Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Tania Sachdev


Όταν η εικοσιτετράχρονη Τάνια Σάτσντεβ (Tania Sachdev) μπαίνει στο εστιατόριο Μπονσάι, στο κέντρο του Νέου Δελχί, όλα τα μάτια στρέφονται πάνω της, στη ντίβα του σκακιού. Το προσωπικό αναρωτιέται: είναι μοντέλο; Η ίδια δηλώνει: «Το σκάκι είναι ένα πνευματικό παιχνίδι, αλλά ένα υγιές μυαλό απαιτεί και ένα υγιές σώμα. Δουλεύω πολύ σε μια παρτίδα. Ήμουν υπερκινητική σαν παιδί και εξακολουθώ να κάνω πολύ διαφορετικά πράγματα στον ελεύθερο χρόνο μου».

Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει σε μια ισλαμική, αλλά σχετικά εύπορη συνοικία της ινδικής πρωτεύουσας, της πόλης με τις χαώδεις κοινωνικές ανισότητες. Είναι γκρανμέτρ γυναικών, με βαθμό αξιολόγησης 2435 και επίσης δραστηριοποιείται στο χώρο της μόδας. Οι φιλοδοξίες της όμως είναι κυρίως σκακιστικές, δεν σκοπεύει να κάνει καριέρα στην πασαρέλα. Συμμετέχει μονάχα στις επιδείξεις μόδας που τα έσοδα διατίθενται για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Προπονείται συστηματικά με τον Ισπανό γκρανμέτρ (γεννημένο στη Γεωργία) Ουμπίλαβα. Έμαθε σκάκι σε πολύ μικρή ηλικία και οι πρώτες διακρίσεις ήρθαν στα οκτώ της χρόνια. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο του Νέου Δελχί και αποφοίτησε το 2008. Χαρακτηρίζει το παιχνίδι της δυναμικό και παραδέχεται πως βαριόταν τις ποζισιονέλ θέσεις με πολλούς ελιγμούς. Στη διάρκεια της σκακιστικής της εξέλιξης όμως, έμαθε να χειρίζεται όλους τους τύπους των θέσεων.

Tania Sachdev 2423 - Arun Prasad 2552, Montcada 2009 (Queen's Gambit Accepted, D27)
1. d4 d5 2. c4 dxc4 3. Nf3 Nf6 4. e3 e6 5. Bxc4 c5 6. O-O a6 7. Bb3 b5 8. a4 b49. Nbd2 Bb7 10. e4 Be7 11. Bc2 cxd4 12. e5 Nfd7 13. Nc4 Nc6 14. Bf4 Rc8 15. Rc1O-O 16. Nxd4 Nxd4 17. Qxd4 Bc5 18. Qd3 g6 19. Nd6 Bxd6 20. Qxd6 Nc5 21. Be3 Qa522. Bxg6 hxg6 23. Bxc5 Qxa4 24. Qb6 Bd5 25. Bxf8 Rxf8 26. Qd4 a5 27. Rfe1 Qb528. Re3 Qb7 29. Rg3 Rc8 30. Rxc8+ Qxc8 31. h4 Qc1+ 32. Kh2 Kh7 33. h5 g5 34.Qa7 Qf4 35. Qxa5 g4 36. Qa7 Be4 37. Qd4 b3 38. Qd1 Bf5 39. Qxb3 Qxf2 40. Qc3Qf1 41. Qe3 Qb5 42. b3 Qb8 43. Qf4 Qd8 44. h6 Kg6 45. b4 Qd5 46. Rxg4+ 1-0.
Μπορείτε να δείτε την παρτίδα εδώ

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καθημερινή του Σαββάτου
ένθετο αθλητισμός
τελευταία σελίδα

Αδυναμίες...
Αδυναμία στο σκάκι πρέπει να έχουν οι άνθρωποι της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Μόνον έτσι μπορεί να εξηγηθεί ότι στον νέο αθλητικό σχεδιασμό, το πνευματικό παιχνίδι εξισώνεται με τα ολυμπιακά αθλήματα της ιππασίας, της ξιφασκίας, της σκοποβολής, του τένις και της τοξοβολίας.

Υπογράφει ΣΠΥΡ.ΣΠΑΝ.

Ανώνυμος είπε...

Μπήκα να σχολιάσω για το πολύ καλό άρθρο και για το πόσο σωστά περιγράφει την κοπέλα με την οποία έτυχε να παίξω στην Κροατία πέρσι αλλά μάλλον το άρθρο που έβαλε σαν σχόλιο ο Ανώνυμος είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον.
Ζούμε σε μια χώρα που η απήχηση των παραπάνω ολυμπιακών αθλημάτων είναι πολύ μικρή και οι διακρίσεις σε διεθνές επίπεδο πολύ λίγες και σταματούν συνήθως στις μικρές ηλικίες. Το σκάκι σε σχέση με όλα τα παραπάνω προσελκύει πολύ περισσότερο κόσμο και φυσικά οι διακρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί η εν λόγω εφημερίδα μιλάει με τέτοιο ύφος για το σκάκι.
Σανδαλάκης Άγγελος

Σπύρος Ιλ. είπε...

Έχω γνωρίσει την Tania Sachdev, πριν από κάποια χρόνια, στην Τσεχία. Εκτός από ωραίο κορίτσι, είναι και σοβαρή στη συμπεριφορά της, παράδειγμα σωστής αθλήτριας.

Ανώνυμος είπε...

Κι εγώ είχα γνωρίσει πριν από λίγα χρόνια τον Daniel King, στην Αγγλία. Εκτός από ωραίο αγόρι, είναι και σοβαρός στη συμπεριφορά του, παράδειγμα σωστού αθλητή.

καλοπροαίρετος είπε...

Ινδικό όνομα Tania Sachdev; Μα, το Tania / Таня είναι σλάβικο, υποκοριστικό [όχι της Titania, της βασίλισσας των ξωτικών στο «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ, που την υποδύθηκε πρόσφατα η Γιούλη Ηλιοπούλου –ναι, των «Λογοδοσμένων»–, αλλά] της Tatiana / Татьяна· και το Sachdev για βουλγάρικο ακούγεται, κάτι σαν Delchev ή Donchev (αν και στο θηλυκό θα έπρεπε να είναι Sachdeva· αλλά πάλι, αν όχι ήδη από την πρώτη, σίγουρα από τη δεύτερη γενιά μεταναστών, αρσενικό και θηλυκό συμπίπτουν στη χώρα υποδοχής: Mr. And Mrs. Poulos και όχι Mr. Poulos και Mrs. Poulou, Mr. And Mrs. Orlov και όχι Mr. Orlov και Mrs. Orlova). Μήπως είναι τόσο ινδή όσο είναι ισπανός ο προπονητής της, ο Ουμπίλαβα, που γεννήθηκε σοβιετικός, διετέλεσε γεωργιανός, και τώρα είναι ισπανός (είναι δηλαδή ισπανός τύπου Σίροβ και Χαμρακούλοβ), ή κάτι σαν τον Γκέλφαντ του εξαιρετικού άρθρου του Μέτοικου, που έπαιξε σε τρεις εθνικές: Σοβιετική Ένωση, Λευκορωσία, Ισραήλ;

{Βέβαια, η τέως Σοβιετική Ένωση και οι συνιστώσες, μετέπειτα ανεξάρτητες, δημοκρατίες της, είναι «καταχρηστικά διακριτές» χώρες. Το ίδιο, σε μεγαλύτερο μάλιστα βαθμό, ισχύει και για τη Γιουγκοσλαβία: ο Milan Draško (και σίγουρα πολλοί που έχουν γεννηθεί π.χ. στην Ποντγκόριτσα, πρώην Τίτογκραντ) έχει αγωνιστεί υπό τη σημαία της [παλιάς ενωμένης] Γιουγκοσλαβίας, της [νέας] Γιουγκοσλαβίας, που περιλάμβανε Σερβία και Μαυροβούνιο, και τώρα του Μαυροβουνίου, χωρίς να έχει μετακινηθεί πόντο. Σε τρεις «γνήσια διακριτές» εθνικές έπαιξαν ο Αλφρέδο ντι Στέφανο: Αργεντινή, Κολομβία και Ισπανία, και ο Λάσλο Κουμπάλα: Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία και Ισπανία. Εντάξει, αυτοί δεν είναι σκακιστές.}

Αλλά, για κάτσε… Για Ινδία μιλάμε, όπου δεν ισχύει το τυπικό δυτικό σχήμα όνομα [πατρώνυμο, στην περίπτωση των ρώσσων] επώνυμο, ξερωγώ, Nigel Short ή Владимир [Борисович] Крамник, με τη γνωστή εξαίρεση των ούγγρικων, όπου αναφέρεται πρώτα το επώνυμο και μετά το όνομα, π.χ. Lékó Péter ή Adorján András, άρα δεν είναι υποχρεωτικά το Tania το όνομα και το Sachdev το επώνυμο. Μήπως είναι περίπτωση Viswanathan Anand, ένθα Viswanathan το όνομα του πατέρα του και Anand το, τρόπον τινά, βαπτιστικό του, παναπεί «ο γιος του Viswanathan με το όνομα Anand», και πουθενά λόγος για επώνυμο με τη δυτική έννοια;

Ουφ, πονοκέφαλος…

Ήλίας Κουρκουνάκης είπε...

Απ'όσο γνωρίζω, και στην Ισλανδία υπάρχει μια αντίστοιχη διαδικασία προσδιορισμού του ονόματος κάθε παιδιού όπως στην Ινδία. Για παράδειγμα, Fridrik Olafsson ονομάζεται ο Fridrik που είναι γιός του Olaf, ενώ ο δικός του γιός πιθανότατα θα ονομαστεί Olaf Fridriksson. Δηλαδή, πατέρας και γιός δεν έχουν το ίδιο επώνυμο.

Αντίστοιχα νομίζω ότι προδιορίζονται και τα γυναικεία ονόματα, με την κόρη να έχει ως επώνυμο το όνομα της μητέρας. Επομένως, στις λεγόμενες "δυτικοευρωπαϊκές" χώρες δεν υπάρχει σήμερα ενιαία διαδικασία (για να μην αναφερθούμε στην αρχαία Ελλάδα οπου υπήρχε παρόμοιο σύστημα), αλλά μόνο ένα τυπικό δυτικό σχήμα, όπως αναφέρει ο καλοπροαίρετος.

Φυσικά, μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι η Ισλανδία είναι βορειοευρωπαϊκή χώρα και όχι δυτικοευρωπαϊκή.

καλοπροαίρετος είπε...

Για την ονοματοδοσία στην Ισλανδία είχα γράψει προ διετίας εδώ. Τα επαναλαμβάνω:

Ενδιαφέρων και ο επικρατών τρόπος ονοματοδοσίας των κατιόντων: Τα τέκνα δεν έχουν το ίδιο επώνυμο με τους γονείς. Το επώνυμο του άρρενος τέκνου συντίθεται από το μικρό όνομα του πατέρα συν son (γιος), και του θήλεος τέκνου από το μικρό όνομα του πατέρα συν dóttir (κόρη). Έτσι (το παράδειγμα από τη wikipedia), ο γιος του Jón Stefánsson δεν θα λέγεται ομοίως Stefánsson, αλλά θα λάβει το επώνυμο Jónsson, ενώ η κόρη του δεν θα λέγεται Stefánsson ή έστω Stefánsdóttir, αλλά θα λάβει το επώνυμο Jónsdóttir. Μάλιστα, οι τηλεφωνικοί κατάλογοι δεν ταξινομούνται κατά επώνυμο, αλλά κατά μικρό όνομα.

(Αυτός ο τρόπος ονοματοδοσίας –πατρωνυμικός– απαντάται και σε ορισμένες περιοχές της Κύπρου: τα τέκνα πατέρα που ονομάζεται π.χ. Κωνσταντίνος Ιωάννου δεν θα έχουν το επώνυμο Ιωάννου, αλλά Κωνσταντίνου.)


Μητρωνυμική ονοματοδοσία, σύμφωνα πάντα με τη wikipedia, υπάρχει στην Ισλανδία, όμως είναι η εξαίρεση και μπορεί να υπάρχει είτε σε άρρενα, είτε σε θήλεα τέκνα.

Η περίπτωση της Ισλανδίας δεν είναι εντελώς ίδια με της Ινδίας –ας κρατήσουμε μια επιφύλαξη: περιοχών της Ινδίας: τα –son και –dóttir (αντίστοιχα, χοντρικά, με τα δικά μας –πουλος / –πούλου, –ίδης / –ίδου) προσδιορίζουν με ασφάλεια ποιος είναι ο πατέρας, ενώ εγώ τουλάχιστον, πρέπει να σκεφτώ λίγο πριν αποφασίσω ποιο είναι το πατρώνυμο και ποιο το όνομα στο Viswanathan Anand – πολύ περισσότερο που το υποκοριστικό (Vishy) που έχει επικρατήσει είναι, ως μη ώφειλε, στο πατρώνυμο και όχι στο όνομα, στη δε περίπτωση της Tania Sachdev, απλώς δεν βγάζω άκρη :(

Δεν έχω καθαρή εικόνα για το πώς ονοματοδοτούνταν οι αρχαίοι έλληνες. Κάπου έπαιζε το πατρώνυμο (Αριστείδης Λυσιμάχου), ίσως και η γενέθλια πόλη (Σόλων ο Αθηναίος) ή γενικότερα η καταγωγή (Κλεόβουλος ο Ρόδιος γενικά, εκτός από Κλεόβουλος ο Λίνδιος), συνδυασμός αυτών (Σωκράτης Σωφρονίσκου Αλωπεκήθεν), ενίοτε και το μητρώνυμο. Π.χ., ο Πλάτων μπορεί να ανευρεθεί ως Πλάτων Αρίστωνος, Πλάτων ο Αρίστωνος, Αρίστωνος Πλάτων, Πλάτων Αρίστωνος και Περικτιόνης, Πλάτων Αρίστωνος Αθηναίος.

(Άσχετο: το Πλάτων ήταν προσωνύμιο, αναφορά –κατά την επικρατέστερη εκδοχή– στις φαρδιές του πλάτες, ήταν σωματαράς φαίνεται. Το «κανονικό» του όνομα ήταν Αριστοκλής. Αριστοκλής ήταν και το όνομα του παππού του. Δις άσχετο: Εδώ είχα, προ διετίας, αναφέρει ότι υποστηρίζεται ότι πέθανε την ημέρα των γενεθλίων του. Τρις άσχετο: έφηβος, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, παίκτης του ΣΟ Αμπελοκήπων είχε το επώνυμο Πλάτων· Λευτέρης το μικρό του.)

Ας επιχειρήσουμε να το φέρουμε στα ελληνικά μέτρα: έστω Κωνσταντίνος με πατέρα Προκόπιο.

Στα ισλανδικά, θα ήταν Κωνσταντίνος Προκόπιος-son, ας πούμε Προκοπίδης.
Στα αρχαία ελληνικά, θα ήταν Κωνσταντίνος Προκοπίου (το ίδιο και σε ορισμένες περιοχές της Κύπρου) ή Κωνσταντίνος ο Προκοπίου.
Στα ινδικά, τουλάχιστον στην περίπτωση του Ανάντ, θα ήταν Προκόπιος Κωνσταντίνος, το δε σόλοικο Βίσυ Ανάντ θα ήταν, π.χ., Πάκης Κωνσταντίνος, ενώ το ορθό θα ήταν, π.χ., Προκόπιος Κώτσος.

Κλείνω με την ίδια ακροτελεύτια φράση του προ διετίας σχολίου μου που ανέφερα στην αρχή, φράση που συνεχίζει να ισχύει στο ακέραιο:

Τελικά, αυτό το ιστολόγιο δεν το αλλάζω με τίποτα :-D