Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Εικόνες


Συλλέξαντες δι' εράνου τρεις δραχμάς κατεπείσαμεν δι' αυτών τον νεκροθάπτην ν' αποθέση το λείψανον του Πλούτωνος εις λάκκον σκαφέντα πλησίον του νεκροταφείου, αφού αδύνατον ήτο να ταφή εντός αυτού δια τον λόγον ότι είχε τέσσαρας πόδας. Πολλάκις έκτοτε αναγινώσκων όσα γράφονται περί μελλούσης ζωής έτυχε να σκεφθώ ότι, αν αληθεύη η γνώμη των πιστευόντων ότι δεν επιζή εις το σώμα πάσα ψυχή, αλλά μόνη η πίστις, η αφοσίωσις, η αυταπάρνησις και η αγάπη βραβεύονται εις τας αιωνίους μονάς, πολύ πιθανώτερον παρά πολλών μεταστάντων γνωρίμων φίλων μου είναι να ευρίσκεται εκεί η ψυχή του καλού εκείνου σκύλου.
(Ιστορία ενός σκύλου, Εμμανουήλ Ροΐδης)


Την προς τους γάτους συμπάθειαν των συγγραφέων και καλλιτεχνών επεχείρησαν τινές να υποτιμήσωσιν, ονομάζοντες αυτήν διαστροφήν, ως την όρεξιν όζοντος τυρού, αώρων οπωρών ή υπερωρίμων εταιρών. Το βέβαιον είναι ότι, αν έλειπεν ο γάτος, θα ήτο καταδικασμένος ο αγρυπνών συγγραφεύς εις απόλυτον μοναξίαν, αφού ουδενός άλλου πλάσματος δύναται να συμβιβασθή η συντροφιά μετ' αδιατάρακτου διανοητικής εργασίας. Οι σκύλλοι ή απασχολούσι παίζοντες θορυβωδώς ή κοιμώνται ως ασπάλακες, και τότε είνε ως να μη υπήρχον. Μόνος ο γάτος ηξεύρει ν' ακινητή επί ολοκλήρους ώρας εις γωνίαν της τραπέζης, στηρίζων ως Αιγυπτία Σφιγξ την κεφαλήν επί των εμπροσθίων ποδών και προσηλών το βλέμμα εις τον μελετώντα, ως αν ενδιεφέρετο εις το έργον αυτού.
(Ιστορία μιας γάτας, Εμμανουήλ Ροΐδης)

3 σχόλια:

melen είπε...

:-)))

Kαλημέρα!

Schrödinger's Cat είπε...

Καλημέρα melen:)

RIZOPOULOS είπε...

Εκπληκτικός ο Ροΐδης ,δεν είναι? Κατά τη γνώμη μου ο βαθμός της Ζωοφιλίας (της αληθινής για να εξηγούμαστε και όχι της ‘νεοπλουτίστικης’ επιδειξιμανίας και οσονούπω εγκατάλειψης ζώων ) των κατοίκων μιας χώρας αποτελεί σοβαρό ‘δείκτη’ πολιτισμού αυτής.
Βέβαια και στην πατρίδα μας υπάρχει ανεπτυγμένη ‘Ζωοφιλία’ προς ενδιαφέρουσες ράτσες ΖΩΩΝ (συνήθως διπόδων !).
Και να πούμε ότι η πιο αγνή όμορφη ζωοφιλίας είναι η Γατοφιλία και όχι η σκυλοφιλία.
Ο σκύλος θα σου ‘δώσει’ έτσι κι αλλιώς, ενώ η γάτα μόνο αν και όταν θέλει!
Γι’ αυτό και ημείς συνεχίζουμε με ανιδιοτέλεια φανατικά την Γατοφιλία του Κβαντοψιψίνου!