπή μεταδόθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου.

How To Beat The French Defence

Κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις “Everyman Chess”, το καινούργιο βιβλίο του διεθνούς μαιτρ Ανδρέα Τζερμιαδιανού, με τίτλο “How to beat the French Defence”.
Το βιβλίο, 320 σελ., παρουσιάζει τη βαριάντα Τάρας (3.Ιδ2) στη Γαλλική, προτείνοντάς την σαν αξιόπιστο «όπλο» του λευκού απέναντι στη Γαλλική Άμυνα. Χωρίς να παραλείπει να εκθέτει και τα σχέδια του μαύρου, σ’αυτό το δημοφιλές άνοιγμα, επικεντρώνεται στις ιδέες του λευκού απέναντι σε όλες τις πιθανές απαντήσεις του μαύρου (3...γ5, 3..Ιγ6, 3...Ιζ6, 3...δxε4, 3...Αε7, 3...α6).
Από τα πιο αξιόλογα στοιχεία του βιβλίου, το ότι παρουσιάζονται και θέματα ευρύτερου σκακιστικού ενδιαφέροντος, όπως:
-Πώς μελετάμε το άνοιγμα;
-Τυπικές στρατηγικές θέσεις στο μέσον της παρτίδας
-Τυπικά φινάλε και πώς πρέπει να τα χειριζόμαστε

Όσοι ενδιαφέρονται να αποκτήσουν το βιβλίο (και δεν το έχουν ήδη παραγγείλει), μπορούν να απευθύνονται στον ίδιο τον συγγραφέα, στο e-mail tzermia@otenet.gr ή στο τηλ. 6937-230430.

Ο Μεγάλος Δικτάτωρ

Σκακιστική σκηνή από τον «Μεγάλο Δικτάτορα» (1940). Ο Τσάρλι Τσάπλιν, υποδύεται έναν διπλό ρόλο σ' αυτήν την πικρή κωμωδία: τον αρχηγό ενός φασιστικού κράτους ένα πρόσωπο που ξεκάθαρα αναφέρεται στο Αδόλφο Χίτλερ και έναν αθώο εβραίο κουρέα υπήκοο αυτού του κράτους. Επίκαιρος όσο ποτέ ο μεγαλύτερος κωμικός όλων των εποχών σκηνοθετεί μια εύστοχη και πικρή (παρόλα τα χρόνια που περάσαν) αντιπολεμική σάτιρα .
Η παραγωγή του φιλμ ξεκίνησε το 1937, όταν λίγοι πίστευαν ότι ο ναζισμός ήταν μια τόσο καταστροφική και ολοκληρωτική ιδεολογία , όπως αποδείχθηκε το 1940 που κυκλοφόρησε η ταινία. Ο ίδιος ο Τσάπλιν δήλωσε ότι αν γνώριζε την πραγματική έκταση των κτηνωδιών των Ναζί «...δε θα διακωμωδούσε ποτέ τη δολοφονική τους παράνοια».
Ο Τσάπλιν άρχισε για πρώτη φορά να επεξεργάζεται την ιδέα του Μεγάλου Δικτάτορα όταν ένας φίλος του, ο άγγλος σκηνοθέτης και παραγωγός Αλεξάντερ Κόρντα, τού ανέφερε ότι η κινηματογραφική του περσόνα θύμιζε πολύ τον Αδόλφο Χίτλερ. Αργότερα έμαθε μάλιστα ότι είχαν γεννηθεί με μια εβδομάδα διαφορά, είχαν περίπου το ίδιο ύψος και βάρος και ότι και οι δύο μεγάλωσαν μέσα στη φτώχεια ώσπου κατάφεραν να πετύχουν, ο καθένας φυσικά στο χώρο του. Όταν πλέον ο Τσάπλιν άρχισε να πληροφορείται τις πολιτικές πεποιθήσεις του Χίτλερ που βασίζονταν στο ρατσισμό και τις επεκτατικές ιδέες, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει την ομοιότητά τους αυτή προκειμένου να επιτεθεί στο Χίτλερ μέσω της ταινίας.
Ενώ κυκλοφόρησε δεκατρία χρόνια μετά το τέλος της βωβής περιόδου, ο Μεγάλος Δικτάτωρ είναι η πρώτη ταινία, στην οποία ο Τσάπλιν χρησιμοποίησε όλες τις δυνατότητες που προσέφερε ο ομιλών κινηματογράφος. Υπήρξε υποψήφια για πέντε Όσκαρ: καλύτερης σκηνοθεσίας, πρωτότυπου σεναρίου, μουσικής, Β' και φυσικά Α' ανδρικού ρόλου για την υπέροχη ερμηνεία του Τσάρλι Τσάπλιν.

Ευρωπαϊκά Νεανικά 2008

Νόρμα Διεθνούς Μετρ για τον Αναστάση Παυλίδη, ο οποίος αγωνίστηκε στην κατηγορία αγοριών κάτω των 18 ετών.

Ολοκληρώθηκαν τα Πανευρωπαϊκά Ατομικά Νεανικά Πρωταθλήματα, τα οποία φέτος διεξήχθησαν στο Herceg Novi του Μαυροβουνίου από τις 14 έως τις 25 Σεπτεμβρίου 2008, με ελβετικό σύστημα 9 γύρων στις κατηγορίες 10, 12, 14, 16 και 18 ετών σε ξεχωριστούς ομίλους για αγόρια και κορίτσια.

Οι κατατάξεις των Ελλήνων σκακιστών και σκακιστριών:

Αγόρια 10
Λαδόπουλος Δημήτρης 42ος με 5.0/9, Παυλίδης Παύλος 118ος με 2.0/9

Αγόρια 12
Τζουγανάκης Παντελής 12ος με 6.5/9

Αγόρια 14
Μαλαματάς Κωνσταντίνος 51ος με 4.5/9, Γαλόπουλος Παναγιώτης 52ος με 4.5/9, Σκουλάκης Χαράλαμπος 55ος με 4.5/9, Γούλιαρος–Αντωνιάδης Αλέξανδρος 96ος με 3.0/9

Αγόρια 16
Παυλίδης Αντώνης 10ος με 6.5/9, Αγγελής Νίκος 33ος με 5.5/9, Καφώρος Δημήτρης-Άλκης 38ος με 5.0/9, Κετζετζής Γιώργος 48ος με 4.5/9, Φίλιππας-Ντεκουάν Σεμπάστιαν 66ος με 4.5/9, Γαλόπουλος Νίκος 77ος με 4.0/9, Μπαλόκας Δημήτρης-Κωνσταντίνος 95ος με 3.0/9, Κωνσταντινίδης Λάζαρος 99ος με 3.0/9

Αγόρια 18
Παυλίδης Αναστάσιος 13ος με 6.0/9, Χωματίδης Παναγιώτης 51ος με 4.0/9

Κορίτσια 12
Σερεφίδου Δέσποινα 29η με 5.0/9, Παπαθανασίου Ελισάβετ 41η με 4.5/9, Καφώρου Μυρτώ-Ηρώ 70η με 3.0/9

Κορίτσια 14
Παπαθανασίου Αγγελική 10η με 6.0/9, Βάτκαλη Δήμητρα 26η με 5.0/9, Ανδρώνη Κωνσταντίνα-Ελένη 43η με 4.5/9


10η θέση για τη Μαρία Μανελίδου στην κατηγορία κοριτσιών κάτω των 16 ετών.

Κορίτσια 16
Μανελίδου Μαρία 10η με 6.0/9, Ιορδανίδου Ζωή 26η με 5.0/9

Κορίτσια 18
Παυλίδου Κατερίνα 11η με 5.5/9, Αγγελή Ελένη 50η με 3.0/9

Οι νικητές ανά κατηγορία στην επίσημη ιστοσελίδα των αγώνων http://www.euroyouth2008.com/

Η Γερμανία το Φθινόπωρο

***Η Γερμανία το Φθινόπωρο (Deutschland im Herbst, 1978). Ταινία του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Εξαιρετική ματιά πάνω στην εποχή, τα κινήματα και τους ανθρώπους της, που καταγγέλλει τη βαρβαρότητα του «αντιτρομοκρατικού» κράτους χωρίς να υποκύπτει στη συναισθηματική γοητεία της «ένοπλης πάλης». Με θέμα την RAF και τα γεγονότα που σημειώθηκαν στις 44 ημέρες του Σεπτέμβρη - Οκτώβρη του 1977 στη Δ. Γερμανία, που ονομάστηκαν "γερμανικό φθινόπωρο". Η ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ γεννήθηκε μέσα από τις φοιτητικές εξεγέρσεις και τη δολοφονία του φοιτητή Ονεζοργκ τον Ιούνη του 67, το Μάη του ’68, τις αντιδράσεις στον πόλεμο του Βιετνάμ και το ξεκαθάρισμα με το ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1977 η οργάνωση απήγαγε τον πρόεδρο της Ενωσης γερμανών εργοδοτών Χανς Μάρτιν Σλάιερ και απαίτησε 100.000 μάρκα και την απελευθέρωση 11 συντρόφων της από τις γερμανικές φυλακές. Στις 13 Οκτωβρίου, και ενώ οι διαπραγματεύσεις των απαγωγέων με το γερμανικό κράτος συνεχίζονταν, σημειώθηκε αεροπειρατία Παλαιστινίων σε αεροπλάνο της Λουφτχάνσα προερχόμενο από τη Μαγιόρκα. Oι αεροπειρατές υιοθέτησαν μεταξύ των άλλων και τα αιτήματα των απαγωγέων του Σλάιερ. Η γερμανική κυβέρνηση πήρε την απόφαση να μην υποκύψει και εκδηλώθηκε επιχείρηση της ειδικής μονάδας GSG 9- τρεις από τους τέσσερις αεροπειρατές σκοτώθηκαν και οι 86 όμηροι απελευθερώθηκαν.

Το πρωί της 18ης βρέθηκαν στο κελί τους στον 7ο όροφο των φυλακών του Στάμχαϊμ νεκροί οι Μπάαντερ, Ράσπε και Ενσλιν, ενώ η τέταρτη κρατούμενη Μέλερ έφερε βαριά τραύματα από μαχαιριές στο στήθος, αλλά επέζησε. Οι αρχές έκαναν λόγο για ομαδική αυτοκτονία, όμως υπήρχαν πολλά στοιχεία που προκάλεσαν την αμφισβήτηση της επίσημης εκδοχής (<αυτοκτόνησαν - τους δολοφόνησαν> όπως τραγούδησε και ο Ν. Άσιμος). Μία μέρα αργότερα, οι ένοπλοι ειδοποίησαν πως ο Χανς Μάρτιν Σλάιερ βρισκόταν νεκρός στο πορτ μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου κοντά στο Στρασβούργο.

Το θύμα της RAF, Χανς Μάρτιν Σλάιερ, υπήρξε μέλος των Ες-Ες και οι στενές του γνωριμίες με την ηγεσία του Ράιχ, και τον ίδιο τον Γκέμπελς, του επέτρεψαν να αποφύγει το μέτωπο όταν ξέσπασε ο πόλεμος. Μετά τον πόλεμο, ο Σλάιερ βρέθηκε στην κορυφή της Ενωσης εργοδοτών της Δ. Γερμανίας. Οταν το 1975 ο συγγραφέας Μ. Ενγκελμαν αποκάλυψε το παρελθόν του, ο Σλάιερ αρνήθηκε να τον μηνύσει δηλώνοντας με κυνισμό- "Γιατί να το κάνω; Ολα όσα γράφει είναι αλήθεια." Κατά τη διάρκεια της κράτησής του από τη RAF βιντεοσκοπήθηκαν οι απαντήσεις του Σλάιερ στα ερωτήματα των απαγωγέων του. Οι κασέτες δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας.

Το ημι-ντοκιμαντέρ του Φασμπίντερ, περιέχει μεταξύ των άλλων σκηνές από την κηδεία του Σλάιερ, αλλά και των Μπάαντερ, Ράσπε και Ενσλιν, τις ερωτήσεις-ανάκριση του Φασμπίντερ προς τη μητέρα του, και συνέντευξη μέσα από τις φυλακές, με τον ιδρυτή της RAF, Χορστ Μάλερ.



***Todesnacht
Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται 31 χρόνια από τότε που ο Γιαν Καρλ Ράσπε, η Γκούντρουν Ενσλιν και Αντρέας Μπάαντερ, μέλη της RAF βρέθηκαν νεκροί στα κελιά τους, τη νύχτα που ονομάστηκε Todesnacht.

(τα περισσότερα από τα στοιχεία που ακολουθούν προέρχονται από παλιότερο δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας)

Στις 19 Οκτωβρίου του 1977, οι φυλακές του Στάμχαϊμ στη Στουτγάρδη άνοιγαν τις πύλες τους στους τρεις «πλέον καταζητούμενους τρομοκράτες» της RAF, Αντρέας Μπάαντερ, Γκούντρουν Εσλιν και Γιαν-Καρλ Ράσπε, τους προς το νεκροτομείο.
Η επίσημη εκδοχή ήταν ότι και οι τρεις φυλακισμένοι, βαθιά απογοητευμένοι, είχαν δεθεί με ένα «συμβόλαιο αυτοκτονίας» το οποίο και είχαν εκτελέσει.
Η νύχτα εκείνη βαφτίστηκε Todesnacht («Νύχτα θανάτου»).
Και στο ξημέρωμά της, φάνηκαν αναπάντητα ερωτήματα...
Η ιστοριογραφία των γεγονότων είναι σχεδόν κινηματογραφική:
Μια απαγωγή, ανθρωποκυνηγητό, μια αιματηρή αεροπειρατεία, και μετά ο «τυχαίος θάνατος» των τριών ιστορικών στελεχών της Rote Armee Fraktion.
Σε μια υπόθεση που μοιάζει πολύ με εκείνη του Αλντο Μόρο στην Ιταλία, η επιχείρηση απαγωγής του μεγαλοβιομήχανου Χανς-Μάρτιν Σλέγερ από τους αντάρτες πόλης, τον Σεπτέμβρη του 1977, χρησιμοποιήθηκε για να απαιτηθεί η απελευθέρωση των φυλακισμένων μελών της RAF (συν ένας «επαναστατικός φόρος» 100.000 μάρκων).
Ομως, ενώ το δυτικογερμανικό κράτος εμφανίζεται να παζαρεύει την απαγωγή, μια αεροπειρατεία περιπλέκει την κατάσταση:
Στις 13 Οκτώβρη, τέσσερις Παλαιστίνιοι καταλαμβάνουν αεροσκάφος της Λουφτχάνσα με 91 άτομα, και έπειτα από περιπλάνηση ημερών, καταλήγουν στις 17 Οκτωβρίου στο Μογκαντίσου της Σομαλίας.
Αίτημα, η απελευθέρωση των μελών της RAF.
Το δράμα κορυφώνεται όταν η επίλεκτη γερμανική αντιτρομοκρατική ομάδα επιτίθεται στο αεροσκάφος, σκοτώνει τρεις από τους αεροπειρατές και απελευθερώνει τους ομήρους.

Από εδώ και πέρα οι εικόνες θολώνουν: Οι δυτικογερμανικές αρχές θα ενημερώσουν το πρωί της 18ης Οκτώβρη ότι οι Αντρέας Μπάαντερ, Γκούντρουν Εσλιν και Καρλ Ράσπε, έχοντας μάθει τις εξελίξεις, συμφώνησαν να αυτοκτονήσουν.
Στο ίδιο συμβόλαιο αυτοκτονίας συμμετείχε και η Ιρμγκαρντ Μέλερ, η οποία όμως δεν πετυχαίνει στην απόπειρά της και διασώζεται.
Ομως η πρώτη ένδειξη ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε, δόθηκε στη διάρκεια της κηδείας των τριών, που έγινε δέκα μέρες μετά, κι αφού οι εκκλησιαστικές αρχές δεν εξέδιδαν άδεια ταφής για τους «ασεβείς τρομοκράτες».
Η λύση δόθηκε στις 27 Οκτώβρη από τον δήμαρχο της Στουτγάρδης, Μάνφρεντ Ρόμελ, γιο του Ερβιν Ρόμελ (του γερμανού στρατάρχη του Β' Π.Π.) που έδωσε άδεια ταφής δηλώνοντας ότι «κάθε έχθρα παύει μετά θάνατο».
Η θολή εικόνα των διαδρόμων του Στάμχαϊμ όμως, δεν ξεκαθάρισε ποτέ.
Οι τρεις έγκλειστοι, προκειμένου να αυτοκτονήσουν, είχαν, άραγε, καταφέρει να έχουν πιστόλια, μαχαίρια, ραδιόφωνα, ακόμη και μυστική τηλεφωνική ενδοεπικοινωνία.
Κι όλα αυτά, στα λευκά κελιά όπου ακόμη και οι δικηγόροι χρειαζόταν μιάμιση ώρα σωματικού ελέγχου για να διαβούν το κατώφλι;
Η διασωθείσα Μέλερ, που αφέθηκε ελεύθερη το 1994 λόγω βλάβης υγείας, διέψευσε με πάθος ότι έπεσε τέσσερις φορές πάνω στο μαχαίρι της για να αυτοκτονήσει, δηλώνοντας ότι οι σύντροφοί της απλώς εκτελέστηκαν...

Αμπελόκηποι & Πετρούπολη & Καλλιθέα

Τρία νέα τουρνουά έχουν προγραμματιστεί στην περιοχή της Αττικής για τον Οκτώβριο:

Αμπελόκηποι:
Το Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008 αρχίζει το 90ό Όπεν Αμπελοκήπων με διεθνή αξιολόγηση έλο. Το τουρνουά είναι ελβετικό 7 γύρων, με χρόνο σκέψης 2 ώρες + 30’’ και διεξάγεται κάθε Σάββατο και Τετάρτη, από 4 - 25/10/2008, στις 5.30 μ.μ., στο εντευκτήριο του ΣΟΑ, Μακρυνίτσας 12-14, κοντά στο σταθμό μετρό "Αμπελόκηποι".
Χρηματικά έπαθλα 700€ θα δοθούν στους 3 πρώτους νικητές, στον 1ο βετεράνο άνω των 60, στην 1η γυναίκα και στον 1ο άνευ διεθνούς έλο, ενώ στον 1ο έφηβο και στην 1η νεανίδα κάτω των 18, θα δοθούν σκακιστικά βιβλία.
Το παράβολο συμμετοχής είναι 30€, ενώ για νέους και νέες έως 18 ετών και τα οικονομικώς εντάξει μέλη των διοργανωτών συλλόγων 15€.
Δηλώσεις συμμετοχής στον διαιτητή Σαράντη Θεοδοσίου, τηλ. 6978395699,
στον ΣΟ Αμπελοκήπων, τηλ. 210-6433584, στο email s.theodosiou@dsa.gr
ή δηλώστε συμμετοχή online στην ιστοσελίδα του ΣΟΑ:
http://www.skaki.net/ambelokipi.html

Πετρούπολη:
Ατομικό τουρνουά με Ελβετικό σύστημα 7 γύρων και χρόνο σκέψης 1 ώρα και 30 λεπτά ανά παίκτη για όλη την παρτίδα και μισό λεπτό ανά κίνηση από την πρώτη κίνηση. Το τουρνουά αποτελεί μέρος του Grand Prix 2008 των σωματείων ΑΣΟΠ Πετρούπολης "Δίας" και Σ.Ο. Αιγάλεω.
Αγώνες κάθε Σάββατο και Τετάρτη, από 4 ως 25/10/2008, στις 6.00 μ.μ. Χρηματικά έπαθλα 300 € + 200 € + 100 € στους τρεις πρώτους νικητές. Χώρος διεξαγωγής, Ελ. Βενιζέλου 76, Πετρούπολη. Παράβολο 25 €.
Δηλώσεις συμμετοχής: Παυλής Αντώνιος 210-5124588 – 6979674149, Νέλλας Ηλίας 6972097558.
Ηλεκτρονική διεύθυνση:
http://so-aigaleo.blogspot.com/2008/06/8.html

Καλλιθέα:
Αφιερωμένο στη μνήμη του Μιχάλη Θρασυβουλίδη που έχασε την τελευταία παρτίδα στα μέσα του καλοκαιριού θα είναι το τουρνουά Κάππα-34 με το οποίο ξεκινάει η φετινή αγωνιστική σεζόν στην Καλλιθέα.Το τουρνουά θά είναι ελβετικό 7 γύρων, με χρόνο σκέψης 90'+30". Οι αγώνες επιστρέφουν στην παραδοσιακή «Δευτέρα & Πέμπτη» 6-10 μ.μ. με έναρξη την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου και επόμενες αγωνιστικές στις 6/10, 9/10, 13/10, 16/10, 20/10 και 23/10.H αναλυτική προκήρυξη των αγώνων εδώ: http://kappachess.wordpress.com/files/2008/09/kappa34.pdf Περισσότερες πληροφορίες και ενημέρωση εδώ: http://kappachess.wordpress.com/

Βιβλία για τον Κέρες

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, ακολουθεί ένας κατάλογος με τα βιβλία που έχουν εκδοθεί ανά τον κόσμο, για τον Πάουλ Κέρες (με όνομα συγγραφέα, τόπο έκδοσης και χρονολογία):

Keres’ Best Games 1932-1936 by F. Reinfeld (New York, 1937)
Keres’ Best Games Part II –1937 by F. Reinfeld (New York, 1937)
Keres’ Best Games of Chess 1931-1940 by F. Reinfeld (London, 1941 and Philadelphia, 1942)
Keres’ Bedste Skakpartier 1931-1937 by F. Reinfeld (Copenhagen, 1947)
Keres’ Best Games of Chess 1931-1948 by F. Reinfeld (New York, 1949 and 1960)
50 Paul Keresin loistopeliä by E. Ridala (Mikkeli, 1957)
Weltgeschiche des Schachs: Keres by E. Wildhagen (Hamburg, 1960)
Keres Siegt (Hamburg, circa 1960)
Meie Keres by V. Heuer (Tallinn, 1977)
Paul Keres by D. Marović (Zagreb, 1979)
Paul Keres 50 parties (1916-1939) by J.-A. Le Monnier (Besançon, 1979)
Shahmatnyy universitet Paulja Keresa by I. Neishtadt (Moscow, 1982)
Paul Keres by E. Carl (Hollfeld/Of., 1983)
Mälestusi Paul Keresest by M. Rõtova (Tallinn, 1983)
Paul Keres Inter Pares by P. Kivine and M. Remmel (Tallinn, 1985)
Paul Keres’ Best Games, volumes 1 and 2 by E. Varnusz (Oxford, 1987 and 1990)
Das Schachgenie Paul Keres by A. Suetin (East Berlin, 1987)
Keres 222 partidas (Madrid, 1989)
Paul Keres Photographs and Games by H. Olde (Tallinn, 1995)
Keres Biografía 53 partidas magistrales by J. Chiappini (Rosario, 2001).

(πηγή http://www.chesshistory.com/)